VISITE

DE VIRGILE PLCCITELLI, SECRETAIRE DO ROI DE POLOGNE , A CASIMIR ; RISC OCRS DE CELUI-CI.

( 1639, février. — Carcer Gallicus, fol. 1 65 ).

« In hisce calamitatibus et ærumnis, adventus tuus, solatio sinud et pudori est : solatio tanien magis, quod Régi Domino meo Fratri , exerceri solitos , in me insontem Principem , conlinuos Phalarismos , et has , quas vides , miserias , in quibus vivo (s: tamen vivere est ubi assidue moritur) oculatus testis, annumerare posais. Eccc quomodo, insolcnli ludibrio, non mortnus, et quotidianæ morti superstes , de terra ad Cæium feror. Et, cum turritas urbes , et sumina templorum culmina , quasi sub pedibus habeam , hoc prærupto scopulo supra montium cacumina evectus, ubi nil f'ere nisi cœlurn est, cœlo tamen libero non datur frui , nec libéré oculos circumferre ;

JUSTIFICATIVES

dum hic fcrrei cnncclli vêlant, ibi vilissimus miles interdicit. Pulasne quicquam cliam calainitatibus meis addi posse? Soli propior quasi apud inferos vivo, nbi lenebræ, et nullus ordo , sed sempilernus horror inhabilat. llæc duo forainina , ne vitro quidem , contra injuriam aeris, munila, vis tantum etiam meridianæ lucis admittunt, quod scriptioni, quod lectioni sulliciat, nisi propius accédas ; et tamen, si quis intrare ad me velit, hoc ostium, hæc Ditis

)'anua, pandatur oportet prius, ut venienti, hujus tantillæ ucis, aliquid communicetur. Quem cernis denique , hune angustum carcerem, ad cuncta vitæ neccssaria, solum liabeo. Hic sacra , hic profana ; hic mensa , hic quies ; et quicquid porro vilius natura postulat, peragendum est. Quæ tanta, non amplius inclementia, sed tvrannis dicara, sic me allicit, ut lotus pene mœrore, et rcrum tædio, conlabescam. Contabescam, repeto, et persevero ; magis enim urgent sæva inexpertos. Taceo præteritas injurias, cum detentus , cum bine inde velut in triumphum ductus , cum rigidissimæ custodiæ mancipatus, cum a meis fidelissimis Servitoribus sejunelus , et plura alia perpessus »um; quæ gravissima quidem , paulo ante , existimabam , nunc autrui , ab hesterna et hodierna die , lenissima fuisse fateri cogor. Quid plura? Etiam me privare gladio, et quiescenti Vigiles aahibere constituera»! ; et fecissent, nisi me irritato ac minitante abstinuissent. Sed de his hactenus. Tu, quæ vidisti, cave différas suæ Majestali fusius referre. Quantum autem ad libcrationem meam attinet, de ea, ad Regem Fratrem, plures dedi litteras, sed cum rarissime respondeatur , rarissime quoque ad manus ejus pervenire suspicari pronum est. Nunc autem ButlerussuprerausCubicularius meus (quem in Poloniam miltere destinaveram , et prius ad Christianissimum ablegare coactus sum) me certiorem facit, nunquam libertatem, nisi mediantc Polonica legatione, a Rege fratre missa , me assecuturum. Ego vero , licet videam et agnoscam fines politicos transccndi , et iniqua peti , tamen quia nec animus, nec vires sunt, ad tam horridum vilemque carcerem tolerandum diu , tu, cum primum Genuam reversus fueris, hac de re Majestatem suam , per litteras, informa.

PIÈCES

El, cum ad Aulam redieris, meo noinine, iusta cl urge, ut, reliclis, lanquaai frustraneis et supervacuis, aliis quibuscumquc mediis, legatioquamprimum decernatur. »

PREMIÈRE LETTRE