DE CASIMIR AC COMTE D’ALAIS

( I G39 , 2 i février. — Carcer Gallicus , fol. 1 58 ).

Excellentissimc Domine.

Et hoc mcrui candore meo ? Antea ideo reus quia capti' vus , nunc , quia ingenue fassus sum , me non consensisse , in oblatam mihi, a quodam Gallo, libéra tionis occulta: speciem , novum crimen commisi in Regnum Galliæ. Mox , incxorabili severilate , sexigis Salona abripior , per prarupta et invia , ubi Mundus axem nunquam vidit ; trahor populis in sibilum-, compitis et vicia in spectaculum ducor. Et (quod indignanti ettam risum movet) postquam , ab obviis villarum consulibus , nomine Excellentiæ Vcstræ , salutatus , promissis beneficiis et officiis me ailiciendum putavi , ventens in ipsorum oppida , sordidis ubique ergastulis intrudor. Heri tandem, post tam humanas tractationes , ferali Cisteronensi carceri , ut delitescam , indusus sum ; ipso loco non solum ignem et aquam negante , verum etiam cœli lumen. Non barbarus, non Etnnicus ullus sic illusisset Regio et innocenti sanguini. Si non Religio , quam cum lacté imbibi , aliud suaaeret , facerem et ego (quod ingenuis laudabile) et potius periculose paterer, quam turpiter. Sed Deus, quem credo et spero

JUSTIFICATIVES

ultorem , et invoco vindiccnt , autliori injuria; , quant patior, rétribuât. Jam sentio me mori. Utinam Cuaie aecrctum acceieret Curia Gallica ; non qualc mcum delictum meruit, sed quale ferre consuevit. Non expecto, nec supplico, ut in peregrinum sint mitiores, qui erga suos naturam exileront. Soli hæc, Excellentiæ Yestræ, scribo, quæ aillicto dolor dictât; quem amico manifestasse levamen est. Dum hoc mærore me fatigo , ecce advcnit Virgigilius Puccitelli, Screnissimi Regis Poloniæ, Frairis mei, Sccretarius : ad cujus adventuin erubui cilius quant gavisus surn, quod me lam calamitosum rcperisset. Gratulor nibilominus quod me viderit, etgratiæ Excellentiæ Vestræ æternum debebo , quod Sereuissimi Regis L’ratris mei fidelem Secretarium ad me ire permiseril- Resto

Excellentiæ Ycsiræ,

Addictissimus ,

JOHANNES CASLM1RDS

Princeps.

Cilleront 24 febr. 1639.