‹ Histoire d'une famille Provençale depuis le milieu du XIVe siècle jusqu'en MDCCCLXXXIII Recherches et documents sur la famille Arnaud, de ForcalquierChapitre 7 sur 39 · Notre nom n'est pas le seul dont les anciens · texte numérisé non relu

Notre nom n'est pas le seul dont les anciens

1 Du Gange, gloss. V° filii Hernaudi.

2 Le texte porte patribus. Je crois qu'il faut lire partibus.

3 Du Gange, gloss. \° filii Hernaudi.

eussent fait une épithète mal sonnante. S'il se trouve en France quelque malheureux nommé Arlot, il 'saura qu'il comportait jadis la même signification que celui (V Arnaud.

a Arlotus, italis arlotto, helluo ventri deditus ; nostris arlot, ganco, nebulo, homo nihili. Gallice, fripon, coquin. — Guillerma serviensaut pediseca uxoris andreœ Bossati dixit prœdicto andreœ : ha! andrea socie, qualiter de ille Arlotto Johanne auriga seu carraterio fui associata. — qui pronominatis exponentibus animo

irato dixit : unde venitis vos alii Arloti et Ribaldi

vos mali Arloti in fide mea luetis de corpore. — Oui Arnauldo dictus Raymondus replicavit, tu meutiris, arlot grosso mal nez. — Icellui pierre appellast le suppliant Arlot , tacain, Boûrc; qui vaut autant à dire en langaige du pays de par delà, garçon, truant, bastart { . »

76. « Arquabot idem sonat. Jehan le piccart avait dit que Jehan de deux vierges escuier suppliant estait Ruffien et Arquabot 2. »

77. Le nom argail-argalhier emporte aussi une signification burlesque. « Argalia, instrumentum quo liquores injiciuntur in vesicam, quod seringa dicitur. » C'est l'engin dont Molière arme ses matassins dans Monsieur de Pourceaugnac 3.

78. Albanius, et ses nombreux dérivés, Albin, Aubin, etc., signifiait un homme sans aveu. « Judicavit omnis curia, quod nullusalius albanius esset dicendus, ni si is qui per terram ibaty et in ea nec par entent, nec

• Du Cange, gloss. sup. \° Arlotus.

5 Ibid. ibid. ibid.

3 Ibid. ibid. V° argalia.

atiiicicm, nec hospitetn allô modo habebal, nec in illa terra nisi transeundo hàbitabat { .

79. Artaud, vient probablement du latin artavus, signifiant canif, couteau, « Artavus, cultellus acuendis ealamis scriptoriis. »

« Idem Jacobus habebat unum parvum artavum, gallice canivet, et volebat perçu tere dictum matheuni per ventrem 2. »

80. Bassac, est tiré de Bassacha, ce qui veut dire, en provençal, paillasse, sommier. « Apud cameram capellani lectum unum de Bassacha 3.

81. Baude, vient de Bauditor, signifiant traître, malfaiteur, coupable de crime capital « Volumus praeterea et mandamus, ut nullus violatores pacis manuteneat, nec raptores : nec aliquis qui sit Baudator appellatus, sit sub hac pace, nisi voluerit se purgare ad cognitionem curiae nostrae. — Ex edicto pacis Jacobi Régis Aragonise. »

Delà, Bausiare, Bosiare, in dominum insurgere, foris facere , et Boiser en vieux français.

Del vieil fromond le vieillart tretor, Qui a Boisié son droiturier seignor.

Il li escrie, tome à moi renoiez

Par meinte fois as envers moi Boisié.

(Roman de Uarin) 4.

82. Brachet, vient de Brachettus, canis sagax, indajator, vulgo Broc. « Concédo eis 2 leporarios et

et

Du Cange, gloss. V° Albanius.

Ibid. Yo artavus. — Sup. \° artavus.

Ibid. V° Bassacha.

Ibid. Vo Bauditor.

4 bracetos ad leporem capiendum. » — Charta Henrici il Régis Angl { .

83. Burdin, vient de Burdinus, Burdones. « Asim, seu, ut allii censent, qui ex equo et asina nati, muli, e quibus genitos mares, hinnulos antiqui vocabant. »

Burdonem producit equus conjunctus asello, Procréât et multum junctus assellus equo *.

84. Bouteille, signifie boîte ou Bouteille, indifféremment 3.

Page 1