‹ Guide du prêtre dans ses prédications choix et développements des sujetsChapitre 17 sur 138 · DES DISPOSITIONS SONT NECESSAIRES · texte numérisé non relu

DES DISPOSITIONS SONT NECESSAIRES

Réduisons à trois les dispositions demandées à une âme qui s'approche de la Sainte Table : Charité, pureté, piété.

La charité. — « Ubi erit corpus congregabantur et aquilœ. « Telle est la première disposition: l'esprit d'union, la charité fraternelle : tout nous y engage, tout nous en fait une loi(l).

{{) Jam non est dominicam cœnam manducare.

Unusquisque enim suam cœnam praesumit ad manducandum. Et alius quidem esurit : alius autem ebrius est.

Numquid domos non habetis ad manducandum et bibendum? aut Ecclesiam Dei contemnitis, et confunditis eos qui non habent ? Quid dicam vobis? Laudo vos? in hoc nonlaudo.

(IGorinth. XL)

Et ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus. Tanquam parvulis in Ghristo,

Lac vobis potum dedi, non escam; nondum enim poteratis; sed nec nunc quidem potestis; adhuc enim carnales estis.

T. IIÏ 0

1° L'institution même du sacrement. — Son but ? c'est d'unir en un seul corps tous les enfants de Dieu, c'est le banquet paternel, c'est la table de famille, c'est le pain que forment tous les grains de froment unis ensemble (1). — Voyez-vous dans quelle circonstance fut établi ce Sacrement? — L'Homme-Dieu allait mourir: mourir pour éteindre

Quum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis?

Quum enim quis dicat : Egoquidemsum Pauli; alius autem: Ego Apollo; nonne homines estis? Quid igitur est Apollo? quid vero Paulus?

Ministri ejus oui credidistis, et unicuique sicut Dominus dédit.

Ego plantavi, Apollo rigavit; sed Deus incrementum dédit.

Itaque neque qui plantât est aliquid, neque qui rigat; sed qui incrementum dat, Deus.

Qui autem plantât, et qui rigat, unum sunt. Unusquisque autem propriam mercedem accipiet secundum suum laborem.

Dei enim sumus adjutores; Dei agricultura estis, Dei aîdificatio estis.

Secundum gratiam Dei quse data est mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui; alius autem supersediflcat. Unusquisque autem videat quomodo superaedificet.

Fundamentum enim aliud nemo potest ponere, prseter id quod positum est, quod est Ghristus Jésus. (I Gorinth. III.)

Obsecro itaque vos ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis,

Gum omai humilitate et mansuetudine, cum patientia, supportantes invicem in caritate,

Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis.

Unum corpus, et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrse.

Unus Dominus, una fides, unum baptisma.

Unus Deus et pater omnium, qui est super omnes, et per omnia, et in omnibus nobis.

Unicuique autem nostrum data est gratia secundum mensuram donationis Ghristi.

Propter quod dicit: Ascendens in altum captivam duxit captivitatem, dédit dona hominibus.

Quod autem ascendit, quid est nisi quia et descendit primum in inferiores partes terrse?

Qui descendit, ipse est et qui ascendit super omnes cœlos, ut impleret omnia.

Et ipse dédit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios autem pastores et doctores,

Ad consummationem sanctorum, in opus ministerii, in sedificationem corporis Ghristi. (Ephes. IV.)

(i) Homo quidam fecit cœnam magnam et vocavit multos; et misit servum suum hora cœnae dicere invitatis quia jam parata sunt omnia. (Luc. XIV.)

les haines, pacifier le ciel et la terre, faire régner partout la charité (l).

2° L ordre formel de Dieu. — Vous approchez-vous de l'Autel du Sacrifice ayant au cœur quelque rancune ? Dieu vous arrête, Dieu vous chasse: « Allez tout d'ahord vous réconcilier avec votre frère. » Une âme remplie de fiel, d'injures, de colère, de médisance, de calomnie est une âme abo-

(1) Ego sum vitis, vos palmites; qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum: quia sine me nihil potestis facere.

Si quis in me non manserit, mittetur foras sicut palmes, et arescet, et coUigent eum, et in ignem mittent, et ardet.

Si maiiseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis.

In hoc clariûcatus est Pater meus, ut fructum plurimum afferatis, et efficiamini mei discipuli.

Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos. Manete in dilectione mea.

Si prsecepta mea servaveritJs, manebitis in dilectione mea, sicut et ego Patris mei praicepta servavi, et maneo in ejus dilectione.

Hsec locutus sum vobis, ut gaudium meum in vobis sit, et gaudium vestrum impleatur.

Hoc est prseceptum meum ut diligatis invicem, sicut dilexi vos.

Majorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam ponat quis pro amicis suis.

Jam non dicam vos servos; quia servus nescit quid faciat Dominus ejus. Vos autem dixi amicos; quia omnia quaecumque audivi a Pâtre meo, nota feci vobis. (Joan. XVI.)

Gratias agentes Deo Patri qui dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine:

Qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis suse,

In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatorum ;

Qui est imago Dei invisibilis, primogenitus omnis creaturae :

Quoniam in ipso condita sunt universa in cœlis et in terra, visibilia et invisibilia, sive throni, sive dominationes, sive principatus, sive potestates: omnia per ipsum et in ipso creata sunt;

Et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant.

Et ipse est caput corporis Ecclesise, qui est principium, primogenitus exmortuis: ut sit in omnibus ipse primatum tenens:

Quia in ipso complacuit omnem plenitudinem inhabitare;

Et per eum reconciliare omnia in ipsum, pacificans per sanguinem crucis ejus, sive quse in terris sive quse in cœlis sunt.

Et vos quum essetis aliquando alienati, et inimici sensu in operibus malis:

Nunc autem reconciliavit in corpore carnis ejus per mortem, exhibere vos sanctos, et immaculatos et irreprehensibiles coram ipso. (Goloss. I.)

minable en présence d'un Sacrement d'union et d'amour (1).

La pureté. — Considérons d'abord combien Dieu l'exige, ensuite en quoi nous la ferons consister.

1° Dieu r exige. — Gomme il l'exigeait dans Tancienne loi, loi purement figurative 1 En face du Sinaï, tout un peuple se purifie (2). Au temple à chaque cérémonie du culte, les purifications sont exigées. — Quand le Verbe se fait chair où consent-il à résider? dans le sein d'une Vierge toute pure,

(i) Audistis quia dictum est antiquisiNon occides: qui autem occiderit, reus erit judicio.

Ego autem dico vobis : Quia omnis qui irascitur fratri suc, reus erit judicio. Qui autem dixerit fratri suo, raca, reus erit concilio. Qui autem dixerit, fatue, reus erit gehennse ignis.

Si ergo offers munus tuum ad altare, et ibi recordatus fiieris quia frater tuus habet aliquid adversam te:

Relinque ibi munus tuum ante altare, et vade priusreconoiliari fratri tuo; et tune veniens offeres munus tuum.

(Matth. IV.) « Euntes autem discite: Misericordiam voloet non sacrificium. »

• (Matth. IX, i3.) (2) Sanctifica illos hodie, et cras, laventque vestimenta sua, Et sint parati in diem tertium; in die enim tertia descendet Dominus coram omni plèbe super montem Sinai.

Gonstituesque terminos populo per circuitum, et dices ad eos : Gavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius; omnis qui tetigerit montem, morte morietur.

Manus nontanget eum, sed lapidibus opprimetur aut confodietur jaculis; sive jumentum fuerit, sive homo, non vivet. Gum cœperit clangere buccina, tune ascendant in montem.

Descenditque Moyses de monte ad populum, et sanctificavit eum. Gumque lavissent vestimenta sua,

Ait ad eos: Estote parati in diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris.

Gumque eduxisset eos Moyses in occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radiées montis.

Totus autem mons Sinaï fumabat, eo quod descendisset Dominus super eum in igné, et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace ; eratque omnis mons terribilis.

Et sonitus buccinae paulatim crescebat in majus, et prolixius tendebatur. Moyses loquebatur, et Deus respondebat ei.

Descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moysen in cacumen ejus. Quo eum ascendisset,

Dixit ad eum : Descende, et contestare populum, ne forte velit transcendere terminos ad videndum Dominum, et pereat ex eis plurima multitudo.

Sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat eos. (Exod. XVHI.)

tout immaculée. — Qu'exigera-t-il avant tout de son Sacerdoce? la plus rigoureuse virginité (1).

2° En quoi la ferons-nous consister? — Sans doute avant tout dans l'exemption de toute faute mortelle. « Foris canes, » s'écrie l'Ecriture. — Mais l'âme se contentera-t-elle de n'être pas un cadavre? Elle déplorera même ses fautes vénielles; elle cherchera à s'en corriger. — Elle s'élèvera plus haut. « Ubi erit Corpus congregabuntur et aquila3. » — Aquilse, — dit le texte sacré : voilà « l'aigle » au vol puissant, planant au-dessus des choses basses et vulgaires, vivant do l'air pur des montagnes, affrontant l'éclat de la lumière ; « l'aigle » qu'aucune captivité honteuse n'emprisonne jamais.

La piété. — Cette piété, trois considérations nous y mènent.

1° Ce quest V hostie divine. Ah ! que les yeux de notre foi soient ouverts: nous voici en face d'une Majesté Infinie. — Quels hommages de vénération et de respect n'exigent pas les Puissances de la terre (2) ? — Quel culte Dieu avait lui-même constitué sous la Loi ancienne, alors qu'existaient seulement les figures de notre divin Sacrement 1 — Quoi ! C'est ici la réalité infinie; c'est ici l'Homme-Dieu... Quel culte lui vouera donc notre piété (3) ?

(1) (( Sacerdotes mei sancti erunt. » (Psal.)

(2) Omnia anima potestatibus sublimioribus subdita sit; non est enim potestas nisi a Deo : quse autem sunt, a Deo ordinatae sunt.

Itaque qui resistit potestati, Dei ordinationi resistit. Qui autem resistunt, ipsi sibi damnationem acquirunt :

Nam principes non sunt timoriboni operis, sed mali. Vis autem non timere potestatem ? bonum fac; et habebis laudem ex illa:

Dei enim minister est tibi in bonum. Si autem malum feceris, time : non enim sine causa gladium portât. Dei enim minister est; vindex in iram ei qui malum agit.

Ideo necessitate subditi estote, non solum propter iram, sed etiam propter conscientiam.

Ideo enim et tributa prsestatis : ministri enim Dei sunt, in hoc ipsum servientes.

Reddite ergo omnibus débita : cui tributum, tributum ; cui vectigal, vectigal; cui timorem, timorem ; cui honorem, honorem.

(Rom. XIlI.j

(3) Propter quod et Deus exaltavit illum, et donavit illi nomen, quod est super omne nomen :

Ut in nomine Jesu omne genu flectatur cœlestium, terrestrium, et infernorum.

Etomnis linguaconfiteatur quia Dominus Jésus Ghristus ingloria est Dei Patris. (Philipp. II.)

Et vidi : et ecce in medio throni et quatuor animalium, et in

2® Ce qu'a fait l' Hostie divine. » Ave verum Corpus natuni de Maria Virgine... » — A l'Autel c'est la Victime du Calvaire que contemple notre foi... C'est l'Homme-Dieu qui nous a aimés jusqu'à mourir pour nous (1). L'amour réclame l'amour et notre piété se mesurera sur notre reconnaissance.

medio seniorum, agnum stanteni tanquam occisum, habentem cornua septem, et oculos septem, qui sunt septem spiritus Dei, missi in omnem terram.

Et venit, et accepit de dextera sedentis in throno librum.

Et quum aperuisset librum, quatuor animalia et viginti quatuor seniores ceciderunt coram agno, habentes singuli citharas, etphialas aureas plenas odoramentorum, quse sunt orationes sanctorum ;

Et cantabant canticum novum, dicentes : Dignus es, Domine, accipere librum, et aperire signacula ejus : quoniam occisus es, et redemisti nos Deo in sanguine tuo ex omni tribu, et lingua, et populo, et natione :

Et fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes; et regnabimus super terram.

Et vidi, et audivi vocem angelorum multorumin circuiluthroni, et animalium, et seniorum; et erat numerus eorum millia millium. (Apoc. V.)

(1) Majorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam ponat quis pro amicis suis.

Vos amici mei estis, si feceritis quae ego prsecipio vobis.

Jam non dicam vos servos; quia servus nescit quid faciat Dominus ejus. Vos autem dixi amicos ; quia omnia quaecumque audivi a Pâtre meo, nota feci vobis.

Non vos me elegistis: sed ego elegi vos, et posui vos ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat ; ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis.

Hsec mando vobis, ut diligatis invicem. (Joan. XV.)

Ego enim per legem legi mortuus sum, ut Deo vivam : Ghristo confixus sum cruci.

Vivo autem, jam non ego ; vivit vero in me Ghristus. Quod autem nunc vivo in carne, in fîde vivo Filii Dei, qui dilexit me, et tradidit semetipsum pro me. (Galat. II.)

Ut quid enim Ghristus, quum adhuc infirmi essemus, secundum tempus pro impiis mortuus est ?

Vix enim pro justo quis moritur ; nam ipso bono forsitan quis audeat mori?

Gommendat autem caritatem suam Deus in nobis : quoniam quum adhuc peccatores essemus, secundum tempus,

Ghristus pro nobis mortuus est : multo igitur magis nunc justificati in sanguine ipsius, salvi erimus ab ira per ipsum.

Si enim, quum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus, multo magis reconciliati, salvi erimus in vita ipsius.

Non solum autem : sed et gloriamur in Deo per Dominum nos-

3^ Ce que peut r Hostie divine, — L' Homme-Dieu, présent dans l'Eucharistie, est celui-même dont nous suivons les grandes œuvres à travers l'Evangile tout entier... L'IIomme- Dieu dominateur de la nature... L'Homme Dieu thaumaturge magnifique... l'Iïomme-Dieu terrible aux puissances infernales. — Devant tant de majesté et de gloire comment tarirait la piété de l'âme fidèle?

Page 1