CHAPITRE V
Modèle de lecture.
163. Afin de faciliter l'application des règles exposées dans les chapitres précédens , je vais donner ici pour modèle de lecture , un texte arabe , imprimé tant en caractères arabes qu'en caractères français. J'y joindrai la traduction de ce texte.
y$ DES ÉLÉBIÉNS DE LA PAROLE
<^l tf^ J>* »>«>t (^P 3^i U»^W <>0>>* Ua^ liU^S '^H^
^r^-^i; AjUftU o«»i^i jj jUj ^ ^;p^ )o^ «^i i;,^ <^ pm 4 ^; «Ai^i ji^y i *i (^ J; «4 «^ ^v,i
l fc ft > J^ . i j! <^L— Jt
ET DE l'Écriture. 79
akh-bI-rou a-bi dou-lA-ma-ta wa-na-sa-bou-hou
m-haa <!ou-la-iiu*ta zao-dou *b-nou M-djoû-ni wa-ac-tsa-ron 'n-na-d you-sah-hi-
foa ^sma-hou Fa-ya-koû-iou zaï-doim bri-yâ-i wa-dza-li-ca kha-ta-oun hou-wa zan-doun bfn-noû-ni wah-wa coû-fiy-
youn as-wa-dou moû-lan ii-ba-ni a-sa-^ln
di-na a-boû-hou ab-dan ii-ra-djoa-iln nmi-houm you-kâ-Jou ia-hou fa-4a-fî-4ou &-a-ta-ka-hoa wa-ad-ra-ca â-khi-ra
ay-yâ-mî ba-ni ou-may-ya-ta wa-iam ya*coun la-bou fî ay-yâ-mi-him na-ba-
ha-toun wa-na-ba-ga û ay-yâ-mi ba-ni ^i-ab-bâ-si wa*n-ka-ta-a i-Ia arbi 'l-ab-bâ-si wa-arbi dja-fi^ri-ni 'I-man-soù-ri wa'I-
mah-diy-yi fii-ca-nou
you-kad-di-mou-na-hou wa-ya-si-ioû-na-hou wa>yas-ta-^-boû-na moïKija-Ia-sa-
ta-hoa wa-na-wâ-di-ra-hou wa-kad câ-na 'n-ka-ta-a Ma rau-fai'b-ni hâ-d-mi-nfl-mah-la-biy-yi aS-dhanfi ba'-dbi ay-yâ-ml-h| wa-iam ya-
stt î-ia a-ha-din mi-na 'ich-schoïi-a-râ-i ma wa-sa-ta l-la a-bi doa-)a-ma-ta mi-na 'i-man-soû-ri khâs-
sa-tan wa-câ-na &-si-da 'd-di-ni ra-diy-ya 'i-madz-ba-bi mour-ta-ki-ban lii-ma-hâ-rf-roi mou-dhay-yi-an lii-fou-
roâ-dhi mou-djâ-bi-ran bi-dza-lî-ca wa-ca-na
yon'-Ia-mou hâ-dza min-hou wa-you'-ra-fou bl-hi fa-you-ta-d{ârfa an-hou If-
iont-fî ma-ha!-Ii-hi wa-ca-na aw-wa-lou ma hou-fî-dha min schf-ri-hî wa-ous-nî-ya-ti M-d|a-wâ-î-a)u la-hou bi-hi ka-si-da-tan ma-da-ha
bi-ha a-ba dja'-fa-ri-ni 'l-man-soû-ra
wa-dza-ca-ra kat-ia-bou a-ba mous-Ii-min wa-akh-ba-ra-ni ou-baï-dou '1-la-hi
'i>>nou am-mâ-rin kâ-ia had-da-tsa-ni mou-bam-ma-dou 'b-no« da-wou-da 'b-ni 1-djar-ra-bi an mou-ham-ma-di 'b-ni
'1-ka-si-mi an ah-ma-da *b-ni mou-ham-ma-di 'b-oi ha-bî-hin kâ-ia iam-ma iâ-ia a-boa dou-1a-ma4a ka-<î-
da-ta-bou fî kat-li a-bi mous-li-mi-ni 'l-ia-d ya-koû-iou fï-ha a-ba mou5-limin khaw-waf-ta-ni 'i-kat-ia fa'n-ta-ha a-Ia£-ca bi-ma khaw-wif-
ta-ni 'i-a-sa-dou 'i-war-dou a-ba mous-li-mm ma gay-ya-ra M-Iâ-bou ni -ma-tan apia ab-dî-hi hat-ta yon-
gay-yî-m-ha M-ab-dou an-scba-da-lia M-man-soû-ra fî mah-fî-lin mi-na *n-nâ-si brkâ-la ia-bou 'b-ta-kim
kâ-ia a-scha-ra-ta â-iâ-fî
8o DES ÉLÉBIENS DE LA PAROLE
4^.K}W Ohl^ p^/ JI^ #>^t Jt» lylîi owu;;^! i^b; Jb #^
iûu^ A^ (^ yél ^b Jb ^(jn»^ );id •ya^i Jb lyjyXx»^^!^ (,1^ M^^ iSiU^ i^l^ V^^;^ ^^ i^U^k^l <XS JIS [^y^t^Jti. (^\ (^^
W ui djukst «Xi juu AAi iLi;S ^ u Jb j[;i«wr u; ji» i^u
«X^mI ^p^ «iUi (ji^ S^lp f^^j^ vjJl iljU (j!L9* (;5x.l>.#^.».yl j^
Jb J<>4 J^t ^t (^ (^o^U Jb i;Ul6 lyîâ» U^t Jb; «fL^ fi.^^ 1^ Jjt L^ Jl^fi «~««U U ^1/ Jb l^ja •<>j6 ut
tju«t i^ AAkj; slL^w ajo.*- jt >ià3U iâ«.at Jb i;!*
fyyy'^y •••• ^"^ ^* fx
tfu^ £aw^; «^y ^' ivo;; Le; ji^ j^j «« iuuut Jl^;:^ «^ ^jW (^ « è'xj^^y ov^j <^ ^«^ iy^i ^y^h «fjuun
^«mO ^ 6
ET DE l'Écriture. 8i
dir-ha-min fini-ma-Ta la* hou bi-ha fa-lam-ma kha-fa bi-bi kâ-Ia la-hou l-hin
am-ma waM-la-hi law ta-aci-dat-ta-ha ia-ka-tai-tou-ca. akh-ba-ra-ni a-liy-you *b-nou sou-iaï-tnâ-na ka-ia had-da-tsa-ni mou-ham-ma-
dou *b-nou ya-zî-da *n-iiah-wiy-you ka-Ia
had-da-tsa-ni M-dja-hi-dhou kâ-ia câ-na a-bou dou-la-ma-ta baï-na ya-daryi *{-maiisoû-ri wâ-ki-fan wa-akh-ba-ra-ni
ib-ra-hî-mou 'b-nou ay*yoû-ba a-ni 'b-ni koa-taï-ba-U an-oarhou ci-na wâ-kifan baï-na ya-da-yi 's-saf-fâ-hi
fâ-kâ-ia ia-hou sal-ni ha-dja-ta-ca ka-Ia a>bou dou-lâ-ma-ta cal-boun a-ta-say-ya-
dou bi-hi kâ-ia a*-toû-hou iy-yâ-hou ka-ia wa-dâb-ba-toun a-u-say-ya-dou a-iaï-ha ka-Ia a*-toû-hou ka-Ia
wa-gou-ia-moun ya-sî-dou bfi-cai-bi
wa-ya-koû-dou-hou kâ-ia a*-toû-hou gou-iâ-man kâ-ia wa-djâ-ri-ya-toun tat-
bou-khou ia-na *s-saï-da wartout-i-mou-na min-hou ka-Ia a*-toû-hou djâ-ri-ya-tan kâ-Ia hâ-wou-iâ-i ya a-mî-ra *i-moû'-mi-njna a-
bî-dou-ca fa-ia boud-da la-houm min dâ-rm yas-cou-noû-na-ha ka-Ia a'-toû-hou dâran tadj-ma-ou-houm kâ-Ia &-
in iam ya-coun ia-houm dhaï-a-toun fa-min aï-na ya-i-schoûna kâ-la kad a*-taï-tou-ca mi-â-ta dja-rî-bîn â-roi-ra-tan
wa-mf-â-ta dja-rî-bin gâ-mf-ra-can &a-Ia wa-ma M-ga-mi-ra-tou kâ-Ia ma la na-bâ-ta fî-lii fa-kâ-ia kad
ak-ta-tou-ca a-na ya a-mî-ra 'I-moû*-mi-nî-na kham-sa mi-â-ti ai-fî dja-rî-bin gâ-mi-ra-tan min &-yâ-
fî ba-ni a-sa-din fadha-hi-ca wa-kâ-ia 'dj-a-Ioû-ha coul-la-lia â-mi-ra-tan kâ-Ia fa'-dzan li an ou-
kab-bi-ia ya-da-ca kâ-Ia am-ma hâ-dzi-hi (a-da'-ha kâ-Ia wa*I-Iâ-hi ma ma-na*-ta i-yâ-Ii schaï-an arkal-
la dha-ra-ran a-laï-hlm min-ha kâ-Ia *I-djâ-hi-dhou fa*n-dhour i-Ia hidz-ki-hi bi*I-mas-a-i»-ti wa-iout-fi-
hi fî-ha *b-u-da-a bi-cai-bin fa-sah-ha-Ia *i-ki5-sa-ta bi-hi wa-dja-arla ya'-ti bi-ma ya*-Iî-hi a-Ia tar-
tî-bin wa-fa-câ-ha-tîn hat-ta sâ-ia ma law sa-a-ia-hou ba-dî-ha-tan la-ma wa-^a-Ia i-Iaï-hî. hâ-dza man-koûloun min kitâ-bi *i-a-gâ-ni ii-a-bi M-fa-ra-djf a-iiy-yf *b-ni 'I-
hou-saï-ni *i-is-fa-hâ-niy-yi 'i-mou-iak-ka-bi bi M-câ-ti-bi i*-mou-ta-waf-fa $a-na-ta sit-tin wa-kham-sî-na wa-
tsa-iâ-tsi-mi-â-dn min ta*-rî-khi 1-hîdj-ra-ti M-mouwâ-lî-ka-u ii-sama-ti siwin wa-dt-tî-na wa-tis-i-mi-â-ti-ni 'i-
ma*si-Iiiy-ya-ti.
OBSERVATIONS
Je dois faire ici quelques observations sur la manière dont j*ai transcrit l*arabe en caractères français.
I .** J'ai employé , pour rendre les consonnes , les équivalens indiqués dans la septième colonne de Talphabet , ci-devant ,
pag. 7-
2.' Je n'ai point , en général , exprimé Yélifhzmzé , ni le ain, faute de signes qui puissent en indiquer, même par approximation, la valeur ( n.*"* 29 et 45 ); je me suis donc contenté d'exprimer la voyelle avec laquelle on doit les articuler. Cependant quand Tune ou l'autre de ces deux lettres est djezmée , c'est-à-dire , termine une syllabe artificielle ( n.* 9 1 ) , je l'ai indiquée par une apostrophe placée après la voyelle : ainsi le mot iuij est transcrit de cette manière nV-ma-tan.
3.' J'ai rendu constamment chacune des trois voyelles arabes par la même voyelle française, le fatka par a , le kesra par /, le dhamma par ou , sans avoir égard à la variété des sons que chacune des voyelles arabes peut exprimer ( n.*** 64 et 67 ) ; mon but , en cela , a été de faciliter le déchiffrement de l'original , et je conseille aux commençans de suivre cette méthode , jusqu'à ce qu'ils soient parvenus à lire couramment : le secours de l'instruction orale remédiera promptement à ce qu'elle peut avoir de défectueux.
Un accent circonflexe sur Va, Vi ou Vu, indique la présence d'une lettre de prolongation , quand on doit la faire sentir.
^,^ J'ai séparé les syllabes d'un même mot par un orait d'union, et les mots par un intervalle suffisant. Par-tout où 3 y a un élifài union , j'ai mis une apostrophe : ainsi ^^^iiiJl est rendu par '/-man-soû-ri , oiéUL, par bV-l-cal-bi , ou>jj ^ i^, comme si l'on eût écrit ^I , par mou'ham'ma-dou'-b-nou ya-it-da.
5 / Je n'ai point employé de lettres capitales pour indiquer
les noms propres ou le commencement des phrases , afin de me conformer à la manière tfécrire des Arabes ; par la même raison, je n'ai fait usage d'aucune ponctuation , si ce n'est à la fin de chacun des deux récits qui composent ce modèle de lecture.