‹ Histoire de la propriété ecclésiastique en FranceChapitre 224 sur 1164 · Cf. La propr. ecclés. aux époques rom. et mèrov · texte numérisé non relu

Cf. La propr. ecclés. aux époques rom. et mèrov

2. : « neque quisquam per interna (interregna) Domini res defensare nitatur, quia Dei potentia cunctorum regnorum terminos singulari dominatione concludit » t Décret. Ps. Isidor., éd. Hinschius, 680).

3. Divisio regnorum, 15 : « rectores venerabilium locorum habeant potestatem rerum quae ad ipsa loca pia pertinent in quocumque de his tribus regnis ilJarum ecclesiarum possessiones fuerint » (Cap., 1, 129).

4. Ordin. imperii, n : « Rectores vero ecclesiarum de Francia talem potestatem habeant rerum ad illas pertinentium, sive in Aquitania, sive in Italia, sive in aliis regionibus ac provintiis huic imperio subjectis, qualem tempore genitoris nostri habuerunt vel nostro habere noscuntur » (p. 272). L'article a d'ailleurs une portée plus générale, car l'Italie ne constitue pas à cette date un royaume à part ; elle demeure comme la Francia aux mains des deux empereurs.

Page 1