C'EST LE SANG PROTECTEUR
Uae troisième mission du Sang divin est une mission protectrice. Le Sang divin nous couvre ; le Sang divin nous protège conire 7îoiis-mê?nes, contre le démon.
Il nous protège contre nous-mêmes. — Deux obstacles invincibles nous tiendraient éloignés de Dieu éternellement, si le Sang divin ne nous devenait pas protecteur.
1° Notre néant devant Dieu. — Je ne suis rien. Devant l'Etre infini mon être ne sera jamais qu'une imperceptible poussière. Entre Dieu et moi s'étend, comme un infranchissableabime, saperfectioninfînieetmonintini néant. — Quelles que soient la splendeur présumée de mon génie, la trompeuse grandeur de mes œuvres : devant Dieu je n'apparaîtrai jamais qu'un néant (2).
[{) Si tamen permanetis in fide fundati, et stabiles, et immobiles a spe evangelii quod audistis. quod praedicatum est in universa creatura qu98 sub cœlo est, cujiis factus sum egoPaulusminister :
Qui nunc gaudeo in passionibus pro vobis, et adimpleo ea quse desunt passionum Christi, in carne mea pro corpore ejus quod est Ecclesia :
Gujus factus sum ego minister secundum dispensationem Dei quœ data est mihi in vos, ut impleam verbum Dei.
(Coloss. I.)
(2) Occurristi Isetanti, et facienti justitiam; in viis tuis recordabuntur tui. Ecce tu iratus es, et peccavimus. In ipsis fuimus semper, et salvabimur.
Et facti sumus ut immundus omnes nos, et quasi pannus menstruatae univers» justitite nostrœ; et cecidimus quasi folium universi, et iniquitates nostra? quasi ventus abstulerunt nos.
Non est qui invocet nomen tuum; qui consurgat, et teneat te.
Mais après l'effusion du Sang divin tout change pour moi. Non seulement ce Sang Jésus-Christ l'a répandu pour moi, mais encore, mais surtout, il le répand en moi. C'est l'Eucharistie; c'est la Communion. Participant à son Sang, je participe à sa grandeur, à sa sainteté, à sa perfection. Quand j'ai communié je dis avec l'Apôtre: « Ce n'est plus moi qui vis, c'est Jésus-Christ qui vit en moi. »
2° Second obstacle qui nous tient éloignés de Dieu : le "péché. — La suite du péché est terrible; c'est la colère de Dieu, l'éloignement de Dieu, la rupture éternelle avec Dieu : « Ite, maledicti. » — Hélas! de moi-même je ne puis entrer en grâce. Je ne puis me présenter devant la face d'un Père irrité et maudissant.
Le Sang divin sera mon salut. Couvert de ce Sang je fléchirai l'éternelle Justice et je négocierai mon pardon (1).
Quando culpis provocamus Ultionem Judicis, tune loquentis protegamur Sanguinis prsesentia; ingruentium malorum tune recédant agmina.
Abscondisti faciem tuam a nobis, et allisisti nos in manu iniquitatis nostrse.
Et nunc, Domine, Pater noster es tu, nos vero lutum; et Fictor noster tu, et opéra manuum tuarum omnes nos.
Ne irascaris. Domine, satis, et ne ultra memineris iniquitatis nostrse: ecce, respice, populus tuus omnes nos.
Givitas Sancti tui facta est déserta, Sion déserta factaest, Jérusalem desolata est.
Domus sanctiôcationis nostrae et gloriaî nostrae, ubilaudaverunt te patres nostri, facta est in exustionem ignis, et omnia desiderabilia nostra versa sunt in ruinas.
Numquid super his continebis te, Domine; tacebis, et affliges nos vehementer? (Isaï. LXIV.)
(1) Et transibo per terram ^Egypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra JEgypti ab homine usque ad pecus; et in cunctis diis iEgypti faciam judicia, ego Dominus.
Erit autem sanguis vobis in signum in sedibusin quibus eritis; et videbo sanguinem, et transibo vos ; nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram ^Egypti.
Habebitis autem hune diem in monumentum; et celebrabitis eam solemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno.
(Exod. Xn.)
LE PRÉCIEUX SANG i35
Protection contre le démon. — L'Ancien Testament comme le Nouveau, les traditions divines comme les traditions humaines de tous les peuples, nous font foi que des esprits malfaisants s'acharnent à notre perte, souillent de leur présence notre création tout entière, infestent les lieux que nous habitons; parfois torturent nos corps (1), mais surtout s'acharnent à flétrir et à perdre nos âmes.
Un seul Vainqueur les a terrifiés ; une seule Puissance les refoule; une seule arme victorieuse nous est donnée contre eux, c'est le Sang divin, ce Sang qui, en rachetant le monde, l'a affranchi de la domination de l'enfer (2).
(1) Et veniens ad discipulos suos, vidit turham magnam circa eos, et Scribas conquirentes cum illis.
Et confestim omnis populus videns Jesum, stupefactus est, et expaverunt, et accurrentes salutabant eum.
Et interrogavit eos : Quid inter vos conquiritis?
Et respondens unus de turba, dixit : Magister, attuli filium meum ad te habentem spiritum mutum.
Qui ubicumque eum apprehenderit, allidit illum, et spumat, et stridet dentibus, et arescit; et dixi discipulis tuis ut ejicerent illum, et non potuerunt.
Qui respondens eis, dixit : 0 generatio incredula, quamdiu apud vos ero? quamdiu vos patiar? afferte illum ad me.
Et attulerunt eum. Et quum vidisset eum, statim spiritus conturbavit illum : et elisus in terram, volutabatur spumans.
Et interrogavit patrem ejus : Quantum temporis est ex quo ei hoc accidit? At ille ait : Ab infantia :
Et fréquenter eum in ignem et in aquas misit, ut eum perderet : sed si quid potes, adjuva nos, misertus nostri.
Jésus autem ait iili : Si potes credere, omnia possibilia sunt credenti.
Et continuo exclamans pater pueri, cum lacrymis aiebat : Credo, Domine; adjuva incredulitatem meam.
Et cum videret Jésus concurrentem turbam, comminatus est spiritui immundo, dicens illi : Surde et mute spiritus, ego prœcipio tibi, exi ab eo : et amplius ne introeas in eum.
Et exclamans, et multum discerpens eum, exiit ab eo, et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent : Quia mortuus est.
Jésus autem tenens manum eius, elevavit eum, et surrexit.
(Marc. IX.)
(2) Et vidi angelum descendentem de cœlo, habentem clavem abyssi, et catenam magnam in manu sua.
Et apprehendit draconem, serpentem antiquum, qui est diabolus et satanas, et ligavit eum per annos mille;
Et misit eum in abyssum, et clausit, et signavit super illum ut non seducat amplius gentes, donec consummentur mille anni; et post haec oportet illum solvi modico tempore. (Apoc. XX.)
136 LE PilÉCIEUX SANG
Unda manat et cruor,
terra, pontus, astra, mundus,
quo lavantur Sanguine.
C'EST LE SANG VEiNGEUR
Un douloureux retour sur nous-mêmes. Autant est sacré le sang de la Rédemption, autant il nous en sera demandé compte, si nous le profanons (1).
Si nous le profanons en le rendant inutile par notre vie irréligieuse. — Si nous le profanons en souillant nos âmes par le péché (2). — Si nous le profanons en refusant de nous en couvrir, de nous en nourrir, de nous en purifier, d'en faire notre refuge, notre gloire, notre salut.
(i) Non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem,
Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia,
Terribilis autem quaedam exspectatio judicii, et ignis semulatio quse consumptura est adversarios.
Irritam qais faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur :
Quanto magis putatis détériora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratia3 contumeliam fecerit?
Scimus enim qui dixit : Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum : Quia judicabit Dominus populum suum.
Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
(Haebr. X.)
(2) Deus vero et Dominum suscitavit, et nos suscitabit per virtutem suam.
Nescitis quoniam corpora vestra membra sunt Ghristi? ToUens ergo membra Ghristi, faciam membra meretricis? Absit!
An nescitis quoniam qui adha^ret meretrici, unurn corpus efficitur? Erunt enim (inquit) duo in carne una.
Qui autem adhœret Domino, unus spiritus est.
Fugite fornicationem. Omne peccatumquodcumque fecerit homo, extra corpus est: qui autem fornicatur, in corpus suum peccat. ^ (I Gorinth. VI.)