‹ Histoire de l'abbaye du Bricot en BrieChapitre 138 sur 204 · Archives du château du Bricot · texte numérisé non relu

Archives du château du Bricot

2. Dénombrement de la population de Fi-ancc et d'Algérie, 1876, p. 367.

3. Rapport présemé au Sénat par M. Delbreil, sénateur, le 26 avril iSS'i {\o\v Journal officiel, Sénat, Débats pailementaires, i883, p. 379, et annexe au pioci^s-verbal de la séa)ice du i'6 avril i883).

4. Voir Bulletin des lois, Xil" série, part, princip., t. XX\ II, n° 8o5, p. 590.

VERS I l5o.

Pierre, abbé de Montier-la-Celle, concède à Hersende du Bricot un emplacement dans la forêt de Saint-Médard pour l'établissement d'une communauté de femmes. Hersende sera tenue d'affecter ses biens propres à la construction du couvent et d'y entrer avec sa fille; elle ne pourra recevoir de religieuses qu'avec l'autorisation de l'abbé de Montier-la-Celle ; mais le gouvernement de la maison et l'administration des biens delà communauté lui appartiendront exclusivement, l'abbé ne réservant son intervention qu'en cas de désordre grave. Un moine sera chargé du service spirituel. Enfin une rente de 5 sous sera payée annuellement à l'abbaye de Montier-la-Celle , à laquelle les biens cédés feront retour si la nouvelle communauté vient à disparaître.

Ex ' relatione aliorum et propria experientia docti sumus multorum pia devotione facta, quasdam prorsus

I. En tétc de cette pièce, on lit, dans V Inventaire de Montier-la- Celle, l'analyse suivante : « Charte concernant une place dépendante de Saint-Serain de la Celle, assise en laforest de Saint-Médard, laquelle place Pierre, abbé de Montier-la-Celle, a donnée à la comtesse de Bricort pour y establir une communauté de religieuses. »

264 HISTOIRE DE i/aHBAYE DU BRICOT

oblivionc deleri, quicdam in contrarium vcrti. Porsœpe sua sibi opitulamis pictas nocuit, dum pro bona devotione mercedem iniquitatis recepit. Multiplicata est super terram iniquitas et habundat nimium in cordibus filiorum Adam. Eapropter prudens simplicitas et simplex prudentia, adversum insidias iniquorum et cavillationes, quibuscumque potest argumentis, tum testibus probabilibus, cum sigillis prœlatorum, tum officio scriptorum, res gerendas et earum séries communire satagit.

Hac ergo cautione ego, Petrus, abbas, ad notitiam futurorum seu modernorum, litterarum tenacitati ad quid et qualiter dominae cuidam Hersandi, cognomento Comitissœ, de Bricort, consilio totius capituli nostri, locum quem habemus in nemore sancti Medardi ', ubi habitare solebat Fromundus heremita, recommendare idoneum duximus. Tali namque conditione locum ei concessimus : quod res quas habet seorsum a tiliis suis, in œditicationem loci ponet, et se et Hliam suam ad assumendum habitum et ordinem sanctimonialium loco dabit; et quamdiu vixerit, erit procuratrix et domina rerum et possessionum et aliarum fœminarum quoe se loco reddiderint, nisi forte, quod absit, lapsa fuerit in aliquo pro quo jure a tali prœlatione cadere debuerit. Nullam prorsus sine licentia abbatis seu prioris Cellœ Sancti Sereni ad conversionem recipiet. Singulis vero annis, quinque solidos abbatiœ persolvet, in testivitate sancti Frodoberti. Quod si grex mulierum in tantum creverit ut possit ibi ordo teneri, alios quinque solidos abbatia; persolvet, ad t'estivitatem Pétri

I . Le bois de Saint-Médard est aujourd'hui la lorcl de la Traconne, propriété de l'Etat.

etPauli '. Monachusvero quiibi fuerit, nuUam omnino potestatem habebit emendi vel vendendi, seu quicquam disponendi de rébus loci illius, nisi forte domina ei permiserit; sed tantum victu et vestitu, quae de rébus loci illius regulariter tamen et licentia illius quae de aliis prœfuerit habere débet, contentas, officiis Dei studeat. Si vero quicquam inter illas emerserit emendationis seu correptionis egens, abbati monasterii Cellae manifestabunt, ut ejus consilio et auxilio res emendationem accipiat, si tamen per se mulieres emendare non potuerint. Quod si forte, quod minime contingat, vel negligentia, vel imperitia, vel malitia inhabitantium in eo, locus in tantum exinanierit quod, inopia cogente vel nequitia merente, recesserint, vel projectas fuerint, locus in possessionem Sancti Sereni, cujus ante fuerat, revertetur.

Hanc itaque cartulam communimus et contirmamus testimonio sigilli nostri.

Ex parte ecclesias : Tomas, prior; Rainaudus, Herperius, Jordanus, Garmundus, Jacobus, Balduinus, Arnurfus, Odo, Hato tilius F'rederii, Radulfus, Teobaldus, monachi. Ex parte dominas : Odo, canonicus, frater ejus ^; Arnulfus, filius ejus; Teobaudus, frater ipsius Arnulfi; Odo, Clovis, Revelo de Chalmeio.

{Arch. départ, de l'Aube, Inventaire de Montier-Ia-Celle, fol. 4g v°, n° go, copie faite sur le cartulaire de Montier-la-CelIe, aujourd'hui perdu. — Lalore, Cartulaire [restitué] de Montier-la-Celle, n''4i, p. 4g-5i.)

Page 1