‹ Guide du prêtre dans ses prédications choix et développements des sujetsChapitre 124 sur 138 · DIEU SE DONNE · texte numérisé non relu

DIEU SE DONNE

Peut-être est-il aisé de trouver un bienfaiteur qui, ouvrant une main généreuse, en laisse échapper la profusion de ses munificences. Mais un bienfaiteur qui se donne et se sacrifie

(1) Quoniam Deus qui dixit de tenebris lucem splendescere, ipse illuxit in cordibus nostris ad illuminationem scientise claritatis Dei, in facie Ghristi Jesu.

Habemus autem thesaurum istum in vasis fictilibus; ut sublimitas sit virtutis Dei, et non ex nobis. (II Cor. IV.)

BONTÉ DE DIEU ENVERS l'hOMME 513

lui-même, où le rencontrerons-nous? Et si, entre un pareil bienfaiteur et nous, s'étend une distance infinie^ que dire d'une semblable bonté? — Or ce que la terre ne nous eut jamais donné, ce que notre imagination elle-même n'aurait su rêver. Dieu s'est plu à le réaliser avec une magnificence inouïe.

Dieu s'est approché de Thomme. — lia franchi la distance infinie qui le séparait de nous: « Yisitavit Oriens ex alto. )) Le voici: « Visusest in terris; » « habitavit in nobis. » Nous Tabordons familièrement, nous nous jetons à ses pieds, notre tête repose sur sa poitrine, il fait entendre sa voix, sa main s'étend pour nous bénir, et quand, pris de tristesse et d'inquiétude, nous lui demandons de prolonger' son séjour, « Mane nobiscum Domine, » il nous répond ineffabJement: « Ego vobiscum sum usque ad consummationem sa3culi » (1).

(1) Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desidera/eram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo.

Introduxit me in cellam vinariam; ordinavit in me charitatem.

Tulcite me lloribus, stipate me malis, quia amore langueo.

Lseva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me.

Adjuro vos, filiae Jérusalem, per capreas cervosque camporum, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, quoadusque ipsa velit.

Vox dilecti mei; ecce iste^venit saliens in montibus, transiliens colles.

Similis est dilectus meus caprese, hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos.

En dilectus meus loquitur mihi : Surge, propera, arnica mea, columba mea, formosa mea, et veni.

Jam enim hiems transiit;imber abiit, et recessit.

Flores apparuerunt in terra nostra,tempus putationis advenit; vox turturis audita est in terra nostra;

Ficus protulit grossos suos; vinese florentes dederunt odorem suum. Surge, amica mea, speciosa mea, et veni.

Golumba mea, in foraminibus petrae, in caverna maceriie, ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis ; vox enim tua dulcis, et faciès tiia décora.

Capite nobis vulpes parvulas quie demoliuntur vineas; nam vinea nostra floruit.

Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia.

Donec aspirât dies, et inclinentur umbrse. Revertere; similis este, dilecte mi, capreae, hinnuloque cervorum super montes Bether.

(Gantiq. III.) T. III 33

Page 1