‹ Guide du prêtre dans ses prédications choix et développements des sujetsChapitre 21 sur 138 · QUAND EST-CE QUE LA COMMUNION EST TROP FRÉQUENTE · texte numérisé non relu

QUAND EST-CE QUE LA COMMUNION EST TROP FRÉQUENTE

Nos communions, sans cesse renouvelées, seront trop fréquentes : 1^ quand nos motifs ne serontpas assez purs ; 2° quand notre état de conscience ne sera pas assez satisfaisant ; 3^ quand notre préparation sera trop défectueuse.

Quand nos motifs ne sont pas purs. — Examinons attentivement ce qui nous amène à communier fréquemment.

4° G ai' dons -nous sans doute d'une rigueur outrée. — De ce que mon âme est sèche, aride, insensible, de ce que rien ne m'attire au tabernacle et qu'au contraire de mystérieux dégoûts m'en éloignent ; de ce que d'invincibles distractions m'obsèdent et refoulent ma prière à mesure que je la forme, en un mot, de ce que mon âme est malade et endolorie, je ne me hâterai pas de conclure que mes communions sont trop fréquentes (1), — Je gémis de ma misère (2), il me faut compter

(1) Nigra sum sedformosa filiae Jérusalem... Nolite considerare quod fusca sim, quia decoloravit me sol. Filii matrismene pugnaverunt contra me. (Gantiq. I, 4.)

(2) In terra déserta et invia et inaquosa, sic in sancto apparui tibi. * (Psal. LXII.)

Ne avertas hominem in humilitatem; et dixisti: Gonvertimini, filii hominum 1

Quoniam mille anni ante oculos tuos tanquam dies hesterna quse prseteriit.

Et custodia in nocte;

Quse pro nihilo habentur eorum anni erunt.

Mane sicut herba transeat; mane floreat, et transeat; vespere décidât, induret, et arescat.

Quia defecimus in ira tua, et in furore tuo turbati sumus.

Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo, seculum nostrum in illuminatione vultus tui. (Psal. LXXXIX.)

avec ma nature décliue. — J'irai sans cesse à l'Eucharistie comme le malade à son médecin charitable.

2° Quels sont les motifs que j'appelle mauvais ? — Si je communie par pur respect humain. Tous, dans mon milieu communient fréquemment, je ferai comme eux dans la seule crainte de me singulariser (1). — Si je communie par osten-

Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me,

Quoniam sagittœ tuœ infixse sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.

Non est sanitas in carne mea, a facie ira? tuae; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum,

Quoniam iniquitatesmeae supergressae suntcaput meum, etsicut onus grave gravatse sunt super me.

Putruerunt et corruptc"e sunt cicatrices meae, a facie insipientise meœ.

Miser factus sum et curvatus sum usque in finem; tota die contristatus ingrediebar,

Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.

Afflictus sum, et humiliatus sum nimis; rugiebam a gemitucordis mei.

Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.

Cor meum conturbatum est; dereliqùit me virtus mea;

(Psal. XXXVII.)

(i) Nolo enim vos ignorare, fratres, quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes mare transierunt;

Et omnes in Moyse baptizati sunt in nube et in mari;

Et omnes eamdem escam spiritalem manducaverunt,

Et omnes eumdem potum spiritalem biberunt (bibebant autem de spiritali, conséquente eos, petra: petra autem erat Ghristus) :

Sed non in pluribuseorum beneplacitum estDeo; nam prostrati sunt in deserto.

Haec autem in figura facta sunt nostri, ut non simus concupiscentes malorum, sicut et illi concupierunt.

Neque idololatr^e efficiamini, sicut quidam ex ipsis quemadmodumscriptum est: Sedit populus manducare etbibere; et surrexerunt ludere.

Neque fornicemur, sicut quidam ex ipsis fornicati sunt, et ceciderunt una die viginti tria millia.

Neque tentemus Ghristum, sicut quidam eorum tentaverunt, et a serpentibus perierunt.

Neque murmuraveritis, sicut quidam eorum murmuraverunt et perierunt ab exterminatore.

Haec autem omnia in figura contingebant illis : scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines sseculorum devenerunt.

Itaque qui se existimat stare, videat ne cadat.

(I Gorinth. X.)

tation et vaine gloire, la piété ne m'est plus qu'un vêtement de luxe, une trompeuse apparence (1), Quand je la fais servir à mon orgueil, comment l'Eucharistie serait-elle secourabie à mon âme ? ~ Si je communie par calcul (2). Je veux me

(1) Duo homines ascenderunt iixtemplum ut orarent: unus Pharisseus, et aller publieanus.

Pharisaïus stans, hsec apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut caeteri hominum, raptores, injusti, adulter; vel ut etiam hic publieanus.

Jejuno bis in sabbato; décimas do omnium quse possideo.

Et publieanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cœlum levare; sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus propitius este mihi peccatori.

Dico vobis: descendit hic justificatus in domum suam ab illo: quia omnis qui se exaltât, humiliabitur; et qui se humiliât, exaltabitur. (Luc. XVIII.)

Omnia vero opéra sua facient, ut videantur ab hominibus: dilatant enim phylacteria sua, et magnificant fimbrias.

Amant autem primos recubitus in cœnis, et primas cathedrasin synagogis.

Et salutationes in foro, et vocari ab hominibus Rabbi.

Vos autem nolite vocari Rabbi: unus est enim Magister vester; omnes autem vos fratres estis.

Et patrem nolite vocare vobis super terram : unus est enim Pater vester, qui in cœlis est.

Nec vocemini magistri: quia magister vester unus est, Ghristus.

Qui major est vestrum, erit minister vester.

Qui autem se exaltaverit, humiliabitur, et qui se humiliaverit, exaltabitur. (Matth. XXIII.)

(2) Gonflictationes hominum mente corruptorum et qui veritate privati sunt, existimantium quaestum esse pietatem.

Est autem quasstus magnus pietas cum sufficientia.

Nihil enim intulimusin hune mundum; haud dubium quod nec auferre quid possumus.

Habentes autem alimenta, et quibus tegamur, his contenti sumus.

Nam qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem et in laqueum diaboli, et desideria multa inutilia et nociva, quse mergunt homines in interitum et perditionem.

Radix enim omnium malorum est cupiditas; quam quidam appetentes erraverunt a fide, et inseruerunt se doloribus multis.

Tu autem, o homo Dei, haec fuge: sectare vero justitiam, pietatem, fidem, caritatem, patientiam, mansuetudinem.

(I Tim. VI.)

Oifertis super altare meum panem pollutum, et dicitis: In que poUuimus te? In eo quod dicitis: Mensa Domini despecta est.

Si offeratis caecum ad immolandum, nonne malum est? et si offeratis claudum et languidum, nonne malum est? Offer illud duci tuo, si placuerit ei, aut si susceperit faciem tuam, dicit Dominus exercituum.

concilier telle faveur, nouer telle relation, bâtir sur une piété présumée mon influence ou ma fortune, m'engager dans telle

alliance On me verra fréquemment à la table sainte. —

Si je communie par routine. La communion, à laquelle je ne songe guère pour la désirer et m'y préparer, m'est devenue simple affaire d'habitude, elle est entrée, comme toute autre de mes actions vulgaires, dans mon train de vie (1).

Sur ces communions diverses tombe la menace de Dieu : « auferam robur panis. »

Quand notre état de conscience n'est pas satisfaisant. —

Ici encore gardons-nous d'aucune exagération dangereuse. Ce ne sont pas mes fautes si je les déplore (2), ni mes défauts si

Et nunc deprecamini vultum Dei ut misereatur vestri (de manu enim vestra factum est hoc), si quomodo suscipiat faciès vestras, dicit Dominus exercituum.

Quis est in vobis qui claudat ostia, et incendat altare meum gratuito? Non est mihi voluntas in vobis, dicit Dominus exercituum, et munus non suscipiam de manu vestra. (Malachie, I.)

(1) Qui habet aurem, audiat quid Spiritus dicat ecclesiis.

Et angelo Laodiciae ecclesiae scribe: Hsec dicit: Amen, testis fidelis et verus, qui est principium creaturae Dei;

Scio opéra tua: quia neque frigidus es, neque calidus: utinam frigidus esses, aut calidus!

Sed quia tepidus es, et nec frigidus nec calidus, incipiam te evomere ex ore meo.

Quia dicis : Quod dives sum, et locupletatus, et nuUius egeo; et nescis quia tu es miser, et miserabilis, et pauper, et csecus, et nudus.

Suadeo tibi emere a me aurum ignitum probatum, ut locuples fias, et vestimentis albis induaris, et non appareat confusio nuditatis tuae, et coUyrio inunge oculos tuos ut videas.

Ego quos amo, arguo et castigo. ^Emulare ergo, et pœnitentiam âge.

Ecce sto ad ostium, et pulso: si quis audierit vocem meam, et aperuerit mihi januam, intrabo ad illum, et cœnabo cum illo, et ipse mecum.

Qui vicerit, dabo ei sedere mecum in throno. (Apoc. IV.)

(2) Non secundum peccata nostra fecit nobis, neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.

Quoniam secundum altitudinem caeli a terra, corroboravit misericordiam suam super timentes se;

Quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.

Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se,

Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum.

Recordatus est quoniam pulvis sumus;

Homo, sicut fœnum dies ejus; tanquam flos agri sic efflorebit,

je les combats vaillamment, ni les obstacles de toutes sortes si je les surmonte, qui m'écarteront de la Table sainte. — Le Jésus qui accueillait si tendrement les pécheurs repentants (1), qui appelait à lui toutes les misères, qui guérissait toutes les infirmités serait-il devenu insensible depuis qu'il

siège dans la gloire des cieux ?

1° Monmaiivais état de conscience est un état de maladie spirituelle négligé. — J'ai en moi un défaut que je ménage, un vice que je caresse, des fautes que je commets obstinément(2)...

Quoniam spiritus pertransibit in illo, et non subsistet; et non cognoscet amplius locum suum.

Misericordia autem Domini ab seterno, et usque in aeternum super timentes eum.

Et justitia illius in filios filiorum,

His qui servant testamentum ejus,

Et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.

Dominus in caelo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur. (Psal. CIL

{{) Et factum est discumbente eo in domo, ecce multi publicani peccatores venientes, discumbebant cum Jesu, et discipulis ejus.

Et videntes Pharisœi, dicebant discipulis ejus: Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester?

At Jésus audiens, ait: Non est opus valentibusmedicus, sedmale habentibus.

Euntes autem discite quid est: Misericordiam volo, et non sacrificium. Non enim veni vocare justos, sed peccatores.

(Matth. IX.)

In diebus illis, iterum quum turba multa esset, nec liaberent quod manducarent, convocatis discipulis, ait illis :

Misereor super turbam, quia ecce jam triduo sustinent me, net habent quod manducent;

Et si dimisero eos jejunosin domum suam, déficient in via: quidam enim ex eis de longe venerunt. (Marc. VIII-)

(2) Similiter pœnitentiam âge: si quo minus, veniam tibi cito, et pugnabo cum illis in gladio oris mei.

Qui habet aurem, audiat quid Spiritus dicat ecclesiis: Vincenti dabo manna absconditum, et dabo illi calculum candidum, et in calculo nomen novum scriptum, quod nemo scit, nisi qui accipit.

Et angelo Thyatirae ecclesise scribe: Haec dicit Filius Dei, qui habet oculos tanquam flammam ignis, et pedes ejus similes aurichalco :

Novi opéra tua, et fidem, et caritatem tuam, et ministerium, et patientiam tuam, et opéra tua novissima plura prioribus.

Sed habeo adversus te pauca. (Apoc. IL)

Propter quod, carissimi mihi, fugite ab idolorum cultura.

Ut prudentibus loquor, vos ipsi judicate quod dico.

Galix benedictionis cui benedicimus, nonne communicatio san-

Un orgueil me domine que je ne prétonds jamais humilier.... La colère a en moi des saillies dont je suis continuellement le complice.... La mollesse de mon cœur ou de mes sens, n'accepte plus le frein d'aucune mortification (1).... Ma mondanité a étouffé ma prière ; les maximes du monde sont devenues ma règle ; je me permets tout ce qu'il se permet.... (2)

guinis Ghristi est? et panis quem frangimus, nonne participatio corporis Domini est?

Quoniam unus panis, unum corpus multi sumus omnes qui de une pane participamus.

Videte Israël secundum carnem: nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris?

Qiùd ergo? dico quod idolis immolatum sit aliquid? aut quod idolum sit aliquid?

Sed quœ immolant gentes, daemoniis imm.olat, et non Deo. Nolo autem vos socios fieri dnemoniorum: non potestis calicem Domini bibere, et calicem daemoniorum:

Non potestis mensse Domini participes esse et mensa? dœmoniorum. (I Gorinth. X.

(l)Qui autem sunt Ghristi, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis.

Si spiritu vivimus, spiritu et ambulemus.

Non efficiamur inanis gloriœ cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes. (Galat. V.)

Qui enim secundum carnem sunt, quae carnis sunt sapiunt; qui vero secundum spiritum sunt, quœ sunt spiritus sentiunt.

Nam prudentia carnis, mors est; prudentia autem spiritus, vita et pax.

Quoniam sapientia carnis inimica est Deo; legi enim Dei non est subjecta: nec enim potest.

Qui autem in carne sunt, Deo placere non possunt.

Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini, si autem spiritu facta carnis mortiâcaveritis, vivetis.

Quicumque enim Spiritu Dei aguntur, ii sunt filii Dei.

Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timoré, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus : Abba (Pater).

Ipse enim Spiritus testimoniam reddit spiritui nostro quod sumus filii Dei. (Rom. VIIL)

(2) Ubi enim est thésaurus tuus, ibi est et cor tuum.

Liicerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit.

Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebrae sunt; ipsae tenebrse quantse erunt?

Nemo potest duobus dominis servire : aut enim unum odio habebit, et alterum diliget: aut unum sustinebit,et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonse. (Matth. VI.)

Accedens autem Elias ad omnem populum, ait: Usquequo clau-

2° Mon état de conscience est un état d'obscurité volontaire, — Mes confessioQs ne sont pas limpides (1).... D'inquiétants mystères sont restés volontairement dans l'ombre... Or le grand Apôtre m'avait dit : « probet autem seipsum homo et sic de pane edat. »

Quand notre préparation est insuffisante. — Quand l'estelle? 1° N'aspirons pas à un impossible que Dieu n exige pas. — Vouloir une préparation trop longue.... d'interminables prières.... d'angéliques dispositions.... une âme sans cesse ardente.... absorbée en Dieu... sans nulles distractions..., inondée des larmes d'un amour séraphique : c'est là une imprudente et inutile ambition. Dieu crée, quand il lui plaît, d'éblouissants soleils, mais il ne dédaigne pas la tremblante lumière des étoiles (2).

dicatis in duas partes? Si Dominus est Deus, sequimini illum. Et non respondit ei populus verbum. (III Reg. XVIII.)

Nescitis quoniam oui exhibetis vos servos ad obediendum, servi estis ejus cui obeditis, sive peccati ad mortem, sive obeditionis ad justitiam?

Gratias autem Deo, quod fuistis servi peccati, obedistis autem ex corde in eam formam doctrinœ, in quam traditi estis.

Liberati autem a peccato, servi facti estis justitise.

Humanum dico, propter inflrmitatem carnis vestrae: sicut enim exhibuistis membra vestra servire immunditise, et iniquitati ad iniquitatem, ita nunc exhibete membra vestra servire justitiaein sanctiflcationem.

Quum enim servi essetis peccati, liberi fuistis justitiae.

Quem ergo fructum habuistis tune in illis, in quibns nunc erubescitis? nam finis illorum mors est. (Rom. VI.)

(1) Ouoniam tacui inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die. Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua. Gonversus sum in serumna mea, dum configitur spina.

Delictum meum cognitum tibi feci, et injustitiam meam non abscondi.

Dixi: Gonfitebor adversum me injustitiam meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei.

Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno.

Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non approximabunt.

Tu es refugiuni meum a tribulatione quse circumdedit me; exsultatio mea, erue me a circumdantibus me. (Psal. XXXI.)

(2) Dico enim per gratiam quai data est mihi, omnibus qui sunt inter vos, non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem; et unicuique sicut Deus divisit monsuram lidei.

Sicut enim in uno corpore multa membra habemus, omnia autem membra non eumdem actum habent:

2" Doniions à Dieu ce qui est possible et ce que Dieu réclame. — Avant la communion, préparons-nous par une vie chrétienne, éloignée des folles dissipations et des plaisirs mauvais du monde. — Pendant, donnons au Dieu que nous allons recevoir l'attention de notre esprit, l'élan de notre cœur, la courageuse prière de nos lèvres. — Après, ne quittons jamais le sanctuaire précipitamment et sans une action de grâce convenable (1). Efforçons-nous durant le jour d'élever quelquefois nos âmes vers le Bien-aimé qui a reposé en nous.

Ita multi unum corpus sumus in Ghristo, singuli autem aller alterius membra:

Habentes autem donationes, secundum gratiam quœ data est nobis, différentes; sive prophetiam secundum rationem fidei.

(Rom. XII.)

Non omnis caro, eadem caro; sed alia quideni hominum, alia vero pecorum, alia volucrum, alia autem piscium.

Et corpora cœlestia, et corpora terrestria; sed alia quidem cœlestium gloria, alia autem terrestrium.

Alia claritas solis, alia claritas lunae, et alia claritas stellarum. Stella enim a Stella differt in claritate. (I Gorintli. XV.)

De spiritualibiîs autem nolo vos ignorare, fratres.

Scitis quoniam quum gentes essetis, ad simulacra muta prout ducebamini euntes.

Ideo notum vobis facio quod nemo in Spiritu Dei loquens, dicit anathema Jesu. Et nemo potestdicere, Dominus Jésus, nisi in Spiritu sancto.

Divisiones vero gratiarum sunt : idem autem Spiritus;

Et divisiones ministrationum sunt: idem autem Dominus;

Et divisiones operationum sunt: idem vero Deus qui operatur omnia in omnibus.

Unicuique autem datur manifestatio Spiritus ad utilitatem.

x\lii quidem perSpiritum datur sermo sapientia3; alii autem sermo scientiae secundum eumdem Spiritum;

Alteri fîdes in eodem Spiritu; alii gratia sanitatum in uno Spiritu ;

Alii operatio virtutum, alii prophetia, alii discretio spirituum, alii gênera linguarum, alii interpretatio sermonum.

Hsec autem omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult. (I Gorinth. XII.)

(1) Et quum ingrederetur quoddam castellum, occurrerunt ei decem viri leprosi, qui steterunt a longe.

Et levaverunt vocem, dicentes; jesu prœceptor, miserere nostri.

Quos ut vidit, dixit: Ite, ostendite vos sacerdotibus. Et factum est, dum irent, mundati sunt.

Unus autem ex illis, ut vidit quia mundatus est, regressus est, cum magna voce magnificans Deum;

Et cecidit in faciem ante pedes ejus, gratias agens; et hic erat Samaritanus.

Page 1