‹ Histoire de la légitimation des enfants naturels en droit canoniqueChapitre 61 sur 135 · Siimjna aurea. Qui filii, ^ fin · texte numérisé non relu

Siimjna aurea. Qui filii, ^ fin

fj. Ludoviciis a Sardis Ch. De legilimalione per niriœ oblationem. «< Et quia h;i'C materia est pariim usitata, nec continet inagnam siibtilitatcni... expe- (liaiii me l)revissim(>... •> (lepondant on poursuivant Tassiuiilation de Vinqressiis tnonaslerii et ^\o Voblalio curise. on pouvait arriver à en faire une vraie léfiitiniation. « Guillaume de Cunio veut que le spurius soit capable de succ(^der à son père si iufjrediretiiv in Dionaxierio quia sicut per oblationem cuHse illef/ilimi leffifimanfur, ita per oblationem monasterio factnv) ». et Baide a adopté cette ofiinion. IMt/.orno. Lei/itimation. p. 204.

Page 1