Epiêt, nd Pulcher, Àug, XLIX

2, jVaAiim 3. 2.

secedere iterum coacti fuimus ex hac Pontificatus Arce cum Venerabilibus Fratribus Nostris S. R. E. Gardinalibus , ut novis Nos, qus impendebanty periculis, et in Ecclesiae administratione impedimentis subtraheremiis, ac novo bellorum tumullu rébus omnibus in Italia, et Galllis in discrimen deductis, auspicatoria quœque consiiia vel ipso primordio obtruncata comploravimus. Verura faciente Deo pacem in subiimibus, illuxit cito desideratissiroa dies, qua EcdesiaB rébus per ▼astissiroas illas Galliarum Regiones, connitente Christianissimo Rege, potuimus opportune consulere. Probe enim intelligens ipse Garissimus in Christo FiliusNoster Ludovicus Rex, ea, quae Dei sunt, prseipuo quodam, ac peculiari studio ab se esse curanda, litteris officii, devotionis, ac pictatis plenis Nos compellavit, ut ad Ecclesiae negotia in sua ditione componenda Aposlolica dispensatione properaremus.

Votis itaque Pienlissimi Régis, quœ etNostra vota erant diuturna, et impensissima. perlubenter annuimus, omniaque illico, qu» in eum finem spcctabant, in délibéra tionem adduci, et coram selecta Venerabilium Fratrum Nostrorum S. R. E. Cardinaiium Congregatione mature perpendi curavimus. Ea tamenfuit negotiorum, quœ componenda erant, complexio, et gravitas, ut nonnisi ex longa, operof^aque consullatione, rem demum, Eo juvante,qui Pater est luminum, féliciter cbnfecerimus per Conventionem, quam in maximum Animarum comraodum, et in opportunum tôt maiorum remedium cessuram fore non ambigimus. Hujusce autem Conventionis ténor est, qui sequitur, videlicet :