Loc. cit
4. « Et quod iiomina sic conûteotium in scriptis rcdigant, quibus in festo Paschae vialicum dent. » Concil. Bituricen. (1286), c.xii. Mansi, ib., 631.
encore plus nettement, en affirmant que les fidèles ne peuvent, à moins d'un privilège spécial et authentique, recevoir lEucharistie d'un autre que de leur pasteur, sous peine d'une excommunication temporaire laissée au gré du curé *. Si les religieux, en effet, pouvaient, avec la tolérance de l'Eglise et la permission du curé, entendre parfois la confession des fidèles d'une paroisse, il leur était interdit, par certains conciles sous peine d'excommunication latae sententiae , d'administrer à ces mêmes fidèles, surtout aux bégards, béguines et autres personnes de même ordre, les autres sacrements, spécialement l'Eucharistie-.
^4 quelle époque prêche devait-on communier? — Que l'on dût recevoir la communion pascale des mains de son propre curé, cela ressort avec la dernière évidence des décisions données par un autre concile d'Avignon de cette même époque.
Ce concile, afin de prévenir et de rendre impossible toute fraude, interdit aux curés sous peine d'excommunication encourue ipso facto^ de permet-
\. « Slaluimus item, ut nullus parochianus ab alio quam a suo vero pfebano, communionem recipiat : nisi de hoc privilegiis authenticis sit munilus. Contrarium facientes a perceplione corporis Christi abslineant. quousque ipsi plebano satistecerint de conleniptu. » Conril. Colonien. (1310), c xx. Ma>si, t. \XV, 't'r2.
a. • Quamvis Ecdesiatoleref, quod cum coiinivenlia proprii sacejdolis Bul)diti plebanorura, pro maturiori consilio adipiscendo, religiosis quibusdam conlileanlur interdum, nolumus tainen, ininio sacri conciliiauetoritate, sub poena excommunicationisjam latae sententiae, vclamus omnibus religiosis, ne subditos plebanorum, maxime autem bpginas et beckardos aut inclusas ac alias personas liujutmodi communicent corpore Domini, aut alia porrigant ecclesiastica bacramenta parvulis, vel adultis. » Conril. Moguntin. (I.SIO). M.\>si, ib.,'6f^. Cf. Con ctl. SaUzburgen. (I'»i0), c xxv. Mansi, l. XXVIII, OIW.
tre à leurs paroissiens, pendant la quinzaine de Pâques, du dimanche des Rameaux à celui dcQuasimodo, de recevoir, hors de leur église paroissiale ou de telle autre église qui leur sert de paroissiale, la sainte communion.
Et défense était faite aux prélats eux-mêmes d'accorder des permissions de ce genre ^
A quel âge commençait l'obligation de la Communion pascale. — On a vu ^ quelles discussions s'étaient élevées entre les canonistes sur l'âge à partir duquel les enfants devenaient soumis au précepte de la confession annuelle. Le décret deLatran l'avait indiqué par les mots : <' parvenus à Tâge de discrétion » ; expression assez imprécise et susceptible, par suite,
1. « Desiderantes, illud praeceptum gcneralis concilii... quod omnis utriusque sexus, postquamadannos discrelionispervenerit, reverenter recipiat, ad minus in Paschate, Eucharistiae sacranienluni, sic a Christi fidelibus sollicitudini noslrae commissis eflicaciter observari, quod Dullis quaesilis coloribus, et simulalis devolionibus,vel alias, dum ab aliis quam a propriis sacerdotibus recipere velle se asserunt Corpus Christi, fraudem quaerentes facere canoni, fraudent potius semeti|>- 80S : praesentis deliberatione concilii statuimus inhibencio quod curali nostrarum civitatum, dioecesum, et provinciarum, nulli parochiano cujuscumque conditionis vel sexus existât, in festo Paschae, nec in octodiebus immédiate praecedentibus, nec in octo diebus immédiate subsequentibus. concédant licentiam recipiendi, nisi ex causa infirmitatis, nec etiam allcui conlerendi seu ministrandi saciamentum Eucharistiae extra ecclesias suas parochiales, vel alias ecclesias, ubi per ipsos curatos ministrari extitit consuetum. Si qui autem curati liujusmodi statuti fuerint trangressores auctoritate praesentis concilii excommunicationis incurrant sententiam, ipso facto. Praelati autem sic praesens statutum diligcnter observent, ut alicui, nisi ex causa rationabili, recipiendi sacramentum praedictum, illo tempère, alibi quam in parochiali ecclesia, licentiam non concédant. » Concil.Avenionen. (1337), c. iv. Mansi, t. XXV, 1089.