UVRE ONZIÈME

sîet eu terroer d'Acre et a non Bedar ; une autre eu terroer de Napies, que Ten claime Seillon ; et li tierz qui est delez Bethléem qui a non Betbezen; o deus autres delez Escalonne, Zoeâr et Cacafa, o toutes les apartcnances. Richement fu douée par le don le Roi. Bone chartre leur en fist, par quoi il conferma â Teglise toutes ces choses '.

* Le traducteur 8*est contenté de résumer dans les lignes précédentes U charte de Baudouin. Les termes en sont assez intéressants pour nous décider à en reproduire le texte :

Divina inspirante gratia, gens Francorum admonita, Hierusalem civitatem sanctam , diuque oppressione paganorum fatigutam, ubi mors, quœ, primo prcevaricante parente, genus humanum invaserat, morte Salvatoris est destructa, a spurcitia prcedicta liberavit, Obsessa est namque civitas hœc, cultu divino digna, septimo idus Junii a gente prœfata, et idibus Juin, Dec pro ea pugnante, est capta. Capta autem civitate, anno Domini mille' simo centesimo, dispositione divina sugge^ rente, placuit clero atque RaimunJo Sancti Egidii, Roberto NormanrUœ et Roberto Flandrensi comitibus, Tancredo et cœteris primatibuSy cum universa Francorum multitudine, ut piissimus et misericordissimus dux Goiefridus, carissimus frater meus, eidem prcesideret; ipse vero, vir Deo dignus, sanctee civitatis gubernator, primo principatus sut anno peracto, tertia die sequenti, Deo propitio^ in pace quievit, Cui ego Balduinus ab exsultante clero, principibus et populo^ primus rex Francorum, nutu divino, excellentiam Bethleemiticœ ecclesiœ, nativitatem Domini nostri Jesu Christ i prctfulgida mente pertractans, in qua primum venerabiliter caput meum diademate ornatum effulserat, ut episcopati dignitate donaretur, mihi per omnia placuit. Igitur quoi corde caste conceperam indesinenter excogitans, tandem ad aures Arnuljl archidiaconi, viri clarissimi, et Hierosolymitani capituli usque perduxi, eumque et idem capitulum, ut super hac re mihi consulerent obnixe rogavi. Qui tam justœ pelitioni meœ obsequentes, tum pro Hierosolymitana sede, qua postea quasi or^ bâta parente videbatur, tum pro hoc negotio Romam peti decreverant, Hanc itaque legationem Arnulfus archidiaconus, et Aichardus, eoiem tempore decanus, suscipientes, Romam perrexerunt, et, Sancto Spiritu coo^ verante,apud domnum Paschalem secundum.

universalis ecclesiœ pontificem, de utroque negotio honestum invenientes consilium, Hierusalem remearunt. Dominus vero Paschalis papa Gibellinum, Arelatensem archiepiscopum, virum sapientiœ radiis choruscum, omnique morum honestate fulgidum, cui id legationis Arnulpho atque Aichardo prœsentibus injunxerat, post eos Hierusalem direxit. Propterea a me, clero simul et populo gaudenter susceptus, pro prcecepto domini Paschalis papa et mca bona voluntate, et assensu Hierosolymitani capituli, ac totius fjLvore consilii, et propria délibérations omnia dispensons, in Bethleemitica ecclesia, Aschetinum, virum illustrem eamdem gubernantem, quem Hicroso'ymitanum capitulum ejusdem ecclesia cantorem^ me cum meisproceribus et populo volente, Aicalona elegerat atque statuerai episcopum, obtinere primatum episcopalem decrevit; Bethleemitieaque sedi, pro pracepto et consiJeratione nostra, Ascalona ecclesiam parochîali jure subjugavit. TanJem ego Balduinus, Dei gratia rex Hierusalem Latinorum primus, jam dicta latus obnixe Jirmavi. Villam etiam Bethléem, quam ecclesia concesseram, pro salute anima mea, et misericordissimi ducis fratris mei Godefridi, atque omnium parentum meorum:

et unum casale quoi est in territorio Accon, nomine Bedar; aliud etiam quod est in territorio Neapolitano, nomine Seylon ; aliud quoque adjacens Bethléem, quod dicitur Bethbe^an; et duo casai ia in territorio Ascalonitano, unum videlicet Zeophir, et aliui nomine Caicapha, cum suis pertinentiis , episcopo, ejusque successoribus, frmiter ac libère tenere ac possidere pracepi, dedi atque concessi. Prafatam quoque ecclesiam a calumnia qua Hierosolymitana ecclesia eam vexabat, commutatione terrarum ac Wnearum qua in circuitu Hierusalem in meo dominio erant, absolutissimam reddidi. Sta* tuimus autem, quod si quis clericus vel laieus, nefandissima cupiditate ductus^ illud quod pro petitione mea de Bethleemilica ecclesia, nativitate Domini ac Salvatoris

A* II II (février).