‹ Histoire de la littérature française (volume 2)Chapitre 11 sur 107 · IRVENTE GUERRIER. DE BERTRAND DE BORN · texte numérisé non relu

IRVENTE GUERRIER. DE BERTRAND DE BORN

Celte pièce, dit Raynouard, semble avoir éti inspirée par l'ivresse du carnage au milieu des horreurs du ciiamp de bataille.

Be m play lo tlouz temps de pcjcot Que fax fuelhas e jfors venir ; E pliy mi quant n«o- li baudor Dell aitzeh que fan retentir

Lor chan per lo hoscatge ; E plai me quan vey sus eh praUt

80 LA LITTURATUK B FRANÇAI8B.

TenJas f paraUos fcrmalz ;

E plai m'en mon coralge, Qtian vey fer campanhai reiigatl CavaUiers ah cavah armatz.

E plai mi quan U corrcilor Fans lai gens e'Is avers fugir ; E plai me quan vey aprop lor Gran ren d'armalz ensems hrugiff

Et ai gran alegralge, Quan vey foriz casielhs asseijalz, E murs fondre e Jerocniz, E vey l'ost pel rihalge Qu'es toi enlorn claus de fossatt Ab listas de Jortz pals serralz.

Atressi m play de bon senhor Quant es priiiiiers a l'envaziff Ah caval annal, ses lemor ; C'aissi fat los siens eiinrdir

Ab valen vassallat^e; E quant el es el camp iniratz, Quascus deu esser assernmlz,

E scgr'cl d'ttgradalge, Quar ttulhs liom non es ren prezatt Tro qu'a manhs colps près e dotiatt.

Lansas e hrans, elms de color, Escutz irancar e desguarnir Veyrein a l'intrar de l'eslor, E manhs vassilhs ensems ferir.

Don anaran a ralge Cavalhs dels mortz e dcls nafratt\ M i" pli' l'estorn er mesdalz.

Negus hom d'aul paralge Non pens mas d'asclar caps e hratz, Que mais val mortz que vius sohralz.

Je us die que tan no m'a sabor Manjars ni heure ni dormir Cum a quant aug cridar : A lorl D'ambas las parti; et aug agnir

Cavals vo'ilz per l'omhrntge El aug cridar : Aidalz ! aidatz!

E vei cazer per los fossatz

Paucs e grans per l'erhatge, E vei los mortz que pels costatz An los ironsons outre passatz.

Envoi.

Baros metetz en gatge

Castels e vilas et ciuiatz,

Enans q'usquecs no us guerreiatt.

Papiol^, d'agradatge

Ad Oc t No * t'en vai viatz,

Die li que trop estan en patz.

Traduction.

Bien me plaît le doux temps de printemps Qui fait feuilles et fleurs venir ; Et plaît à moi quand j'entends la réjouissance Des oiseaux qui font retentir

Page 1