‹ Guide du prêtre dans ses prédications choix et développements des sujetsChapitre 19 sur 138 · MOTIFS TIRES DE DIEU · texte numérisé non relu

MOTIFS TIRES DE DIEU

Cette courte mais suave méditation devrait suffire à multiplier nos Communions, achevons de nous convaincre des biens immenses que nous apporteraient des communions plus fréquentes, et de l'injure que nous faisons à Dieu en nous tenant si dédaigneusement éloignés de son Sacrement.

Nous blessons Dieu dans son œuvre. — L'œuvre de Dieu? Elle est unique, mais elle est infinie, elle a absorbé toute la sagesse, toute la bonté du Très-Haut. Cette œuvre, c'est l'Incarnation du Verbe, c'est l'union de ce Verbe avec la nature humaine, c'est le don que Dieu nous fait de son propre fils. (1)

(1) Non esurient neque sitient, et non percutiet eos sestus et sol, quia miserator eorum reget eos, et ad fontes aquarum potabit eos.

Et ponam omnes montes meos in viam, et semitse mese exaltabuntur.

Ecce isti de longe venient, et ecce illi ab aquilone, et mari, et isti de terra australi.

Laudate, cseli; et exsulta, terra; jubilate, montes, laudem, quia consolatus est Dominus populum suum, et pauperum suorum miserebitur.

Et dixit Sion : Dereliquit me Dominus, et Dominus oblitus est meil

Numquid oblivisci potest mulier infantem suum, et non misereatur filio uteri sui? Et si illa oblita fuerit, ego tamen non obliviscar tui.

Ecce in manibus meis descripsi te ; mûri tui coram oculis meis semper. (Isaï. XLIX.)

Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis ; et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Pâtre, plénum gratiae et veritatis.

Joannes testimonium perhibet de ipso, et clamât dicens : Hic erat quem dixi : Qui post me venturus est, ante me factus est : quia prior me erat.

Et de plenitudine ejus nos omnes accepimus, et gratiam pro gratia.

1° Considérez ce que ce fils esta Dieu. — Ce Fils est son « image » (1) infiniment belle et parfaite; il aime ce Fils d'un infini amour; « il l'a engendré dès l'aurore. » IU'appelle son Bien-aimé. « il déclare mettre en lui toutes ses complaisances; » il le veut éternellement à ses cotés, il le fait asseoir à sa droite: « Sede a dextris mcis (2). »

2° Considérez comment Dieu traite ce fils. — Gomment il le traite au ciell II en fait le Prince de la cour céleste (3). 11

Quia lex per Moysen data est, gratia et veritas per Jesum Ghristum facta est.

Deum nemo vidit unquam; unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse enarravit. (Jean. I.)

Sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu ejus in caritate.

Qui prsedestinavit nos in adoptionem filiorum per Jesum Ghristum in ipsum, secundum propositum voluntatis suae.

In laudeni gloriae gratiai suœ, in qua gratilicavit nos in dilecto Filio suo ;

In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatorum, secundum divitias gratise ejus,

Quse superabundavit in nobis in omni sapientia et prudentia;

Ut notum faceret nobis sacramentum voluntatis suae, secundum beneplacitum ejus quod proposuit in eo.

In dispensatione plenitudinis temporum, instaurare omnia in Ghristo, quae in cœlis, et quae in terra sunt, in ipso;

In quo etiam et nos sorte vocati sumus praedestinati secundum propositum ejus, qui operatur omnia secundum consilium voluntatis suae;

Ut simus in laudem gloriae ejus nos, qui ante speravimus in Ghristo;

In quo et vos, quum audissetis verbum veritatis (evangelium salutis vestrae), in quo et credentes signati estis Spiritu.

(Ephes. I.)

(i) Novissime diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit haeredem universorum, per quem fecit et saecula;

Qui quum sit splendor gloriae et figura substantiae ejus, portans que omnia verbo virtutis suae, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis : (Haebr. I.)

(2) Ego hodie genui te. (Psal. GIX.) Ego autem constitutus sum rex ab eo super Sien, montem sanc-

tum ejus, praedicans prœceptum ejus.

Dominus dixit ad me : Filius meus es tu; ego hodie genui te.

Postula a me, et dabo tibi gentes hereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae.

Reges eos in virga ferrea, et tanquam vas figuli confringes eos.

(Psal. IL)

(3) Hoc enim sentite in vobis, quod et in Ghristo Jesu,

Qui cum in forma Del esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo;

rassemble ses anges et les force à venir adorer son Verbe Incarné: « Gum introducit Primogenitum in orbem terrœ, dicit : adorent eum omnes angeli Dei (1). » Gomme il le traite sur la terre! Il lui donne l'univers comme domaine : « Omnia subjecisti sub pedibus ejus, » les nations deviennent « son héritage ; » et « tout genou doit fléchir devant lui au ciel, sur la terre, et dans les enfers. »

Et voilà le Jésus que nous dédaignons et de connaître, et de visiter, et de nous unir! (2)

Sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo.

Humiliavit semetipsum, factus obediensusque ad mortem, mortem autem cruels.

Propter quod et Deus exaltavit illum,et donavit illi nomen quod est super omne nomen,

Ut in nomine Jesu omne genu flectatur cselestium, terrestrium, et infernorum,

Et omnis lingua confiteatur quia Dominus Jésus Ghristus in gloria est Dei Patris. (Philipp. II.)

{\) Et cum iterum introducit Primogenitum in orbem terme, dicit : Et adorent eum omnes angeli Dei.

Et ad angelos quidem dicit : Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.

Ad Filium autem : Thronustuus, Deus, in seculum seculi; virga sequitatis, virga regni tui.

Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem; propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prœ participibus tuis.

Et : Tu in principio, Domine, terrani fundasti, et opéra manuum tuarum sunt cseli.

Ipsi peribunt, tu autem permanebis; et omnes ut vestimentum veterascent :

Et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur; tu autem idem ipse es, et anni tui non déficient.

Ad quem autem angelorum dixit aliquando : Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?

Nonne omnes sunt administratori spiritus, in ministerium missi propter eos qui hereditatem capient salutis? (Hsebr. I, IL)

(2) Propterea abundantius oportet observare nos ea quse audivimus, ne forte pereffluamus.

Si enim qui per angelos dictus est sermo, factus est firmus, et omnis prsevaricatio, et inobedientia accepit justam mercedis retributionem,

Quomodo nos effugiemus sitantam neglexerimus salutem? quse quum initium accepisset enarrari per Dominum ab eis qui audierunt, in nos confirmata est.

Contestante Deo signis et portentis, et variis virtutibus, et Spiritus sancti distributionibus secundum suam voluntatem.

Nous blessons Dieu dans son cœur. — Si nous blessons Dieu dans la gloire desonClief-d'œuvre, combien plus, en nous éloignant du Sacrement, le blessons-nous dans la délicatesse de son cœur. Pour Jésus-Christ il semble que son Eucharistie soit toute son âme, tout son cœur, le terme dernier de sa venue le seul objet de ses désirs, le seul repos de son amour (1).

1° Ecoutez comme il nous inter pelle \ — « Aperi sonor mihi

Non enim angelis subjecit Deus orbem terrœ futurum, de quo loquimur.

Testatus est autem in quodam loco qais, dicens : Quid est homo quod memor es ejus, aut filius hominis quoniam visitas eum?

Minuisti eum paulo minus ab angelis : gloria et honore coronasti eum; et constituisti eum super opéra manuum tuarum.

Omnia subjecisti sub pedibus ejus. In eo enim quod omnia ei subjecit, nihil dimisit non subjectum ei. Nunc autem necdum videmus omnia subjecta ei.

Eum autem qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum propter passionem mortis, gloria et honore coronatum.

(Haebr. IL)

(1) Dixit ergo eis Jésus : Amen, amen dico vobis : non Moyses dédit vobis panem de cœlo, sed Pater meus dat vobis panem de cœlo verum.

Panis enim Dei est qui de cœlo descendit, et dat vitam mundo.

J3ixerunt ergo ad eum : Domine, semper da nobis panem hune.

Dixit autem eis Jésus : Ego sum pa-nis vitse; qui venit ad me, non esuriet, et qui crédit in me, non sitiet unquam.

Amen, amen dico vobis : qui crédit in me, habet vitam seternam.

Ego sum panis vitse.

Patres vestri manducaverunt manna in deserto, et mortui sunt.

Hic est panis de cœlo descendens; ut si quis ex ipso manducaverit, non moriatur.

Ego sum panis vivus qui de cœlo descendi.

Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in œternum; et panis quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita.

Litigabant ergo Judsei ad invicem, dicentes : Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum?

Dixit ergo eis Jésus : Amen, amen dico vobis : nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.

Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, habet vitam aeternam; et ego resuscitabo eum in novissimo die.

Garo enim mea vere est cibus; et sanguis meus vere est potus.

Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo.,

Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem ; et qui manducat me, et ipse vivet propter me.

Hic est panis qui de cœlo descendit. Non sicut manducaverunt patres vestri manna, et mortui sunt. Qui manducat hune panem, vivet in aeternum. (Joan. VI.)

sponsa (1). Quomodo coarctor (2)... desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum (3) »

2° Comme il se plaint de nos éloignements ! — Quand il nous voit fuir son Eucharistie, il nous dit douloureusement: « Voulez-vous donc, vous aussi, me quitter (4)? » Jetant sur nous le même triste regard que sur la Jérusalem infidèle: « Quoties volui congregare sub alas et noluistil (5) »

3° Comme il emploie les promesses \ — Tout ce que j'aime, tout ce à quoi j'aspire: la vie, la gloire, la fortune, les délices pures, la sécurité, le repos, l'immortelle félicité, la résurrection glorieuse de ma chair mortelle: (6) Il me promet tout. « Quomodo non cum illo omnia donabit?... (7) Si Christus in vobis est viviiicabit mortalia corpora vestra (8). »

4° Comme il va mêrne jusqu'aux menacesl — « Si vous ne mangez la chair du Fils de l'homme, vous n'aurez pas la vie en vous. » Sans moi, vous resterez à votre néant, à vos douleurs, à vos infortunes sans espoir, à vos tombes sans résurrection (9).

(i) Cantiq. Gantiq.

(2) Luc. XII, 50.

(3) Luc. XXII, 15.

(4) Jean. VI.

(5) Luc. XIII, 34.

(6) Vos autem in carne non estis, sed in spiritu : si tamen Spiritus Dei habitat in vobis. Si quis autem Spiritum Ghristi non habet, hic non est ejus.

Si autem Christus in vobis est, corpus quidem mortuum est propter peccatum, spiritus vero vivit propter justificationem.

Quod si Spiritus ejus qui suscitavit Jesum a mortuis, habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Ghristum a mortuis vivilicabit et mortalia corpora vestra, propter inhabitantem Spiritum ejus in vobis. (Rom. VIII.)

(7) Rom. VIII.

(8) Rom. VIII.

(9) Ego sum vitis vera, et Pater meus agricola est.

Omnem palmitem in me non ferentem fructum, toUet eum : et omnem qui fert fructum purgabit eum, ut fructum plus atferat.

Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis.

Manete in me : et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis.

Ego sum vitis, vos palmites; qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum : quia sine me nihil potestis facere.

Si quis in me non manserit, mittetur foras sicut palmes, et arescet, et coUigent eum, et in ignem mittent, et ardet.

Nous blessons Dieu dans les plans de sa Sagesse. — Quel magnifique plan de Diou sur nous! Après avoir fait apparaître son grand Chef d'œuvre, son Verbe incarné, il lui reste à le partout nîultiplier(l). — Par la Communion, nous devenons d'autres Jésus-Clirist(2) ; et telle est notre transfiguration divine que le Très-Haut, en nous comtemplant, s'écrie, ravi de son œuvre: « Je l'ai dit, vraiment vous êtes des dieux, vous êtes tous les lils du Très-Haut » (3).

Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis.

In hoc clarificatus est Pater meus, ut fructum plurimum afferatis, et efficiamini mei discipuli.

Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos. Manete in dilectione mea. (Joan. XV.)

(1) Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia coopérant tur in bonum, iis qui secundum propositum vocati sunt sancti.

Nam quos praescivit, et prœdestinavit conformes fieri imaginis Filii sui, ut sit ipse primogenitus in multis fratribus.

Qiios autem praedestinavit hos et vocavit; et quos vocavit, hos et justificavit; quos autem justifîcavit, illos et glorificavit.

(Rom. VIII.)

Primus homo de terra, terrenus ; secundus homo de cœlo, cœlestis.

Qualis terrenus, taies et terreni; et qualis cœlestis, taies et cœlestes.

Igitur, sicut portavimus imaginem terreni, portemus et imaginem cœlestis. (I Gorinth. XV,)

Ego dixi : dii estis et filii Excelsi omnes. (Psal. LXXXI.)

(2) Mihi vivere Ghristus est. (Philipp. I, 21.) Vivo autem, jam non ego; vivit vero in me Ghristus. Quod autem nunc vivo in carne, in fide vivo Filii Dei, qui dilexit me, et tradidit semetipsum pro me. (Galat. II.)

Semper mortificationem Jesu in corpore nostro circumferentes, ut et vita Jesu manifestetur in corporibus nostris.

Semper enim nos qui vivimus, in mortem tradimur propter Jesum; ut et vita Jesu manifestetur in carne nostra mortali.

Ergo mors in nobis operatur, vita autem in vobis.

Habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est : Gredidi, propter quod locutus sum : et nos credimus, propter quod et loquimur ;

Scientes quoniam qui suscitavit Jesum, et nos cum Jesu suscitabit, et constituet vobiscum.

Omnia enim propter vos; ut gratia abundans, per multos in gratiarum actione abundet in gloriam Dei.

Propter quod non deficimus : sed licet his qui foris est noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est renovatur de die in diem. (II Gorinth. IV.)

(3) Psal. LXXXI.

Page 1