RÉPLIQUE

DE I.' ARCHEVEQUE DE GNESNE AC COMTE D’aVACI.

(1039, 24 avril. — Carcer üallicus, fol. 184).

Excellcnlissime Domine

Merebatur dignitas , et Amicilia noslra , meditalum potius, quam iratum et festinatum responsum, ad amican* et innoxiam Epistolam mcam ; gravi , quod dedeceret festinatio , amico , quod arceret iram , argumenta scriptam Quod tamen tantum abest ut mihi stoinachum moverit, ut te, Vir Illustrissime, non minus suspiciatn, et amern etiam inter iras amicum, et in ipso impetu haud præcipitem ; et hinc agnoscam generosæ Genlis genium ab ira et impetu, eoque ignoscam hinc Memmio mco, ab ilia vi et torrente eloquii , vcl in ipsis sterilioris causæ arenis inexhausto. Eam ob rem , causæque præterea meae cooscius , nec succenaeo punctus aculeis verborum , nec tibi tuum reddo. Parcius ista; in te æquius quam in me vibratum , quando , post Zamoscium , Polonos omnes , velut Kuna cervice hærentes , audactoris styli ictu jugulas. Nec rationum exemplorumque congeriem refello, aut in vos regero , dissimili vel impertinenti sensu laboranlium : Neque , Achillem vestrum video , quod Regem quondam nostrum, et vestrum , ex fuga reiranere voluerimus ; scilicet in carcerem , non in Regiam, reponendum. Quin potius laudo candorem , amo aflectum , quod et causas detenti Principis ingenue aperias, et liberandi rationcm

JUSTIFICATIVES

ostendas; quatn amplectimur , et Oralorem minium», qui vos mctu et errorc libcret. Intérim credas velim , ilium , depositis arrais (quæ dum gessit , uti , jure belli , contra cam licuit) ni li il amplius hostilitalis , contra Galliam, tentasse ; et , in allissima etiam pace , eo iturum fuisse. Ut hinc arguerc possilis innoxium i visse; et, exercitus ab eo armatos , portubus et propugnaculis vestris insidiatum , consilia et arma cum Gailiæ hoslibus sociata , et nescio quas præfecturas Hispanicas , in perniciem Gallorum , a milita» , partum ejusdem præcipilis consilii esse, cujus et hæc ipsa detentio fuit; uæcqueomnia, caplo démuni Principe, nala esse: nobis quidem. antequam lu narrares, prorsus inaudita, et ipsi Pnncipi forsan ncc cogitata. Hoc unicum ex litteris tuis, tui causa, maxime mihidoluit , quod, et si te suasorcm intcrcipiendi Principis fuisse dilliteare , ajendo tamen jure ; interceptum , ostendis te suasorem futurum fuisse , si ante factum consultus esses. Nihilominus ego, in eluenda. hac suspicione et invidia publica, obsecundabo ollicio raeo, et existimationi tuæ : colamque te et amabo etiam dissidentem a me, et propiorem ira , ut ipse de te fateris. Quæ redintegratio erit amoris, reddito Nobis Principe, quin et gloriæ tuæ ; quant , post præsentem invidiam, augebis, cum te non lam aitctorem, vel, quod période est, approbalorem detentionis, quam adjutorem liberationis , nobis adstrues. lloc ego te, vir clarissime, horlor, hoc etiam atque etiam, pro jure amicitiæ, oro. Datai ex arcc Loviciensi. Anno Domini 1639, atj Aprilis.

Excel lentiæ Vestræ ,

Addictissimus ,

JOHANNES A LIPIE LIPSKI,

A rchiepiscopus Gnesnensis.

PIÈCES

DEUXIÈME LETTRE