SUPREME OUTRAGE A DIEU
Outrage à Dieu. — Outrage à la Trinité tout entière : au Père : au Fils : au Saint-Esprit.
Au Père. — Si nous voulons comprendre l'immensité de l'outrage fait au Père par une communion indigne, rappelons trois choses à notre mémoire.
1° V amour du Père 'pour son Fils. — Il l'aime éternellement; il l'aime d'une ardeur infinie; il n'aime que ce Fils, il ne met qu'en Lui seul « ses complaisances. » Tout être créé n'aura jamais place dans son cœur qu'à la condition de lui rappeler ce Fils et d'en porter en quelque manière la ressemblance (1).
(l)Factum est autem quumbaptizaretur omnis populus, et Jesu baptizato et crante, apertum est cœlum;
Et descendit Spiritus sanctus corporali specie sicut columba in Ipsum ; et vox de cœlo facta est : Tu es filius meus dilectus : in te complacui mihi. (Luc. III.)
Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam ? Pater, salvifica me ex hac hora. Sed propterea veni in horam hanc.
Pater, clarifica nomen tuum. Venit ergo vox de cœlo : Et clarificavi, et iterumclarificabo.
Turba ergo, quae stabat et audierat, dicebat tonitruum esse factum. Alii dicebant : Angélus ei locutus est.
Respondit Jésus, et dixit : Non propter me hsec vox venit, sed propter vos. (Joan. XII.)
Dominus possedit me in initio viarum suarum, antequam quidquam faceret aprincipio.
Ab seterno ordinata sum, et ex antiquis, antequam terra fieret.
Nondum erant abyssi, et ego jam concepta eram ; necdum fontes aquarum eruperant,
Necdum montes gravi mole constiterant; ante colles ego parturlebar.
Adhuc terram non fecerat, et flumina, et cardines orbis terrse.
Quando praeparabat cselos, aderam; quando certa lege, et gyro vallabat abyssos;
102 L\ COMMUxNION INDIGNE
2° La gloire dont il couronne son Fils. — A son Verbe Incarné le Père a réservé tout honneur (1), a abandonné toute puissance (2), a fait rendre tout bomniage. — Les Anges le
Quando sethera firmabat sursum, et librabal fontes aquarum ;
(Juando circumdabat mari terminum suuiii, et legem ponebat aqai.s, ne transirent fines suos ; quando appendebat fundamenta tei rœ ;
Gum eo eram, cuncta componens. Et delectabar per singulos dies, ludens coram eo omni tempore;
Ludens in orbe terraruin; et delicise mea? esse cum ûliis hominum. (Prov. VIII.)
Qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis sua3,
In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatoruin ;
Qui est imago Dei invisibilis, primogenitus omnis creaturse :
Quoniam in ipso condita sunt universa in cœlis et in terra, visibilia et invisibilia, sive throni, sive dominationes, sive principatus, sive potestates; omnia per ipsum et in ipso creata sunt;
Et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant.
Et ipse est caput corporis Ecelesise, qui est principium, primogenitus ex mortuis : ut sit in omnibus ipse primatum tenens :
Quia in ipso complacuit omnem plenitudinem inhabitare;
Et per eum reconciliare omnia in ipsum> pacificans per sangui- ]iem crucis ejus, sive quœ in terris sive quœ in cœlis sunt.
(Goloss. I.)
(4) Novissime diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit hsersdem universorum, per quem fecit et ssecula;
Qui quum sit splendor gloriaa et figura substantiae ejus, portansque omnia verbo virlutis su8e, purgationem peccatoruin faciens, sedet ad dexteram maj^'statis in excelsis :
Tanto melior angelis effectus, quanto differentius prae illis nome q haereditavit.
Gui enim dixit aliquando angelorum : Filiusineus es tu, ego hodie genui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem et ipse erit mihi in filium?
Et quumiteram introducit primogenitum in orbem terrse, dicit : Et a'iorent eum omnes angeli Dei.
Et ad angelos quidem dicit : Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.
Ad Filium autem : Thronus tuus, Deus, in sseculum sseculi; virga sequitatis, virga regni tui.
Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem: propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prse participibus tuis.
(Hsebr, I.)
(2) Orietur in diebus ejus justitia et abundantia pacis, donec auferatur luna.
Et dominabitur a mari usque ad mare, et a fluinine usque ad terminos orbis terrarum.
Goram illo procident .Ethiopes, et inimici ejus terram lingent.
doivent adorer. — L'univers entier l'acclame (1). — Toutes les générations se courbent devant lui et reconnaissent son empire (2).
3** L amour avec lequel il l'a livré pour nous. — Autant Dieu s'est montré généreux en livrant pour nous son Fils à la mort, autant ce Père se montrera jaloux de son œuvre; autant il exigera la reconnaissance pour un semblable bien et le respect d'une pareille Victime.
Au Fils. — Saint Paul, en quelques mots d'une incroyable énergie, nous dépeint le crime de la communion indigne, en ce qu'elle livre à nouveau le Fils de Dieu aux ignominies de son antique Passion (3),
Reges ïharsis et insulœ munera ofïerent ; reges Arabiim et Saba doua adducent;
Et adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei,
(Psal. LXXI.)
Pater eniin diligit Filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit; et majora his demonstrabit ei opéra, ut vos miremini.
Sicut enim Pater suscitât mortuos et vivificat: sicetFilius quos vult vivificat.
Neque enim Pater judicat quemquam ; sed omne judicium dédit Filio,
Ut omnes honorificent Filium, sicut hoV.orificant Patrem. Qui non honorificat Filium, non honorifîcat Patrem qui misit illum.
(Joan. V.)
(1) Speciosus forma prse filiis hominum : diffusa est gratia in laljiis tuis : propterea benedixit te Deus in geternum.
Accingere giadio tuo super fémur tuum, potentissime.
Specie tua et pulchritudine tua intende, prospère procède, et régna.
Propter veritatem, et mansuetudinem, et justitiam ; et deducet te mirabiliter dextera tua.
Sagittse tuae acuta3, populi sub te cadent: in corda inimicorum régis.
Sedes tua, Deus, in sseculum sseculi: virga directionis, virga regni tui.
Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem : propterea unxit te, Deus, Deus tuus oleo Isetitise prse consortibus tuis. *
(Psal. XLIV.)
(2) Dsemones credunt et contremiscunt. (Jac. IL)
(3) Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis liostia,
Terribilis autem qusedam exspectatio judicii, et ignis aemulatio quae consumptura est adversarios.
Irritam quis faciens legem Moysi, sine uUa miseratione duobus vel tribus testibus moritur :
Quanto magis putatis détériora mereri supplicia qui Filium Dei
1° Qui pollutum duxerit sanguinem Testamentî. — Voilà le crime : abuser du Sang d'un Dieu; n'en respecter ni la sainteté ni la grandeur; le répandre indignement; le jeter aux gémonies. — Qu'un impie s'empare, après la consécration, du Calice trois fois saint; qu'il verse sur quelque fumier immonde le Sang divin dont il est rempli : nous frémissons... — Ahl réservons notre stupeur pour un autre crime. Le cloaque matériel a moins d'infection que l'âme souillée du communiant indigne !
2^ Qui conculcaverit Filium Dei. — C'est une heure lugubre, une heure d'indignation et d'angoisse, quand se répand la nouvelle que le Tabernacle a été forcé, le ciboire répandu, les hosties foulées aux pieds. L'Eglise entre dans un long deuil. Souvent des fêtes expiatoires se sont perpétuées à travers les siècles, en souvenir d'un forfait si monstrueux et d'une
conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratise contumeliam fecerit?
Scimus enim qui dixit : Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum : Quia judicabit Dominus populum suum.
Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
(H»br. X.)
Impossibile est enim eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum cœleste, et participes facti sunt Spiritus sancti,
Gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum, virtutesque sseculi venturi,
Et prolapsi sunt, rursus renovari ad pœnitentiam, rursum cruciflgentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes.
(Hsebr. VI.)
Ego autem sum vermis, et non liomo; opprobrium hominum, et abjectio plebis.
Omnes videntes me deriserunt me; locuti sunt labiis, et moverunt caput.
Speravil in Domino, eripiat eum ; salvum faciat eum, quoniam vult eum.
Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meœ.
In te projectus sum ex utero; de ventre matris mese Deus meus ' es tu; •
Ne discesseris a me,
Quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adjuvet.
Gircumdederunt me vituli multi ; tauri pingues obsederunt me,
Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens.
Sicut aqua effusus sum; et dispersa sunt omnia ossa mea.
Factum est cor meum tanquam cera liquescens in medio ventris mei.
Aruit tanquam testa virtus mea et lingua mea adhsesit faucibus meis, et in pulverem mortis deduxisti me. (Psal. XXI.)
si immense douleur. — 0 divine Hostie ! Quelle est votre sort dans la communion indigne, sinon d'être saisie, emportée par les démons, foulée sous leurs pieds immondes? « Qui conculcaverit Filium Dei. »
3^ Ostoitin habentes. — D'un Dieu se faire un jouet! Jouer avec TEucharistie une comédie sacrilège!... Appelons sous notre regard toutes les scènes de la passion; les avanies chez Gaïplie; les sanglantes moqueries du Prétoire; les blasphèmes et les insultes du Calvaire; un valet qui soufflette; des soldats qui imposent le diadème et le sceptre dérisoires; la tourbe ignoble qui s'agenouille par moquerie devant le Christ, en lui crachant au visage (1)... Vraiment oui, « Haec
{{) Adhuc eo loquente, ecce Judas unus de duodecim venit, et cum eo turba multa, cum gladiis et fustibus, missi a principibus sacerdotum et senioribus populi.
Qui autem tradidit eum, dédit illis signum, dicens : Quemcumque osculatus fuero, ipse est ; tenete eum.
Et confestim accedens ad Jesum dixit : Ave, Rabbi. Et osculatus est eum.
Dixitque illi Jésus : Amice, ad quid venisti? Tune accesserunt, et manus injecerunt in Jesum, et tenuerunt eum.
(Matth. XXVI.)
Et viri qui tenebant illum, illudebantei, csedentes.
Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus; et interrogabant eum, dicentes : Prophetiza, quis est qui te percussit?
Et alia multa blasphémantes dicebant in eum.
Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et Scribœ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes : Si tu es Ghristus, die nobis.
Et ait illis : Si vobis dixero, non credetis mihi.
Si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis. (Luc. XXII.)
Et respondens universus populus, dixit : Sanguis ejus super nos, et super lilios nostros.
Tune dimisit illis Barabbam ; Jesum autem flagellatum tradidit eis ut crucifigeretur.
Tune milites prœsidis suscipientes Jesum in prœtorium, congregaverunt ad eum universam cohortem.
Et exuentes eum, chlamydem coccineam circumdederuut ei;
Et plectentes coronam de spinis, posuerunt super caput ejus, et arundinem in dextera ejus. Et genu flexo ante eum, illudebant ei, dicentes : Ave, rex Judseorum.
Et expuentes in eum, acceperunt arundinem, et percutiebant caput ejus.
Et postquam illuserunt ei, exuerunt eum chlamyde, et induerunt eum vestimentis ejus, et duxerunt eum ut crucifigerent.
(Matth. XXVII.)
iOG LA COMMUNION INDIGNE
est hora vestra et potestas tenebrarum. » — Hélas ! c'est aussi et avant tout Theure do la communion indigne.
4° Rursum criicifigenles sibimetipsis Filium Dei. — C'est le dernier trait; c'est le fond de l'abîme. Qui eut songé à ce mystérieux crucifiement, sans ces paroles de l'apôtre? — Dirons-nous plus ? — Le premier Calvaire fut tout [de gloire ; La puissance de Dieu y éclata; les miracles s'y multiplièrent; la Croix, illuminée des splendeurs chrétiennes, est devenue pour le monde un signe sacré et triomphal (1). — Au calvaire
Ducebantur autem et alii duo nequam cum eo, ut interficerentur.
Et postquam venerunt in locum, qui vocatur Galvariae, ibi crucifixerunt eum, et latrones, unum a dextris, et alterum a sinistris.
Jésus autem dicebat : Pater, diniitte illis : non enim sciunt quid faciunt. Dividentes vero vestinienta ejus, miserunt sortes.
Et stabat populus spectans, et derideb.int eum principes cum eis, dicentes : Alios salvos fecit; se salvum faciat, si hic est Ghristus Dei electus.
lUudebant autem ei et milites accedentes, et acetum offerentes ei. (Luc. XXIIL)
(1) Ut non evacuetur crux Ghristi.
Verbum enimcrucis, pereuntibus quidem stultitia est; iis autem, qui salvi fiunt, id est, nobis, Dei virtus est.
Scriptum est enim : Perdam sapientiam sapientium, et prudentiam prudentium reprobabo.
Ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisitor hujus sseculi? Nonne stultîim fecit Deus sapientiam hujus mundi?
Nam quia in Dei sapientia non cognovit mundus per sapientiam ])eum, placuit Deo per stultitiam prsedicationis salvos facere credentes.
Quoniam et Jud&ei signa petunt, et Grseci sapientiam quaerunt ;
Nos autem pr^edicamus Ghristum crucifixum : Judseis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam;
Ipsis autem vocatis Judseis atque Grsecis, Ghristum Dei virtutem et Dei sapientiam. (I Gor.)
Jésus autem iterum damans voce magna, emisit spiritum.
Et ecce vélum templi scissum est in duas partes asummousque deorsum, et terra mota est et petrae scissse sunt.
Et monumenta aperta sunt, et multa corpora sanctorum qui dormierant, surrexerunt.
Et exeuntes de monumentis post resurrectionem ejus, venerunt in sanctam civitatem, et apparuerunt multis.
Genturio autem, et qui cum eo erant custodientes Jesum, viso terrae motu et his quse fiebant, timuerunt valde. dicentes : Vere Filius Dei erat iste. (Matth. XXVIL)
Deus exaltavit illum et douavit illi nomen quod est super omne nonien; est in nomine Jesu omne genu flectatur cœlestium, terrestrium et infernorum. (Philipp. IL)
dressé dans l'âme du communiant indigno tout est honte, douleur et abomination, et c'est, pour ainsi parler, entre le démon et l'âme souillée qu'est crucifiée la Victime.
A rEsprit-Saint. — Pour nous rendre compte de l'outrage à l'Esprit-Saint, voyons en deux descriptions parallèles : 1^ toute l'œuvre de la purification, de \-q. sanctification, de /'«woôfc<?;72^/i/ surnaturel et de la déification d'une âme que l'EspriL-Saint dispose à la Table sainte...
2^ L anéantissement partie par partie^ de cette œuvre dans la communion indigne...