Johan., XIV

3. Il serait curieux de comparer cette profession de foi avec celle faite, à Rome, par Rabban Çauma. Voir plus haut, p. 65. Dans les notes suivantes, nous indiquerons seulement quelques rapprochements.

Credlmua in unum Deum aeternuiû, somme sapientem, vivum, omnium bonoruni largitorem, omnipotentem ; unam substantiam et 1res personas : Patrem, Filium et Spiritum sanctum; unam deitatem : Patrem generantem, Filium generatum, Spiritum sauctum procedentem ; unum dominum, unum adoratum, creatorem rel'iim visibilium et invisibilium, inllgurabilem, incorporeum , et inimagibilem super omnem intellectum, immensum et incomppehensibilem propter humani intellectus debilitatem.Quapropter ad aliquam fidelium manuductionem dicimus et confitemur ipsum Patrem geuerantem sive loquentem, Filium autem genitum sive Verbum, Spiritum autem sancfum tam Verbi quam loquentis. esse Spiritum sive vitam; et propter hoc scriptum est in principio Genesis : Dixit Deus faciamus homineiu ad imaginent et aimilitudinem nostram K Sicut etiam videmus in sole ipsum corpus solare, et radium sive lucem ab ipso exeuntem, et calorem ab utroque manantem : quae tria unum solem dicimus et non très, sic et très personas unum Deum 2.

Coufitemur eliam quod in fine saeculorum una persoua de tribus divinis, illa scilicet quam assimilavimus radio solari vel Verbo Dei, induit perfectam humanitatem de virgine Maria, propter salutem hominum et ut ostenderel nobis lucem veritatis, et fuit uuita divinitas humanitati et humanitas divinitati inseparabililer et sine fine 3. Et ista est fuies nostra in Dominum uostrum, Jesuni Ghristum, Deum nostrum, qui completus est Deus et completus homo in una persona, totus apud Patrem et tolus in Matre. Et ab illa hora qua, per Gabrielem archangelum, ex parte Dei virgini Mariae aununciatio facta de filio nascituro, et dictum est ei ' : Ave gratia plena, Dominus tecum, etc., ex tune divinitas non dimisit humanitatem, nec in cruce nec in sepulchro : ita lamen quod