LETTRE DE GÉRARD ROUSSEL A JEAN CECOLAMPADE

H Août i5a4.

(Manuscrit dans la collection de Simler, à Zurich. Cette lettre est imprimée , mais incorrectement , dans Fiislin , Epittolœ ab EccUtiœ helveticœ rtformatoribus vel ad eos seriptœ; Zurich, 1742, in-8<>, p. 18 et suiv.)

Civilitas suo mortalium oculos perstringens fuco, exposcere videbalur, OEcolampadi doctissime, ut appensis tuas praestantise titulis , itemque roeà parvitate , vel in totum a scribendo supersederem , vel longa ulerer insinua lione ; sed non huic assonat Spiritus, qui nos ex pari agglutinât in Cbristo, in quo nulla sit faciès, nullus personarum delectus, nulla discretio sexùs conditionisve , quas sibi prœsens vita permitlit in exercitium ; facit Spiritus , qui asserit omnia communia per Cbristum, qui nos in unum corpus compingit, Cbristo capite

' Cette lettre n'a pas d'autre date; mais l'année 1524 lui est assignée par la mention que fait OEcolampade de ses discours sur la première épttre de saint Jean , lesquels parurent en juillet 1524.

cobaerens, ut jure expostulem, quod quodque corporis membrum ab altero, quin etiarn in unionera Christi assertus per Spiritum fidei, audeo etdico, nie omnium rerum dominum ac regem Hberrimum in omne tempus, in orane opus, in omnem creaturam, in omnem locum , in omnem personam ac modum. Quid igitur subvereri me oportuit coram re raeà, coram eo, qui in omnem partem meus est? immo verô, quo excellentior es, quoque pluribus prœstas , hoc magis adiré te debui ac requirere mea. Mgre ferunt carnales suis ad tempus deslitui rébus, vix ferunt diutinam bonorum absentiam : et non inique feret in Christo renatus, quae donavit Deus, abesse? Quanquam non absunt in totum tua a nobis , quôd libri per te in tucem emissi complura suggérant : sed huiusmodi sunt , qua? (période abest, ut voti coropotom reddant) plenius excitent , accendant , ac sitientem enati in te fontis , unde isti prodierunt insignes rivuli, relinquant. Àdducor bisce, ut neglectâ civiKtate, quae in personas et faciès incumbit, ad te scribaro, virum multis nominibus eximium. Ad haec accedunt tuae literœ meras Spiriiûs flaramas complectentes , quibus ex candidis amicorum testimoniis tam impense sestimas, ut in ordinem eorum asseras me qui agant Evangelii praecones, quique possint Evangelium, dudum bominum traditionibus et impiis commentationibus obscuratum, apud nostros promovere, cum nihil minus in me sentiam, quàm quod ad evangelicum dispensatorem et mioistrum attinet. Exigit non mediocrem sapientiam istud munus, et eam quidem , quam uon pariunt scholœ, sed quam Spiritus Christi suo adflatu in cor inscribit; exigit invictum fidei robur, adversus hypocrisin et fictam pietatem , quaa non fert sua damnari > adversus stolidam superstitionem , quae se arbitratur obsequium praestare Deo, adversus aperlam irapietatem, et totum inferorum regnum a dextris et a sinistris. Nihil hue pertinent rationis ac sensûs bumani argutiœ , quibus eos probat mundus , quos haberi velit doctores , nibil item humana industria, huraaua opéra , deaique quic-

quid est humanarum virium; Spiritus vel solus desideratur, qui fornacem praestat, accendit, io quara insiliant omoi ex parte mundi procellae ac turbines ; hac probat Spiritus quos delegit suo miDisterio doclores, quibus pacem sub cruce, regnum inter confortissimas hostium acies, tranquillitatem inter ssvissimas procellas, in morte vitam, in inferno quietero, et ut semel dicam, sub onere omnium raalorum, et omnium booorum privatione, omnium bonorum abundantiam et omnium raalorum privatiooem, in admirabili osculo peccaii et justitia?, belli et pacis, mortis ac yila), inferni ac paradisi, damnalionis et saluljs, raaledictionis et benedictionis , pollicetur. Et ad boc quis idoneus? Ne arroget sibi boc, quidquid demum est muneris , cui mediocris eruditio et minor fidei virtus contigerit.

Scribis tamen pro zelp in Cbristum , ut affixis e doctrinà Christi senlenliis adoriar Parisioos doclores ; quorum calculis accedunt prope innumeri, nous et quidem orbi obscurus, plurirais, et iis quos inter primos babet mundus, obnilar ceu œneus mur us? Sed non est boc, ut probe nosli, volentis currenlisve, sed mittentis Dei. M es sera quidem apud nos raultam esse, non ignoro; ita a Christo edoctus sum, ne quis se ingérât, sed exorandum Dominum messis, ut mittat operarios in raessem suam. Quid si lempus evangelicae raessis, pro divinà elcctione el a sumrao illo justitia? sole effuso ardore, apud vos instet, non etiam apud. nos? Sane, quôd tôt nacti sitis operarios, quôd tara copiosa fruges in Domini horreum redeat, et hoc ferme in momento teraporis, nullus prudens adscripserit borajnibus. Nusquam cerlius apprehendi potest missus esse a Deo servus, quàm si nibil veritus inferni portas, invîctus agat Doraiuimunus, cppiosusque indeprodeat fructus, quod in vobis fieri audio, cran in nobis contra evenial ; nam cum habeantur quamplurimi Evangelii hostes, pauci occurrunt qui probe senliant, et bi quoque in angulo delitescunt, aut si quando parent , frigidius agant quàm deceat , ac sic tempérant nego-

cium, ne ferre Gbristi crucem adigantur. Neque haec adfero, qu6d detrectem provincial», quara meis iropositara bumeris contehditis vestris exhortationibus : sed quôd cupiam per vestras preces a Deo vocante erudiri, firmari, consolidari. Quœ ferenda sunt in hac exercendà provincià, videor mini in numerato habere, cum integer ferme Senatusa parte stetopposità. Ceterum arma Christian» militiae, polenlia per Deum ad demoliendum quîdquid ad versus illum munittimfuerit, ad evertenda consilia et omnem altitudinem erigentera se adversus cognitionem Dei : quœ si semel per vestras oraliones ad Deum inhaeserint mihi, non est ut metuam hominum larvas, Anticbristi regnum cum suisinfulis et scholis, quœ, pro htimanis traditionibus, quibus se aliis praeferant, magno coram Deo merito, dense digladîanlur, ac novas semper adinveniunt sectas, novos cul tus, de quibus ne tantillum meminit scriptura; cum intérim non videant de se, horrendo Dei judicio, proferri : Dimisi eos secundùm desideria cordis eorum, ibunt in adinyentionibus suis. In tumultibus, quibus bodie mundus cooritur adversus profectum Evangelii, ut non opportet animum despondere, ita nec quempiara convenit suis fidere viribus, sed ab ipsius auxilio toti pendere debemus, cuius opéra in nullis periculis defutura est; si modô non desit fiducia, si precibus ex animo fusis imploremus iilius opem, fieri nequit, quin animis Spirttûs luce perfusis admodum displiceant blaspbemiœ, quas evomunt, qui apud nos magni baberi volunt et vocari Rabbi, dum consuetudini et humanis decretis patrocinantur adversus verbum Dei. Sed quid si nobis dixerit Christus : sinite, cœci sunt et duces caecorum? Si declinandi pro tempore ad Cbristi prœscriptum , ne deterius babeant? Doceri nolunt ut emendentur; sed cum sint caecis caeciores accepta ferulà alios erudire volunt, ac omnium se esse censores asserunt, homines nimirum impudentissimi. Gaeterum, quôd promiscuum vulgns horum larvis seducalur, ac dimisso fonte aquœ vivœ ablegetur in cistcrnas dissipalas , quœ nequeaut

aquas continere, maie habet christianorum fidem juxta ac cbaritatera , hoc ferre non potest fides , nec dissiraulare chantas; sed urget, ut période obsistatur in faciem,ac obstitit Simoni Mago apostolus. Porro viam, qua ipsis occurratur, prœclusisse nobis, opioor, sibi belle persuadet astutus da?mon ; nam imprimendis opusculis , si qua? donavit Deus in profectum aliorum, nullus patet accessus, quôd publico edicto Parisini Senatûs cautum sit, ne libri evulgentur , non antea per doctores et senatorii ordinis viros excussi. Dissertationes nec ipsi recipiunt, nisi quas suis finxere institutis, iisdemque in eminentiori pulpito prœsides agentibus ; ut demum Spirilûs prudentià roultà opus sit , qua astutia dœmonis eludatur. Reclamabunt episcopi, reclamabunt doctores, reclamabunt scholae assentiente populo , occurret Senatus : quid faciet bomuncio ad versus tôt leones? Ne memorem periculum esse apud nostros, qui vanis assueti sunt argutiis, ne doctrina Christi in disputalionem adducta periclitetur, ut olim. Sed , ut cœpi dicere, non scribo ista , quôd non facile in vestram descendant sententiam , quam arbitror , suggessit Spirilus quo duce agimini ; sed cupio per vos plenius instrui, immo potius per Deum, quem mihi propitium ûeri per vestras preces tara desidero, ut qui maxime. Ad ex t remura, nisi subvererer importunior videri et curiosorum magis affectator quàm eorum quae aediûcanl, postularem tuum de limbo patrum judicium , de quo nihil memini in scripturis legisse, itemque de parvulis citra baptismi gratiam decedentibus, quod audio quendam apud vos esse, qui baptismum ad an nos discrelioois differendum scribat. Boni consules, si pluribus apud te egerim quàm oportuit, ac istud donabis amori quo in te afficior. Salutat te in Cbristo noster Faber, qui tibi bene vult ex animo. Bene vale. Meldis, anno Domini 1524-, die Augusti 24.

LETTRE DE ROUSSEL A FAREL

a5 Septembre i5a5.

(Manuscrit autographe. Bibliothèque de Genève.)

Guillermo Gerardu$ Ruflus. Argentoracis (sic).

Rufus Farello. Gralia et pax a Deo pâtre et Domino Jesu Cbristo.

iEgritudo a qua vix iam post quattuor menses respiro , io causa fuit quominus tuis responderim iiterisquas ab anno duntaxat binas recepi, aut a peothecoste nuper elapsà eas accepi, cum tamen frequenlius ad te scripserim ut mihi iustior querendi occasio relicta videatur quàm tibi , etiamsi bas partes in tuis postremis literis, iisque in absolutis prœripueris, hac, opinor , occasione motus quôd per >Uum non scripserim qui apud nos multa passus , vitam finivit apud Metenses : id quod a me prsetermissum est , quôd meluerem ne interciperentur literœ, nec satis compertum esset num fuerit te conventurus , cum non de industrià sed inopinato hune Métis repereris. De quoChristi milite non.scribo, quôd noris plus satis qua? erga se acta sunt per eos qui hoc nomine se Christi esse gloriantur , quôd fortiter tueantur traditiones quas a patribus acceperunt , nec intérim, veluti animalia minime bisulca ac ruminalia, expendant quàm absint a Cbristo qui verus pater est, et apostolis qui pro patribus nali sunt, filii quos constitua Dominus super omnem terram. Régis nostri vincula ad versa riis adeo erexcrunt cristas, ut iam sibi persuadeant triumphum, prorsus in

nihilum redacto verbo Dei, quod sparsum esse in vulgus, et fructum dod mediocrem ferre , id est quod illos pessime habet. Quo faclum est ut iam aliquol in compedes detrusi sint , aliis ad canendam palioodiam adactis. Particularius non agam nec turpitudinem illorum rctegam qui dum multùm Christiani haberi vokrat, tamea ne cruceni ferant, alios in vit» discrimen adducunt, et suà ipsorum iacoustaotià incommodant evangelicae promotioni, quantum qui maxime. Jam per bostes Evangelii quiinnumeri sunt ac viribus admodum potentes et remissas illorum manus per quos negotium promoveri oportuit, eo ventum est ut vix citra vitœ periculum audeat quis Ghristum apud nos pure confileri. Nam Senatùs decreto ordinati sunt quattuor , ex cœtu ibeologorum duo, Quercu$ eiClerici, et duo consiliarii non dissimilis farina? , cum praefatis theologis, quos apprime nosti ut nibil opos sit suis eos depingere coloribus. Tamen pênes istos ut maxime iniqui iudices videantur summa vit» et necis constituta est , etiam acclamante Romano Pontificequi in hoc ipsum bullam ad nos dimisit , per quam omnis potestas confertur predictis ut nemini liceat ab eis provocare. Tu vide quàm tutum sit sub istiusmodi iudicibus agere , qui quod hactenus observatum est mordicus tenent , parati ad aras usquc lueri. Jam semel et tertiùm quœsierunt per su bor na tos testes vocare nos in hoc discrimen, sed hactenus prohibuit Chrisli clementia. Si pergant sœvire, nescioquis tutus audebit annunciare Ghristum. Mors Quercûs in hoc designati iudicis, nonnihil respirare patietur , ca3terura curaturi sunt matheologi , quorum gloriam obscurat Evangelium sincère annunciatum, raox suffici aliura non dissimilis farinae. Dominus velit rébus qua3 inclinari videantur, adesseet suos mittere operarios qui nihil reformident adversariorum minas. Non vacat per nondum receptara sanitatem tuis respondere literis quibus rem magni momenti attingis , iu qua aberratum hucusque impiissime. Sane nihil ad adorationera qua? in spirilu et veritate fieri débet, quod alii prodiderunt, nec gravatim in tuam descendu

seDlenUam nisi quôd nolim Christum ita cœlo coDcludi ut suam praesentiam etiam corporalem non exhibeat quibus voluerit et quum voluerit. Audio quosdam Ministre interpretari ardentem illum zelum quem habes,necnon iode offendi intirmos qui non eo provecti sunt ut sint solidi cibi capaces. Quos oportet fovere donec grandiscant in Cbristo. Non aberratqui Spiritu agitur duce, nec malus esse potest zelus quem profert Spiritus, ut maxime violentuset asper humano visui videatur, (Cœterum plerumque accidit ut fallat spiritus mendax specie pietatis obductus, qui facilis est in aliorum reprebensionem et nibil tam cupit quàm m,oro>re et. c^nvictyrt Optandum ex corde ut procédât sermo Dei, sed etiam cavendum ne dum in hoc toti sumus, fratrum posthabealur infirmitas quœ non facile œdificetur in aliorum reprehensione, tali prœsertim quœ seditiones excitât potius quàm tranquillitatem christianam. Dentés sponsœ non sunt gladiia iWis persimiles quas adultéra generatio babet, sed sicut greges tonsarum quœ ascenduntde lavacro, mordent quidem cum opus est, sed {éviter ut non desit modestia, non quam sibi pollicelur caro quœ nullis legibus quantumvis actis et multiplicatis astringi potest , sed quam profert Spiritus qui lege non eget nec alio doc tore, sed sibi ipse in omnibus lex est et doctor, quem in te servari Christi beneficio percipimus.) Qui apud nos sunt verbi Dei am a tores te salutant et totam quœ apud vos est ecclesiam. Noster Macrinus adhuc captivus est quem cupimus vestris commendari precibus. Bene vale. 25 septembris 1525. Tuus quem probe nosti frater et aroicus G. R.

LETTRE DE ROUSSEL k l'ÉVÉQUE BRIÇONNET.

Fia i5a5.

(Manuscrit autographe. Bibliothèque de Genève.) Gratia et pax a Deo pâtre et Domino Jesu Christo.

Maie me babuit quôd tus dignationis consilium non autea resciverim quàm egressus essem regno , qui dudum cupieram commigrare in locum Avenioni proximumquome iam proûcisci volebas , nec alià sane causé id cupieram quondam , quàm ut in literis bebraicis et in eruendis prophetarum oraculis inslructior ad te redirem. Àdeoquequod bucusque non licuerat, occasione nuper acceptà obvium factum per le est si modo non defuissem negocio. Non quôd non sint, in hoc in quo degimus loco viri peritià linguarum iuxta ac dono propbeti® prœdili , quorum consueludine assequi possim quod cupio in meam et proximi œdificationem , qui putem vix fieri posse ut redeat Christian» religionis puritas hactenus pene obsoleta, nis^adsint qui fontes porrigantquos reliquit nobis Spiritus per Mosen et prophetas, e quibus promptum sit et veluti ad manum, cuique bibere. Geterum magnopere vereor ne, occasione loci non parum boc seculo suspecti, excitent in nos diras tragœdias, quibus sumus veluli inspissatus aer etfumo obductus, oculis. Âc fieri six possit ut sparsa fusius fama viri cum quo scis me agere, sinat nos diutius latere. Adeoque subvereor ne nonnibil inde tecum expostulent adversarii, quibus voluptati est si quando vel minimam nacti fuerint occasionem per quam te tuique simites traducant. Quare si œquum iudicares me bine

migrare in locum quem mihi propicium delegeras, individuus cornes mox assectabor tuum istuc iudicium, modô mihi per te ionotuerit. In hune usum optarem commutatum beneficium tuo favore obtentum cum alio illi loco vicino, aut saltem cuius proventibus etiam absens gaudere possem. Quôd si e re Christi visum fuerit ut me recipiam apud vos, nihil morabor vitœ periculum. Utcunque res cedat, spero Christum mihi fore propicium et gressuum directorem, qui novit quo animo hactenus fuerimus in negocioillo quod tôt nobis adversarios conflavit. Si nolis istud literis indicare , hoc saltem impetrem , ut per Sudorium electum summa negocii innotescat mihi, qui alioqui possum ubivis terrarum ignolus degere, quod fieri identidem in nostro comité (?) pro temporis occasione tam cuperem quâm qui maxime. Sunt hic pleraque quœ tibi non possent non esse voluptati , nempe quœ pietatem excitent ac promoveant, quôd ita iovigilent verbo ecclesiarum ministri ut nullà pene horà diei suum desit omnibus pabulum et quidem synecrum ut nullasubsit palea aut fermenti pharisaici commissura. A quintà matutinà adusque sextam habetur concioin singulis templis communesque funduntur preces. Deinde septimà horà idem rursus fit, octavà verô horà ante omnia concio fit in maiori templo, adiunctis cantionibus in communem iinguam ex hebraico psalterio Iransfusis, ubi mire assonant mulieres viris ut iucundum sit audire. In eodem quoque templo rursus fit concio horà quartà a prandio, non prœtermissis autem cantionibus quœ prœcurrant et subsequantur sermonem, veluti hisce gratiam postulantes qua fiant idonei excipiendo semioi evangelico , et susceptum suis prosequantur gratiis. Et ut plures videantur celebrari concionesj nulli tamen non interest magna populi turba divin! verbi perquam avida. Quod desiderium in nostratium pectora immissum nihil est quod tam affecta rem. Intérim literati suis non destituuntur scolis, quibus prœsunt viri pietale et literis insignes, qui continue profitentur utrumque organum eà quoque linguà qua nobis per prophetas et

apostolos relictum est. Nullus bac in re fucus auditorum perstringit oculôs, sed omnia candide, pie ac pure fiunt. Hoc quœritur non quo suas quisque ingenii opes osteirtét, sed quo pure tractato verbo piëtati cbristianae consultons fiât. Sunt reverà viri undelibèt doctissimi et quales vix unum et allerum alibi reperias : taroen inoculis hominum abiecti prorsus videntur, ut hos ntbil pudeat incumbere in opus extërnum per quod, iuxta apostoli doctrinara, operà manuum victum sibi qusrunt adeoque aliis non suht gravàmini. Àdmirari quidem isttid spécimen religioois possuro, sed* intérim asseqoi non datur quan» quam plurimùm raîbi eu pi a m. Àrridet etiamnum in totuto diligens illà cura in pauperës, qua fit ut vere pauperibus non desit quotidianum subsidium , simul et cavetur ne validi in ocio alantur. Hoc facit senatus publico, adiunctis elee-

mosynis et colleclis qu« per populum fiunt, nam in boc ipsum désignât® sùn t in.... 1 templis àrcuUe in quas quisque suura

coniieiat symbohim, estomnino. HabetprœtereaqUaeque

paroebia suum verbi mi ni s t ru m et diaconum , qui non miuslis et undelibèt corrogatis lucris aluntur, sed partim publico a3re per senatum designato, partim labore manuum. Gœnobia bonà parte dirbta sunt, alia in scolas iransierunt; taroen cum religiosis, quos vocant, sic egit senatus ut nulla Species lyrannidis

visa fuerH, aliis in 2 suà sponte egredientibus et se alicui

honesto opificio mancipantibus , aliis in suis adhuc cellulis toleratis; sic tamen actumesl ut non liceat quempiam deinceps inmonacbaturo recipere. Bona spesest proventus illorum commigraturbs in alimoniam pauperum neenon in usum eorum qui populo et studiis sufficiendi erunt. Quaedara porro sunt , qoae plerosque offendere possent non eousque provectos in doctrinà Spirïlûs, ut cuncta externa contemnere queant* solà intérim nixi fide quœ sic in invisibilia tota rapitur, ut proximum

1 A cet endroit la lettre est tellement usée , qu'il est impossible de tout déchiffrer.

2 Mot entièrement illisible.

non ncgîigat, sed per cbaritatem ad mensuram illius se summittat atque attemperet. Nam imagines a templis ablegatœ sunt, unicum altare omnibus patens relictum est, in quo fit communio proxime ad Christi tempora. Et ul semel omnia concludam, nullumcaput a Chrfsto inibi suscipîtur, solus ibi colitur Christus adeoque iuxta suum verbum. Nec désuni intérim persecutiones quibus suos explorât Deus, sed bisce augescit non minuitur Christi negocium. Faxit Deus, ut corda populorum ita visitentur illustratione Spiritûs, uf procul absint densan caecitatis tenebrae in quas bactenus prolapsi sumus, dum sivimus nos a verbo Dei abiegari ad traditiones bominum. Sed de bis bactenus. Salutat te noster Peregrinus 1 cui assideo. Bene vale in Cbristo qui sit tua et omnium salus.

Tuus ex corde servus Joannes Tolninus 2 .

» Au-dessous de ce nom est écrit d'une autre main Jac. Faber.

2 Au-dessous se (rouvent les mots , également écrits d'une autre main : « Gerardus Ru fus , agens Argentorali apud Capitontm. ubi Jacobus Faber, Michael Arandius et alii Galli. » — Au haut de la lettre se trouve la fausse indication : Faber FareUo; il est évident d'abord qu'elle n'est pas dellefévre; puis on n'a qu'à la lire avec attention pour se convaincre qu'elle ne peut pas être adressée à Farel , mais uniquement à l'évéque de Meaui.

LETTRE DE ROUSSEL À FAREL

17 Juin i5a6.

(Manuscrit autographe. Bibliothèque de Genève.)

Charissimo fratri et amico magistro Guillelmo, apud

Cqphaleum 1 . Arg.

Gfatia et pax Christi tecum. Quid rei agatur nobiscum facile * disces ex literis quas se ri psi ad nostrum Cephaleum, ne quicquam sis sollicitus de tuo ad nos adeessu. Egi per literas cum amicis super re quam mibi coromiseras ; quôd non mihi ticeret Parisium concedere, quid egerint amici nondum potui rescire. Si mihi contigerit istuc proficisci, quod brevi spero futurum io re Evangelii, de tuis rébus agam pro viribus. De tractalione nondum oportunus oblatus est locus agendi cum Duce. Defuturus non sum occasioni si quando contigerit. Cornelii 2 absentia omnia ferme nobis cum illo ademit; praesenlcm nullo die non optamus. Sparsus est hic rumor rusticos denuo excitasse tumultus, superioresque evasisse ac inauditis tormentis cruciasse nobiles; sed puto vanum esse, neque dissimile arbiiror quod feruntde disputatione Badensi , cessisse scilicet loco ac rei qui a parte Evangelii stabant. Tôt multa iactantur per illos, opioor, qui cupiant extinctum Evangelium. Fridevallis*

1 Capiton , dont le nom allemand était Eœpfel.

2 An-dessus de ce nom une autre main (que je crois être celle deFarel) a ajouté « Michatlii Arandii. »

3 FridevalUt ou Hugo a Frigidà Vailt, de Saint -Paul en Artois, vivant plus tard à Courtray , savant médecin , philologue et poëte.

doctor evasit non sine multo honoris compendio, cuius prorootioni congratulor. Si res non cesserit prout sub Deo speraraus , mox ad vos convolabo , vel pctam Venetias. Si bic mihi manendum , Concordantiis non lubens caruerim ; tu fac ut nacta oportunitate ad me mittantur, aut si probas, ita agas cum Conrardo ut vel Parisiis vel Lugduni non compactas recipere possim. Si quid scripseris , id quod plurimum cupimus , pare tempori, id quod hactenus fecisti. Plurima nobis decoquenda fuerunt, nec pauciora supersunt; ora Deum cum fratribus ut Dominus pium pectus et se dignum suggérât. Bene vale. Peregrinus te sahitatin Christo, qui sittua salus. Blesis, 17 Junii 1526. Toussanus at te scribit quid rei sibi contigerit. Saluta mihi Jacobum grœcum 1 et alios fratres. Vale.

TUUS JOHANNRS TOLNINOS.