‹ Histoire de la propriété ecclésiastique en FranceChapitre 282 sur 1164 · Cf. plus haut, p. 206, n · texte numérisé non relu

Cf. plus haut, p. 206, n

3. Fragm. XI : « quia ecclesias de suo statu submovere non timuisti,... scias te sequenti anno in hoc ipso mense qui nunc est, Brittanniam venturum ibique ita ab inimicis tuis dehonestandum ut (vix) vivus évadas, ibique morietur perfidus et nefandus Vivianus qui non extimuit conculcare nobilitatem ecclesiarum mearum, abbatem se gtorians monasterii beati Martini et caeterorum. Devorabunt enini ideirco carnes eius ferae silvarum. Similiter et caeteri multi corrùent et tu, ut dixi, difficulter évades. Si quidem noli tune desperare,... sed quascumque ecclesias eo bel'o deliberavero, restitue in statum suum » (p. 384-5)- Cf. plus haut, p. 215, n. 1.

4. : « Venit quoque anniversarii dies et sermo Domini completus est in Carolum et exercitum eius. Namque Vivianum ab hostibus interfectum devoraverunt ferae silvarum et multae ecclesiae ab oppressoribus suis, ut Dominus praedixerat, eo bello sunt deliberatae » (p. 385)- Vivien ne fut certainement pas au nombre des morts, car le 27 décembre il est à Tours auprès de Charles (cf. Lot, p. 157). Suivant M. Lot, il obtenait un nouveau diplôme du roi, à la date du 16 février 851 (p. 223, n. 1). M. Vaucelle (La collégiale de Saint- Martin, 79) pense que Vivien fut tué par les Normands. Il devait avoir disparu depuis quelque temps déjà, quand Audradus rédige ses révélations, puisque le visionnaire le croit mort à Ballon en 845.

5. : « Mandaverat hoc legatus ecclesiarum Carolo régi per Rothbertum quemdam cubicularium régis et omnem textum narratipnis exposuerat ; quod rex obedire

Page 1