‹ Histoire de la religion chrétienne au Japon depuis 1598 jusqu'à 1651 (volume 2)Chapitre 72 sur 113 · LE P. ANT. CAPECE · texte numérisé non relu

LE P. ANT. CAPECE

bientôt trois ans que je suis sur la voie, contemplant toujours mon Japon et y aspirant sans cesse. Mais ces années seront bien employées, ainsi qu’un égal nombre, et davantage encore, si Notre- Seigneur daigne à la fin permettre que j’entre en ce cher et bienaimé Japon pour y travailler, y souffrir, et y répandre mon sang pour mon Seigneur.

De Manille, le 29 mars 1637.

De Votre Révérence le serviteué en Jésus-Christ, Antonio Capece.

Dernière lettre du même à son frère.

Je me dispose celte heure pour passer au Japon. J’ai été deux fois sur le point de m’y rendre; la première, en la compagnie de mon P. Marcello Francesco Mastrilli, et l’autre plus tard, dans une autre occasion; mais les deux fois, par divers accidents qui survinrent, ou plutôt par l’effet de mes péchés, je n’ai pu voir se réaliser mes désirs. A présent, la bénignité de mon bien-aimé Seigneur, fermant les yeux sur mes imperfections et mes misères, et en vertu de sa miséricorde infinie, me permet de croire qu’il m’accordera enfin ce que j’ai désiré et que je désire depuis si longtemps. Dans peu de mois (nous attendons seulement les vents favorables) je m’embarquerai avec plusieurs confrères; et, s’il m’arrive une fois de mériter la mort, si désirée de moi, si longtemps invoquée, combien auront été bien employés mes travaux et mes voyages, mes sueurs, et tout ce que jusqu’à cette heure j’ai éprouvé et souffert ! Ce ne sera plus rien.

Mon cher Père Francisco, je vous embrasse de tout mon cœur. Au revoir dans le Paradis, où nous nous embrasserons de nouveau, et où, après un si long pèlerinage, nous serons rapatriés ensemble.

De nouveau je vous salue et vous embrasse. Mon Père, au revoir dans le ciel.

De Manille, le 5 août 1641.

De Votre Révérence le serviteur indigne et très-affectionné dans le Seigneur,

Antonio Capece.

Feuille de préceptes donnée au P. Mecinski par le P. Gaspar üruzbicki, provincial de Pologne (1).

1. Ama veritatem quocunque modo cognitam, et à quocunque propositam, eique cede, nec contra illam mutire perge.

2. Dignitati Del de^otus esto ; et pro ejus ad momentura unicum exaltatione, omnium bonorum jacturam nihili facilo.

3. Morere tibi, et pereas assiduo contemptu, odio, diffidentiâ, accusatione, oblivione tuî, rectâ intentione, neglectu tuî, ob curam circa te Dei, et voluntatis Divinæ sponsali amore.

4. Sub quâcunque conditione Deus se tibi offerat, vel obtrudat, æqualiler ilium ama, æstima, honora.

5. Contemni appete, évita linguas et censuras hominum, casque non fugiendo ac impatienter ferendo, sed negligendo, et curare timereque non dignando évincé. Tolerantiâ linguarum te satia, satura, sagina.

6. Amare inimicos, æmulos, invidos, ita seriô disce, ac si ab ea re tota sériés prædestinationis tuæ pendeal. Sic enim eris filius Patris Cœlestis, qui pluit super justos et injustes.

7. Vindicare te tuasque injurias et molestias nunquara cura, imô quoad fieri potest, neque in mentem veniat tibi.

8. Immola Deo in sacrificium honorem tuum omnem, quem habere potes à virtute, scientiâ, officio, généré, rebus gestis; immola autem super aram linguarum liiimanarum, dando singulis hominibus facultatem loquendi de te, senliendique quidquid libuerit, sine ullâ quantum ex te est injuriâ tuâ, et reslituendi tibi famam obligatione.

9. Ama labores, difficultates et pericula propter Deum et ejus gloriam, profectum tuum, et animarum lucrum, eo ipso, quod sint labores, difficultates atque pericula. Est enim dignus Deus, ut difticilia propter ilium agamus, et nihil est tam difficile, quod audendo non fiat facile.

10. Crucem, ignominiam slullitiamque Christi ne erubesce : imo Professer horum sine dissimulalione ulla esto : si tamen dignus es stultus reputari propter Christum, plus enim hic est gloriæ, quàm confusionis.

(1) Vita et mors Alb. Mecinski, p. 53.

LE P. ALB. MECINSKI.

H. Esto fidelis Deo, et proba illi fidem tuam, ita ut Deus absque ullo metu audeat conimittere tibi omniabona sua,certus quôd ex bis nihil ei siiffuraberis, jactando te, amando te, complacendo tibi, fidendo tibi, attribueiido tibi.

12. Me qui hoc te rogante scripsi in Deo ama; in Christi vulneribus repone; Pretiosissimæ Dei et Nostræ Parenli coinmenda; in voluntatem Dei demerge, ac tandem vivum mortuumque vivus et inortuus tuis oralionibus et omni meliori modo adjuva.

Conservus tuus Gaspar Drüzbicki.

Autre feuille de 'préceptes, écrite par le P. Francisco Franco pour le P. Mecinski (1).

1. Quæcunque tibi adveniunt, sive prospéra, sive adversa, sive infirmitates, morbi et dolores, sive ab extrinsecis etiam cum summâ malitiâ, contradictione et alia inferentibus sive ab ipsâ naturà, omnia ut ab ipso Deo tibi ordinata, disposita, suscipe animo alacri et constanti Cbristum imitando, qui dixit : Deus meus, volui et legem tuam in medio cordis mei.

2. Quotidie, dum manibus Chrislum sumendum in Sacro tenes, instanter ea pete, quæ tibi Deus petenda demonstret, et ea quorum sentias tibi esse opus ; præterea æternam salutem, perseverantiam in gratiâ, et Societate, et similia.

3. Zelum et salutem animarum quotidie sæpissimè à Deo petere, et ad bunc finem aliqua opéra Deo offerre.

4. Nihil unquam contra dictamen rationis operari, et in omnibus te vincere quibus possis.

5. Cura Cbristum Dominum sequi, passionem suam continua memorià tenere, ac ilium instanter exora, ut te sibi similem l'aciat.

6. Quando aliquid à Deo vel ab bominibus consequendum curas, ncc potes, etiamsi tibi tuæque saluti videatur necessarium, non ideô tristitiam ullam vel animi perturbationem admittas; sed hâc considerationelælus eventui acquiesce, nec tibi convenire, nec Dei fuisse voluntatem.

Page 1