‹ Histoire de Mar Jabalaha III, patriarche des Nestoriens (1281-1317), et du moine Rabban Çauma, Ambassadeur du roi Argoun en Occident (1287);Chapitre 117 sur 136 · Parum credibilis videtur ». Hisl Tari . eccl., p · texte numérisé non relu

Parum credibilis videtur ». Hisl Tari . eccl., p

3. Voir plus haut, p. 179, n. 5, le témoignage d Amrou ; Ébedjésus lui a dédié l'un de ses principaux ouvrages, Cfr. ci-dessus, p. ISO. — Voir L'appréciation du continuateur de Bar Hébreus, plus haut, p. 40, n. 1.

4. Texte emprunté aux Ami. eccles., ad ann. 1304. [Ex Libro privilegiorum licm. ecclesiae, t. III, p. 277.) Reproduit dans Mosheim, Hist. Tart. eccl., App., n° 43, p. 110.

5. Il s'agit de Benoit XI. — Nicolas Bocasini, rils d'un notaire de Tiévise, était entré chez les Dominicains à l'âge de quatorze ans. Il devint général de son ordre en 1296. Bonil'ace VIII le créa cardinal, et, à la mort de ce pontife, il fut choisi pour lui succéder.

fuit rsaltcus ' et Patriarcka totius Oricnti.s, petit a sanctitate rcsfra benediciionem et inclinât vobis cum humili salutatione in charitate Domini nostri Jesu Christi.

Superabundanti patri in sanctitate, et superexcellenti in spiritualibus douis, vicario Domiui Jesu Christi, super tolam fidem christianam, sedeuti super sedem beati Pétri Apostoli, pastoiïs ûostri et patroui, Patri patrum, Régi regum, sanctissimo papae Beuedicto, quem Dcus induit sauctissima ac diguissima veste. Gustodiat Deus per vestram sanctam oratiouem, ab omni adversitate et tribulatioue omnes illos, qui signum sanctae crucis in suis f rontibus susceperunt : etposlquam inclinavimus humiliter et dulciter salutando, quod praestantius est, oramus nos omnes continue pro vobis.

Et novit sanctitas vestra révérend a, quod religionis vir ac sanctus frater Jacobus, ordinis Praedicatorum 2, quem Deus, in via quam assumpsit, dirigat et confirmet, venit ad nos et manifestavit nobis quomodo sanctus pater Bonifacius, papa, cujus animam Deus habeat, dehac vita tenebrosa ad lucem perpetuam transmigravit 3. Iusinuavit insuper nobis quod istud donum permaximum, quod est maxima sedes throni apostolici , ac universalis patemitas omnium fidelium, ac summus pontificatus omnium pontificum in omni Ecclesia catholica et apostolica, Deus omnipotens et piissi-

1. IsalicHs. — Ce mot n'est pas dans Du Canuk. Le sms ne saurait en être douteux. Nous avons vu plus haul (p. 66, a. 1 Mu'' Ricoldo donnail ce titre au patriarche nestorien. Brocard (cité par A.ssemani, Bibl. or., t. m, pari. 2, p. 274) écrit dans sa description de la Terre sainte : « Nestoriani looo papae habent praelatum quem Jaeelichum vocant, cui tnagna par- Orientia paret. »

•>. Je n'ai pu trouver aucun renseignement sur ce religieux. Il <'st probable qu'il faisait partie de cri essaim de missionnaires dominicains qui ga gnèrent l'Orient cinq ans auparavant. Trois d'entre eux seulement nous sont connus par la bulle de Boniface VI II qui leur fut remise à leur départ. Elle est datée du lOavril 1299 et commence ainsi : Bonifacius episcopus, servus servant, h /a-/, dilectis flliis Fratribus sanctio de Bolea,Gi illblmo Bernardi, Bernardo Guille, etc., Ordinis Praedicatorum <i<i terras Saracenorum, Paganorum, Graecorum, Bulgarorum, Cumanorum, Aethiopum, Syrorum, Hiberorum, Alanorum, Qazarorwn, Gotorum, /.ici, on/m. Ruthenorwn, Jacobitarum , Nubianorum, Nestorianorum . Georgianorum . i rmenorum, Indorum, Moscelitorwn, Tartarorum, aliarumque terrarum Orientaliur» et Aquilonarium nationum proficientibus, nunciis nos tris, sainte,,! et aposto

lin, m benedictionem — Immaculata les Domini (Voir Ray» \>ih ,■<■,-/,

a>i ann. 1299, ii. 39; Bullarium Praedicatorum, I. Il, |». 22), Il existe une

autre bulle de Nicolas IV rédigée à peu près dans les mi - termes et datée

'lu :'> septembre 1288 {op. cit., p. !

• : Boniface \m mourut le II octobre 1303, <■! Benoit M lut élu pour lui

succéder le 22 du même moi i i nouvelle de ce double événe ut avait

d 'a: pu faite al le temp de te pi opagei juaqu n I '

mus vestrae contulit sanctitati, quam Deus custodiat et conservet. Iusinuavit etiam nobis dictus frater quod vos, Dei voluntale et dispositions, et Spiritus sancti gratia ordinante, Sedem Romanam apostolicam obtinetis ; et dixit nobis quod in vobis relucet sanctitas, religio, sapientia et fervor fidei cum]devotione, et habetis amorem coelestium cum desiderio exaltandi fidein Ghristi plus satis quam ipse nobis sciret exprimere L

Quibus auditis, gaudium nostrum multum accrevit, et dolor et tristitia a nobis recessit, et laudavimus ac benediximus Jesum Ghristum, Dominum nostrum, qui promisit nobis per suum Evangelium : Non relinquam vos ovphanos 2, et postulavimus a misericordia ejus, quod sit benedicta vestra paternitas et doininatio super omnes geuerationes ; et facial Deus vos agnoscere in tota fide nostra christiana, cui Iufideles invident, pontificatus vestri benedictionem et clementiam, et exaltet verbum vestrum super universum mundum, et corroboret conceptum animi vestri ad honorem suum, et faciat vestrum concilium benedictum.

Et postulamus a vestra sauctitate, quatenus dignemini recordari nostri et omnium christianorum in vestris sanctis orationibus, et postulamus etiam humiliter, quatenus omnium praelatorum, et religiosorum, et clericorum, ac caeterorum omnium fidelium, vestro regimini commissorum, orationibus et suffragiis, quibus valde indigemus, dignemini nos efficaciter commendare; et postulent a Deo, ut det suae ecclesiae sanctae securitatem, consolationem, et- pacem, et det populo suo felicitatem et gratiam spiritualem et temporalem. Tota enim spes nostra pendens in vestris sanctis orationibus est, et in vestro regimine ac gubernatione : nec habemus ad quem dirigamus oculos nostros post Deum nisi ad vestram pietatem et misericordiam, qui pater noster estis loco Domini nostri Jesu Ghristi. Deus omnipotens aperiat portus misericordiae suae super filios sacro baptismate generatos in sua benedictione, et dirigat eis vias salvatiohis per vestras orationes.

Quod si sanctus pater noster, summus pontifex, quem Deus custodiat et conservet, fidem nostram scire vel audire voluerit, haec est quae sequitur 3 :

1. Les éloges pompeux que Jabalaha décerne à Benoît XI n'étaient pas déplacés. Tous les historiens s'accordent à louer la sagesse, la modération et les vertus privées de ce pontife. Il fut béatifié par Benoit XIV; et l'Église latine célèbre sa fête le 7 juillet.

Page 1