TÉMOINS DU PROCÈS APOSTOLIQUE
2. Louis Martinez de Figlieredo, de Lisbonne^ marchand, autrefois habitant de Nangasaki, 50 ans (1).
3. D. Antonio Monteiro Pinto, surintendant du voyage au Japon, chevalier de la sacrée Majesté Catholique, de Meiamfrio en Portugal, citoyen de Macao, 67 ans (2).
4. D. Rodrigo Sanchez de Paredes, de Tomar en Portugal, sénateur de la cité de Macao, autrefois procureur de ladite cité au royaume du Japon, 47 ans.
3. Francisco de Rocca, Portugais, marchand, habitant de Macao, et ayant résidé pendant seize ans au Japon, 50 ans (3).
6. D. Estevan Borges, Portugais, du lieu de Bellas, citoyen et ancien procureur de la cité de Macao, 55 ans.
7. D. Fernâo Dayres de Moralez, de Lisbonne, préfet, et autrefois sénateur de la république de Macao, 40 ans (4).
8. D. Joâo Rodriguez, Portugais, oppidi Julii præsidii, sénateur de la république de Macao, 40 ans.
9. ü. Vincent Rodriguez, de Çaparica, habitant de Macao, et autrefois sénateur de la même ville, et son envoyé au Japon; 60 ans.
10. Le P. Thomas de Angelis, Japonais, prêtre du royaume de Fingo, e.xilé pour la foi catholique, habitant de Macao, 30 ans.
11. Mande, Japonais, du royaume de Cawatclii, e.xilé pour la foi, habitant de Macao, 49 ans (5).
12. Francisco Terrawatchi, Japonais, de Changera (Tchoungocou?), exilé pour la foi, habitant de Macao, 35 ans (6).
13. André Tanaca, Japonais, de la cité île Nagavara (?), exilé pour la foi, habitant de Macao, 67 ans (7).
14. Simào da Rocha, xMacaïste, marchand, ancien procurador (édile) de cette ville, 36 ans (8).
(r> Il ét<iil allé au Japon en 1593. Il fut interrogé juridiquement par le juge de Nangasaki sur le fait de connaître le P. de Zuniga. — Présent au martyre Zuniga (1022), au gmnd martyre, et aux martyres Pacheco , Santa Maria (1627), Tsouji et Castellet.
(2) Présent au martyre Castellet.
(3) Hôte du P. Spinola; était présent au grand martyre.
(i) Présent au martyre Castellet.
(5) Présent au grand martyre et au martyre Pacheco.
(6) Le P. de Mena dit souvent la messe dans sa maison ,anc. som., p. 91). — Présent au grand martyre et au martyre Pacheco.
(7) Présent au grand martyre et au martyre Pacheco.
(8) Présent au martyre Santa Maria.
15. D. Inès Correa, Macaïste, femme de Jean Oliveira Velho, commandant d’une forteresse dans l’Inde septentrionale, autrefois hahitant du Japon, 6ü ans (1).
16. D. Francisco Bêla, Caletanus ? citoyen de Macao, et y ayant occupé plusieurs oftices, marchand, 40 ans (2).
17. D. Bartholomé Fragoso, citoyen de Macao et ministre de cette ville, 39 ans (3).
18. Luis de Azevedo, Portugais, d’Évora, habitant de Macao, 47 ans (4).
Decisions de la S. C. de la Propagande.
3 et 11 septembre 1632 (5).
Sacra Congregatio censuit,
1“ art. Ut scilicet omnibus religiosis liber sit accessus in Japoniam. — Probari posse a S“® 1). N., sine larnen ilia exceptione ordinum, seu religionum quibus dicitur esse prohibitus pra?dictus accessus. Illæ autem sunt, secundum relationem fratris Didaci Colladi Dominicani, Monacbales ordines et Carmelitani calceati.
Rationes sunt 4. 1“ Quia hujusmodi resolutio favel liberlati prædicationis Evangelii, et divinæ voluntali in Testainenlo novo declaratæ conformatur.
2® Quia idem fuit dispositum et delerniinatum a duobus Pontilicibus ult. Clem. TIII et Paulo V.
3" Quia expedit, ut missiones fiant ex personis diver^orum religiosorura, ne si una deviet in via morum, et in doctrina, non sil, qui de hoc Sedem ap®-™ moneat.
Dcnique quia continet id, quod Sac. Gong, de P. F. lieri cupiebat.
(1) Avait été l’hôtesse du P. Apollinar Franeo, du P. Spinola et autres, et du P. Castellet pendant deux ans (v- 2® soni., p. 178, 15® tém.). — Le P. Tavora dit souvent la messe chez elle. — Fut présente au martyre Flores, et, avec sa lille Maria, obtint son corps (auc. som., p. 79). — Présente au grand martyre.
(2) Présent au grand martyre.
(3) Présent au martyre Castellet.
(4) Présent au martyre Pacheco.
(5) Registres de la S. C. de la Propagande.
PROPAGANDE
Ad 2“"' de libero ingressii religiosonmi in Japoniam et loca adjacentia, Sac. Gong. 1° respondit probari posse, ut prætatus ingressub sit liber, tierique possit, etiarn per alias vias, quam per Lusitaniani, hocque modo in brevi expediendo hujnsmodi capnt esse exprimendnm, ut magis conforme præfatorum duorum Pontificum consfitutionibus; et licet in illis dicatur, in singulari n“ per aliam viam quam per Lusitaniam, Portasse quia de duobus viis solum eo tempore disceptabatur, videlicet de via per Indias Or'", et de via per Occid‘“, et Fhilippinas; visum tamen fuit Patribus melius esse uti num® plurali, retento eodem modo loquendi per viam permissionis, ut omties aliæ viæ jam inventæ, ut per Persiam, et Georgiam, et aliæ forsan inveniendæ pateant Evangelii prædicatoribus.
2® Dixit non esse in Brevi inserendam illarn hujus capitis partem, in qua diffinitur quod Japonia cadit in Indiis occidentalibus, tum quia talis deftinitio perlinet ad res politicas, tum quia divisio quam fecit Alexander VI, et ad quam alludit diffinitio prædicta intelligi debet, ut non præjudicet lihertati prædicationis Evangelii, quod facile colligitur ex § 7 prædictæ Constit"* Alex, ubi dum agit de missionibiis biciendis pro instructione Indorum in caP’ tide et bonis moribus non se restringit ad operarios certæ nationis, sed generaliter mandat in virtute Sanctæ Regibus Gastillæ et I.eonis ut viros probes, et Deiiiu lirnentes, doctes, peritos et expertes ad inslruendum incolas destinent et mittant; ex quibus patet, quod per bæc non mutatur seu alteratur Bnlla prædicta Alexandri, prout nonnulli conati suntSanct“" suggerere.
Ad 3'™ de conformilate doctrinæ, et concordia tenenda a Religiosis jam missis et mittendis ad illas partes, et de usu Catechismi Bomani in lingua japponica imprimendi et quod Generales Religioiuun moneantur, ut religiosis prædictis distincte eamdem conformitalem præcipianl. Gong® dixit, confirmari posse, hoc addito, ut et doctrina christiana b. m. Gard. Bellarmini parva et magna in eadem lingua impressa ab omnibus doceatur.
(Juod vero in boc eodem capite dicil df- conformitate tenenda a prædictis religiosis in liabitu, régula et observ®, licet in aggrediendo novas genlilium conversioncs hujnsmodi conformitas valde ulilis esse possit, quia ij)si gentiles non possent, ut aliquando fccerunt, arguere in religione christiana diversitatem sectarum, sicut apud ipsos, nibilominus in Japonia ubi missionarii in babitu seculari incedere coguntur, et est notitiu 4 religionum, sciuntque
Japonii rationem diversitatis eoruiii, non est necesse, ncque e.\pedit hiijusmodi conformitas.
Ad 4'"° de divisione parochiarum in Jappoiiia, Gong® censuit illam esse differendam, douée cesset persecutio; nam ea urgente pcrmittendnm videtur omnibus car’, ut a sacerdoLibus quibusvis obviis sacramenta recipere possint.
Ad 5'*“ de prohibenda negotiatione etmercalura; responderunt P'^'‘huju3modi caputesse omninoprobandum, et inBreviaddendas esse contra transgressores pœnas e.\ commun'* latæ sent'*, priv” vocis activæ, et priv. ofticiorum, graduum et dignitatum quarumcunque et inliabilitatis ad ea; insuperquedecretum separatim a Brevi conficiendura, in quo Nuolius Hispaniarum et Collector Lusitaniæ moneantur ut Superioribus religiosorum prædictorum præcipiant, utbona omnia temporalia prænarratis modis acquisila, quæ Religiosi p“ deferunt aut mittunt in Europam omnino auferant, et propriæ religioni applicent sub pœnis eis bene visis a superioribus prædictis infligendis, si contra fecerint.
Ad 6'"" de Japponiis promovendis ad sacerdotium Gong® respondit aff® ob plures rationes : 1® quia Ecc* Japponiæ ob plurima Religiosorum martyria operariorura penuria valde laborat; 2° quia Japponii sacerdotes facti latere magis poterunt quam nostri Europæi, qui ob pbysiognomiæ diversilatem facilius a ministris gentilibus dignoscuntur, et carceri mancipantur.
Ad 7“"' de episcopis creandis in Japponiâ, Patres in p*’ responderunt, ut sæpe alias in Gong, de P. F. afP, et pro nunc creari posse dixerunt unum .\rcli'"" iinumque Ep®'® cum speciali præcepto ut resideant, et Japponios idoneos ad sacerdotium promoveant, quod præceptum reilerandum erit Ep. Japoniæ jam creato, scilicet l). jJidaco Valente ex soc. Jesu. Deinde dixerunt ad Arch“'” et Ep"“ personas ex clero seculari promovendas esse, si idoneæ reperiri poterunt; 3° Japonios non esse ad prædictas prælaturas promovendos, doncc de eorum progressibus in fide catholica sufticientes babeant relaliones : nam fuit consideratum quod Europæis facilius promotis ac melius Eccl, Japponiæ unio cum Sede ap" conservabitur; 4° quoad sustent” prædictorum prælatorum patribus placuit sententia piæ mem. P'' Ludovici Soteli, ut promoveantur viri docli et virtulibus prædili; tum quia hoc tempore persec®'’ ep"”’ dignitas cum suo splendoie ibi sustineri nequit, cumoperarii in babitu seculari incedere cogantur, tum quia memorati prælati à lidelibus suslentationem habere poterunt sicut missio-
PROPAGANDE
narii habent, et reddila pace^ etiain ecc“® et prædia, ac redditus pro præfata dignitale decenter sustentanda; 5° circa modum mittendi hos prælatos in Japoniam, Patres nihil certi ausi sunt statuere, ob varias difficultates, quæ in examine hujus articuli occurrerunl, sed illas D. N. exponendas esse censuerunt, ut pro sua sumnia prudentia décernât quid bac in re sit agendum. Nam in primisrationabiliter diibitatur, quod Rex Catbolicus prædictos Prælatos nominarevolel, obprætensum juspat. in omnibus Indiis vigore bullæ Alex. VI J et tanto magis, quanto quod ad ejus nominationem Japoniæ ep“"” confertur, etep"” de sufficienli susl"' ab eo providetur.
2“ Denegata nominatione prædicta, prout neganda omnino videlur, ne novæ eccP Jap* statim in servitutem redig“% augeaturque ibi persecutio, ob suspectiones quas Imperator illius insulæ babet de Hispanis, quod sub prætextu Religionis velint ei sua régna eripere, et tandem ne Sanctæ Sedis ap" libertali in promovendis suo jure ep*’ perpetuum inferatur præjudicium , Prælati prædicti neque viaticum a rege catbolico neque licentiam Iranseundi in Japponiam oblinere poterunt, immo si illuc etiam suis expensis proficisci voluerint, impedientur. Propter bas difficultates unus ex Putribus dixit posse differri creationem arcbp' et ep‘, interimque vero tola cbristianitas Japponiæ fimditus persecutionc destruatur, sublatis scilicet martyrio omnibus sacerdotibus, creari posse ep'"" titularem cuin facultate exercendi ea quæ sunt ordinis, tum pro confirmandis tidelibus, Japponiisque idoneis ad sacerdotium promovendis; nam bujusmodi ratione videtur posse difficultas nominationis evitari, et afflictæ eccl’ Jap* consuli; et denique a p'° ep® securiores inform"" baberi, et forsan modus, quo ibi arcbp"’ cum pluribus Ep’’ constitui valeat pro illarum partium necessitate; verurn ex adverse fuit consideratum quod ministri regis bujus missioni non consentient, qui dubitabunt quod Ep"’ titularis mittendus aut sécrétas facilitâtes babebit Goensi juridictioiii præjudiciales. aut postea ad eum illæ transmitfi poterunt cum scilicet in Japonia fuerit. Postremo loco fuit consideratum posse mitti per viam Persiæ unum ex Ep“ qui ibi sunt et erunt cum facultate ordinandi in Arcbiepiscopum , et Ep"" illos quos Sac. Gong® esse idoneos judicaverit, vel etiam cum sola facultate confirmandi et ordinandi sacerdotes Japponios, et cum mandate, ut distinctam de statu ecc. Jap' mittat relationem, et circa novos Prælatos ibi constituendos sententiam suam et missionariorum signiticet.
Ad S""" de Arch" Manilæ constituendo Meirop” ep“ Japponiæ, Cong° dixit fauj**' caput esse matiirius considerandum, et Secr° præcepit ut rationes pro utraque parte in discursu relatas diligenter perscribat ac per manus inittat.
Ad dubia demum quæ pro conformitate servanda a miss®* in doctrina Theologi cong"“ Hispaniæ, et Didacus Colladus proposuerunt, Gong, censuit eorum examen esse committendum Gong, particulari habendæ a M. Sac. Palat. cum interventu F" de Nigro Goncionatoris R“‘ D. N., et P’’ Theodori Gappucinorum, P’’ Horatii Justiniani abbatis Hilarionis Gisterciensis , P" Lucæ Vadinglii Reform., et P“ Thomæ de Afflictis Theàtini.
Décision du 24 septembre, au rapport Pamphili.
(Le roi d’Espagne ayant insisté pour obtenir des Bulles ou Brefs.)
La Sac. Congrégation :
1® Oraissis duobus articulis de Archiep® et Ep'‘ in Japponia creandis, quod eliam ipse rex censet esse diffcrendum usquequo in ea insula numerus fidelium augeatur, et de Ap'® Delegato in Indiis orient'’"’ pro causis appellationum constituendo, quod, ut aliquo modo dépendons a creatione p‘°™“ Archiep' et Ep“™“ similiter differendum videt. In primis dixit, si Sanct“® placuerit reliqua omnia in p"* cong. particularibus contenta approbari posse, addita clausula aliqua, ubi de mercatura relig“ agitur, ne juribus Cameræ ap'* præjudicet circa spolia relig“ extra claustra degentium^ vel secedentium, et acquisitorum ex illicita negotiatione per Gonstitut"” Pii IV 19™, et Greg. XIII 43’™ ad eand. Cameram spectantia.
2“ Cum de modo expediendi Breve disceptaretur inter Patres, tandem visum fuit ut vel motu proprio vel verbo impersonali : « Nobis insinuatum fuit » expeditio fieret, ne si Regis Catholici mentio in d” Brevi haberetur, suspiciones imp“ Japponiæ, quod pj.tus .ygjjj ggjjj prætextu religionis ejus imperium occupare, augeant, et persecutio major in chr"®' excitent.
— Sa Sainteté adopta le Motu proprio le même jour.
PROPAGANDE
Decision du 21 novembre.
Il fut décidé qu’on ne parlerait pas du roi catholique. Et si celui-ci réclamait, à cause du décret d’Alexandre VI, on rédigerait un autre Bref. On omettrait la clause Motu proprio.
— Sed narratis dispositionibusconstitutionis Clem. VIII et Pauli V , circa transitum relig™ mendicantium ad Japponiam , et Indias or'", subjungenda esse infrascripta verba, videlicet, cum experientia compertum sit dispos"" p'“™'” Pontificum prædecessor. nostrorum aliqua reform"' indigere, post habitam cum venerab. frat. nostris S. R. E. Gard'’"’ negotio Propag"’” in univ. mundum fidei præpositis maturam delib“ decrevimus.
Quoad 2"“ caput de libero accessu religios'” ad Japponiam, Gong® mandavit indiffinitum ilium loquendi modum de religiosis restringi ad illos f“, qui vel ab bac Sac. Gong"' vel ab eorum sup'’"’ habuerint missionem, et insuper addi excom™ latæ sent® contra quoquomodo directe vel ind" p'""” liberum præfat” religios™ accessuin impedientes.
S"™ caput, ut iste accessus fiat etiam per alias vias quam per Lusitaniam, fuita Patribus approbatura, utjacet.
4“ De conformitate doctrinæ in Japponia a religiosis missionariis servanda. Sac. Gong" jussit concipi per modum exhorlationis pmiMo proœmio, quod hujusmodi conformitatem necesse est tenere apud de recenti converses, ne, ut facile contingere posset, scandalizarentur.
Ad de generalibus, ut eamdem conformitatem suis subdilis præcipiant, eod. modo Gong, respondet.
6® De usu catechismi Romani, et doctrinæ chr“" magnæ et parvæ B. M. Gard. Bellarmini placuit P'"”", utjacet.
Ad 7™ de divisione parochiar. non facienda, dixit melius esse licentiam concedere Japponiis suscipiendi sacramenta a sacerdotibus quorum copiam habere poterunt, durante præsenti rerum statu in Japponia.
8" De prohibitione mercaturæ religiosis, placuit Patribus, additis excom"" latæ sent* et mercium et lucrorum applicalione propriis eorum religionibus, cum oblig"' ut reserventur ad usum missionum earumdem religionum, extra tamen casus in quibus Gameræ ap" merces et lucra præd“ sunt applicata, de qua re jusserunt P'", ut cum ejusdem cam’ Gamerario agatur.
Ad 9“” de Didaco Valenle Ep® Japponiæ, Patres jusserunt capi inform'* de rationibus et causis ob quas ad residentiam nunquam accessit, et ad præsens non proficiscitur.
Décision du 22 novembre.
La Sac. Gong, fut d’avis de créer un Délégat apostolique pour les appels aux Indes, lequel devait être choisi par les autres évêques. Cette charge devait être instituée pour 30 ans, sauf à continuer, et, en cas de mort, à remplacer provisoirement par le pfus ancien des voisins. Si son entrée devenait difficile, il aurait le litre de Responsalis ou Apocrisiarii.
Constitutio super Missionibus religiosorum ad Japoniam et alias Regiones Indiarum Orientalium.
URBANUS PAPA VIII
Universis Christi fidelibus præsentes litteras inspecturis salutem et Apostolicam benedictionem.
Ex debito Pastoralis officii, saluti animarum et Fidei Catholicæ propagation! prospicientes, ea, quæ provide a Romanis Pontificibus prædecessoribus nostris propterea ordinata fuerunt, si subinde experientia doceat, ea mutatione indigere, libenter immutamus aliasque disponimiis , prout ad Fidei Gatholicæ propagationem et animarum salutem hujusmodi conspicimus in Domino salubriter expedire. Alias siquidem fel. rec. Gregorius Papa XIII prædecessor noster, certis tune expressis causis adductus, per suas in simili forma Brevis litteras subdat. die xxviii Januarii j\I. D. LXXXV, Pontificatus sui anno xiii. Omnibus Patriarcliis et Episcopis , cujus Provinciæ Cliinæ et Japonis , sub interdicli Ecclesiastici et SLispensionis ab ingressu Ecclesiæ et Pontifîcalium exercitio ; aliis vero Sacerdotibus, Glericis, et Ministris Ecclcsiasticis tam sæcularibus quam cujusvis Ordinis regularibus, cujus-
BULLE D’URBAIN Vlll EX DEBITO.
curaque status, gradus, Ordinis et conditionis existèrent, sub excommunicationis majoris pœnis ipso facto incurrendis interdixit et inhibuit, ne ad eariim Regiones et Proxincias Japonicas Evangelii prædicandi, vel doctrinam Christianam docendi, aut Sacramenta administrandi, aliaque munia Ecclesiastica obeundi causa , sine suæ et Sedis Apostolicæ expressa licentia profîcisci auderent. Postmodum autem rec. mem. Clemens Papa VIfl, similiter prædecessor noster, accepte quod tam Chinæ et Japonum, quam aliæ illius vicinæ et adjacentes Insulæ, Regiones et Provinciæ, ac finitima Régna Indiæ Orientalis amplissima et populis refertissima erant, et pro tanta animarum multitudine ad Fidem Catholicam traducenda, et spiritiialibus alimentis fovenda, plures operarii ac ministri necessarii erant, quam ex sola Religiosorum Societate Jesu haberi poterant ; omnibus et singulis Mendicantium Ordinum Magistris seu Prioribus Generalibus tune et pro tempore existentibus induisit, ut, cum nécessitas postulasset, quoslibet Ordinis suæ spectatæ vitæ et eruditionis Religiosos, quos nimirum ad prædicta officia et ministeria idoneos et utiles fore in Domino judicarent, per Lusitaniam dumtaxat, et suscepta inde navigatione, in Indias et Civitatem Goan. , atque ad Superiores Ordinum in illis partibus existantes transmittere, et tam ipsi sic transmittendi, quam alii supradictorum Ordinum Religiosi in eisdem Indiarum partibus existantes, et ad hoc miinus obeundum a suis magistris, Ministris, vel Prioribus Generalibus, seu aliis Superioribiis electi et approbati , tam ad Japonicas prædictas , quam ad alias proximas et adjacentes etiam Chinæ, et finitimorum Regnorum, et terræfirmæ Indiæ Orientalis Insulas, Regiones et Provincias accedere possent. Gæterum omnibus et singulis Religiosis cujuscumque status, gradus, Ordinis et conditionis essent, sub excommunicationis majoris , a quo nonnisi a Romano Pontifice præterquam in articulo mortis absolvi possent, neenon privationis vocis tam activæ quara passivæ, ac dignitatum, et administrationum, et officiorum quorumeumque, neenon inhabilitatis ad ilia et alla in posterura obtinenda ac exercenda pœnis ipso facto absque ulla declaratione
incurrendis interdixit et prohibuit, ne ex Insulis Philippinis nuncLipatis, sive qualibet alia Indiarutn Occidentalinm, \el quæ pro partibus Indiarum Occidentalinm tune babebantur parte ad illas pertinente, in Japoiiicas et alias illis proximas, adjacentes et finitimas Insulas, Provincias et Regiones prædictas , etiam quorumeumque privilegiurum eis vel suis Ordinibus a dicto Clemente et Romanis Pontificibus prædecessoribus suis sub quibuscumque tenoribus et formis in genere, vel in specie, etiam super facultate prædicandi verbum Dei per universum mundum eatenus concessorum , seu in posterum etiam concedendorum, approbandorum et innovandorum, nisi in illis de probibitione bujusmodi et interdicto specialis , specifica et expressa mentio cum sufficienti derogatione fieret, aut quovis alio prætextu et quæsito colore proficisci et transire auderent vel præsumerent; et si qui eatenus vel in posterum secus facerent, postquam moniti essent , statim sub eisdem pœnis, omni mora et excusatione cessante , ad dictas Insulas Pbilippinas vel alias partes Indiarum Occidentalium reverti et redire omnino tenerentur, et ad id per quoscumque Judices Ecclesiastîcos sub eisdem et aliis eorum arbitrio infligendis pœnis cogi et compelli possent. Et subinde fel. rec. Paulus Papa V, similiter prædecessor noster, accepte, experientia compertum esse quod probibitio accedendi ad Indias et Civitatem Goan. alias quam per Lusitaniam, nec qui sperabatur ex eo fructum protulerat, neque Catbolicæ Fidei propagationis negotio utilis fuerit, et propterea ut tantum opus Dei, sublato omni impedimento, libéré peragi posset, providere volens, omnibus et singulis Mendicatium Ordinum Magistris, Ministris, seu Prioribus Generalibus, aut alio quocumque nomine nuncupatis Ordinum capitibus, tune et pro tempore existentibus, ut cum nécessitas postularet, quoslibet Ordinis sui spectatæ vitæ et eruditionis Religiosos, quos nimirum ad prædicta officia et munia idoneos et utiles fore in Domino judicassent, ad Superiores Ordinum in illis partibus existentibus, etiam per aliam viam quam per Lusitaniam in Japonicas et alias illis proximas adjacentes et finitimas Insulas, Provincias et Regiones prædictas, servata in
BULLE D’URBAIN Vlll EX DEBITO.
reliquis dictarum litterarum Clementis prædecessoris forma in omnibus , et per omnia , et non aliter transmittere libéré et licite valerent, induisit, et alias prout in Gregorii, et Clementis, ac Pauli V prædecessoris prædictorum litteris desuper expeditis, quarum tenores præsentibus pro expressis haberi volumus, plenius continetur. Gum autem experientia plurium annorum compertum fuerit, ordinationes in prædictis litteris contentas non sufficere, easque aliqua provisione indigere, ut in prædictas Insulas et Régna felicius ac facilius Sacrosanctum Christi Domini Evangelium prædicari et propagari possit ac valeat, Nos, pro officii nostri debito, post habitam cum Ven. Fratribus Nostris S. R. E. Cardinalibus negotio Propagandæ, Fidei per universum munduin præpositis maturam deliberationem, præfati Pauli prædecessoris nostri litteris inliærentes, omnibus et singulis Religionum cujuscumque Ordinis ant Instituti, etiam Societatis Jesu Magistris, Ministris, seu Prioribns Generalibus, aut quocumque nomine nuncupantur Ordinum Gapitibus nunc et pro tempore existentibus, auctoritate Apostolica, tenore præsenlium concedimus et indulgemus, ut, cum eis expedire visum fuerit, quoslibet suarum Religionum, Ordinum et Instituti Religiosos, quosætate, vita, moribus et scientia idoneos esse ad Missiones judicaverint , ad prædictas Insulas , Provincias , Regiones et Régna Indiæ Orientalis, etiam per alias vias quam per Lusitaniam, libéré et licite mittere possint ac valeant, servata tamen in reliquis præfatarum litterarum Clementis prædecessoris nostri forma in omnibus et per omnia, et non aliter. Necnon quoscumque Ecclesiasticos, et Religiosos cujuscumque Ordinis et instituti tam noiiMendicantium quam Mendicantium, etiam Societatis Jesu, et sæculares, Religiosorum, utpræfertur, mitten. ad Insulas, Provincias, Regiones et Régna prædicta, accessum hujusmodi impedientes, excommunicationis latæ sententiæ vinculo innodamus. Religiosos vero, ut supra, mittendos ac etiam misses, et in prædictis locis nunc degentes, plurimum in Domino hortamur, ut in docendo populos, et præsertimde recenti adFidem Christianam converses, uniformes sint, ne ob doctrinæ diversitatem, præsertim in materiis moralibus, Neophyti illi aliquod
scandaliim patiantur, et quia in hac re Generalium præfatorum curam et vigilanliam plurimorum profuturam arbitramur, eisdem injungimus, ut prædictos suos Religiosos ad servandam prædictam conformitatem sæpius adhortentur. Ut autem id facilius succédât, præfati Religiosi in instruendis populis prædictorum locorum Indiæ Orientalis Catecliismum Romanum, et Doctrinam Christianam parvam et maguam bo. mem. Roberti S. R. E. Cardinalis Bellarminii nuncupati, in linguas prædictorum populorum translatas , et impressas, si fieri poterit, omnino adhibeant. Quoniam autem, sicut non sine animi nostri dolore intelleximus , in Japone a pluribus annis contra Christianos, et præsertim Religiosos, acerrima persecutio fuit commota, eaque usque ad præsens perdurât et viget, omnibus et singulis Christianis nunc in Japone existcntibus, etpro tempore futiiris, ut a quibiisvis Sacerdotibus, ut supra a Generalibus eorum illuc missis ac mittendis, quorum copiam habere poterunt, Sacramenta (ordinem tamen Episcopalem non requirentia) etiam parocbialia, durante præsenti rerum statu, suscipere libéré et licite valeant, concedimus pariter et indulgemus. Cæternm quia a Sacris Canonibus, Conciliorum decretis, ac Apostolicis Constitutionibus, omnibus Religiosis, ac etiam aliis Ecclesiasticis, præsertim in Sacris Ordinibus constitutis, mercatura et negotiationes sæculares districte prohibentur ; ac :valde damnosum, indecorum, et indecens existit, hujusmodi personas divino cultui mancipatas, ac præcipue illas, quæ ad prædicandum Sacrosanctum Christi Domini Evangelium destinatæ sunt, præfatis mercaturæ et negotiationibus se immiscere, aut operam dare, prædictorum Sacrorum Canonum, ac Decretorum, Constitutionumque Apostolicarum dispositioni inhærentes, auctoritate Apostolica earumdem tenore præsenti um Religiosis omnibus cujusciimque Ordinis et Instituti, tam non Mendicantium, etiam Societatis JESU, eorumque singulis tam in prædictis locis nunc existentibus, quam in futurum ad ilia mittendis, omnem et quamcumque mercaturam seu negotiationem quocumque modo ab eis fieri contingat, sive per se, sive per alios, sive proprio, sive Gommunitalis nomine directe,