La hampe. — 2. V. supr. XXIX, p

υπέρ το διάφραγμα τόπον1, και πεσόντος του πληγέντος εκ της πτώσεως και του σπαραγμού των μελών , έτι δε της του αίματος ρύσεως το μέλλον νοουσι, πάλαια τινι και πολυχρονίω παρατηρήσει περί τούτων πεπιστευκότες. "Εθος δ' αύτοΐς έστι μηδένα θυσίαν ποιεϊν άνευ φιλοσόφου * δια γαρ των εμπείρων της θείας φύσεως ώσπερεί τίνων ομοφώνων τα χαριστήρια τοις θεοϊς φασι δεϊν προσφέρειν, και δια τούτων οιονται δείν τ αγαθά αίτεΐσθαι. Ου μόνον δ' εν ταΐς ειρηνικαΐς χρείαις, άλλα και κατά τους πολέμους τούτοις μάλιστα πείθονται και τοις μελωδουσι ποιηταίς, ου μόνον οι φίλοι, άλλα και οι πολέμιοι * πολλάκις δ' εν ταϊς παρατάξεσι πλησιαζόντων άλλήλοις των στρατοπέδων και τοις ξίφεσιν άνατεταμένοις και ταΐς λόγχαις προβεβλημέναις2, de το μέσον ούτοι προελθόντες παύουσιν αυτούς, ώσπερ τινά θηρία κατεπάσαντες3. Οΰτω και παρά τοις άγριωτάτοις βαρβάροις δ θυμός εϊκει τη σοφία και δ "Αρης αιδείται τάς Μούσας.

XXXII. Χρήσιμον δ' έστι διορίσαι το παρά πολλοίς ά^νοού^ενον. Τους γαρ υπέρ Μασσαλίας κατοικουντας εν τω μεσογείω και τους παρά4 τας "Αλπεις, ίτι δέ τους επί τάδε των Πυρηναίων δρών Κελτούς όνομάζουσι, τους δ'

1. Glose du Vat. et du Vind. II, ήτοι τόν λαιμον (λαμον dans le Vat.).