NARRATIO QUINTA
[12.] Cum** cepissemus* appropinquare ad Pontem Farreum^^ cursores nostri, qui semper solebant nos precedere, invenerunt Turcos innumerabiles congregatos obviam eis, qui dare adjutorium Antioche festinabant; irruentes igitur nostri uno corde et mente super illos, superaverunt Turcos. Consternati sunt barbari dederuntque fugam et multi mortui sunt ex eis in certamine^. Nostri igitur superantes illos, Dei gratia acceperunt spolia multa, equos, camelos, mulos, asinos onustos‘^ frumento et vino.
Venientes denique nostri, castrametati sunt super ripam fluminis; protinus vir sapiens Boamundus cum nu milibus militum venit ante portam civitatis vigilare, si forte aliquis nocte latenter exiret aut intraret civitatem*. Crastina vero die pervenerunt usque ad Antiochiam media die in iv* feria, que est xii kal. novembris® et obsedimus mirabiliter iii portas civitatis, quoniam in alia parte deerat nobis locus obsidendi, quia alta et nimis angusta montana nos coortabatV Tantum autem timebant nos undique inimici nostri
a. Initiale ornée et blanc d'une demi-ligne dans ; cum cœpissemus appropinquare en capitales dans avec initiale en rouge; blanc d’une ligne dans A^. — b. cœpissemus A^, B, C. — c. Ferreum A^, A^; ferream C'. — d. honustos A^. — e. in civitalem A^.
I. Plusieurs manuscrits portent « Ferreum », pont de fer. L’explication de cette épithète par Albert d’Aix (III, 23, p. 302), d’après laquelle à l’entrée du pont se dressaient deux tours inattaquables par le fer, est enfantine. Guillaume de Tyr {Historiens occideniatiXj t. I. p. 164) explique que l’Oronte était appelé « Far » ou
Original from
UNIVERSITY OF WISCONSIN
LES CROISÉS CAMPENT SOUS ANTIOCHE (20 OCt. IO97) 67