Cf. supra, chap. vm, can
prœcipue quoad celebrationem missarum sedulo adimplere debent, diebus prsescriptis, juxta testatoris seu collatoris mentem; prœfatos autem beneficiarios volumus esse capaces altioris etiam ministerii et offîcii pênes ipsam cathedralem ecclesiam, siquidem absoluti, quoad prœfata bénéficia, vel capellanias, ab omni cura animarum ad nullam obligantur residentiam, sed tantum ad celebrandam missam in dictis ecclesiis statutis diebus, quod indispensabiliter exsequi debent, ita ut si negligenter se gesserint post trinam admonitionem ab ipso loci Ordinario faciendam, si non se emendaverint, priventur beneficio et per collatores, prout de jure, alteri conferatur. Quapropter juxta sacros canones, declaramus beneficiarios praedictos, quavis dignitate, etiam episcopali fulgentes, immédiate subesse ratione beneficii ipsi loci Ordinario.
Caput xvi. — De conferentiis casuum conscienti^e.
1. [Quando sint temenda]. — Nemo magis ad cognitionem sui muneris et obligationis appropinquat, quam qui in studiis, prœcipue moralibus, ecclesiasticis, ita continuo vacat, ut semper aliquid addiscendum sibi superesse cognoscat. Prœcipue cum inter varias mundi distractiones, facile memoria dilabuntur quœ summo studio ac labore in juventute eomparantur. Propterea omnino servandum est decretum Sacrœ Congrégations de Propaganda Fide, quo prœcipitur, bis saltem in mense, casuum runseientiœ post vesperas feriœ quartœ conferentias seu lectiones habendas esse per unum ex Patribus missionariis. Ad quam omnes ecclesiastici rapaees et sacerdotes etiam prœlati teneantur indispensabiliter toto tempore adstare nemine excepto, nisi ex légitima causa deferenda loci Ordinario, qui ad alliciendos animos aliorum in tam salubri et necessario studio ipse quoque promisit adfuturum dum aliœ curœ hoc illi permiserint.
2. Quornodo sint tenenda. — Ut autem commodius exsequi possit assignandus erit, intra septa cœmeterii cathedralis ecclesiœ, locus decens et idoneus, quo singuli convenire possint et P. professor ad hoc destinatus in prœcedenti conferentia proponere débet materiam de qua futurus sermo in altéra proxime subsequenti, ad quam pridie afïigere jubebit ad portam loci conferentiœ puncta examinanda, in charta descripta.
3. De pœnis pro lis qui se absentabunt sine causa. — Si quis autem sine justa causa, et ex negligentia, a dicta conferentia se abstinuerit, atque ad primam admonitionem non corrigatur, secunda vice puniatur pœna pecuniaria, per solutioneui duarum marcarum, pauperibus applicandam a loci Ordinario; tertia vice autem suspendatur a divinis per hebdomadam âliisque pœnis subjaeeat loci Ordinario arbitrariis.
(-MMT wii. — De judiciis.
1. [De assessoribu*]. — Quatenus unicuique jus suum dicere cum omni ■Kfuitate possit loci Ordinarius vel ejus ofïicialis, in causis foro spirituali
eompetentibus, uti débet, pro assessoribus, viris prae caeteris sacrorum canonum bene gnaris; propterea semper advocetur Rev. Pater praefectus aut quem ipse in sui loco destinaverit, ex Patribus missionariis, tum etiam omnes praelati ecclesiœ, qui in omnibus judiciis intererunt, et propterea causarum tempus iisdem denuntiabitur, qui servatis de jure canonum servandis, causas pro aequitate mature discernant, dijudicent.
2. De notario consistoriali. — Habeatur etiam notarius curiœ episcopalis, tum etiam instigator in clericali ordine et habitu constitutus, qui sua munera cura omni sedulitate et fidelitate exerceant, caventes praecipue omnem avaritiae labem, ne pauperes nimiis exactionibus, indebite opprimantur, neve justitia corruptione vitietur.
3. De taxa pro judiciis. — Cum autem pro notario non exstent certi proventus in hac nostra archidiœcesi, et aliunde ejus servitium convenienti mercede carere non possit, propterea licitum erit praefato notario consistoriali, pro suis laboribus, a partibus causam habentibus aliquid percipere, juxta taxam infrascriptam quam omnino servare debebit, sub pœna privationis officii irremissibiliter declaranda.
A citatione simplici 8 grossi; a citatione cum compulsu 15 grossi; cornpulsoria 12 grossi; a gravatione 15 grossi; contumacia 12 grossi; compulsoria cum inhibitione 20 grossi; reagravatione 20 grossi; ab interdicto 15 grossi; ab absolutione cujusvis censurée, unus florenus; et ab absolutione cum inhibitione 36 grossi; compulsoria 12 grossi; inhibitione 12 grossi; ab instrumento appellationis, si habeat vim definitivae sententise, duos florenos; si non habeat vim definitivae sententiae 45 grossi; remissoria pro examine testium 12 grossi; ab examine cujuslibet testis super simplici propositione grossi 6; si vero super articulos, quantumvis magnos, 10 grossi; citatione, ad exequendam sententiam, 10 grossi; ab exsecutorialibus, si in eis una sententia insera tur, unus florenus; si duae sententiae, duo floreni; et sic consequenter subdelegatione causae, 10 grossi; commissione ad causam, 20 grossi; copia ex viginti quatuor rigis in média charta ex utraque parte scripta, 6 grossi; a transumpto sententiae definitivae ad sacra m nunciaturam vel Curiam Romanam transportando, unus florenus; pro confirmatione testamentorum, si testamentum continet 100 florenos, 3 floreni; si supra centum ad quamcumque summam, 6 floreni; pro institutionibus et provisionibus beneficiorum, 4 floreni; pro erectione beneficiorum, a decem florenis proventus, 1 florenus; pro regesto in uno folio papirii ita ut medietas folii contineat viginti quatuor rigas, et scribatur compraehensius charactere non extensius, 6 grossi. Ab indulto ad copulandum, nihil; a licentia vescendi carnibus, aut lacticiniis ex necessitate, nihil; a litteris dimissorialibus, tum et testimonialibus, nihil. Denique a caeteris actibus, nihil, sed omnia gratis exhibeantur. Per grossos autem et florenos intelligimus bonae monetae.
4. De servandis actibus judiciariis. — Notarius in bono ordine omnes actus et monumenta disponat 'eaque, finita causa, statim in archivio consistoriali, a loci Ordinario assignando, diligenter conservet.
5. De servando jure communi. — In sententiis ferendis loci Ordinarius, tum et assessores in suis notis se conforment juri communi et statutis
Ecclesiae Romanae, postpositis omnibus aliis, cujuscumque gentis et nationis, legibus ac consuetudinibus.
6. De ecclesiasticis censuris. — Caveat autem judex ordinarius nunquam ecclesiasticarum censurarum etiam suspensionis ad tempus infligere pœnas pro quocumque delicto, nisi post trinam admonitionem, citationem, et per processum formalem reus sit convictus, servatis omnibus de jure servandis.
7. De competentia jori episcoporum latînorum. — Quia vero ex competentia plurium episcoporum Latini ritus, non sine gravi jurium Armenae Ecclesiae laesione, denegantium nostro loci Ordinario authoritatem judiciariam, in eorum diœcesibus, nec suscipientium décréta et censuras in contumaces Ecclesiae Armenae subditos a judicio nostro consistoriali latas, unde postea tôt emanarunt scandala et ad majores ausus in Matrem Ecclesiam effrontem erexerunt animarum, hac spe freti protectionis et refugii sub Latinorum Ecclesiam, propterea occurrendo tam gravi periculo ecclesiasticae disciplinée ex hoc ipso labentis, enixe supplicamus Sedi Apostolicae ut sua authoiïtate providere dignetur, ne ordinaria jurisdictio in Armenos, tam ecclesiasticos quam laicos, ubique locorum regni Poloniae et magni ducatus Lithuaniœ degentes, etiam ubi nulla exstat Armeni ritus ecclesia, vel capella, dummodo sint ibi Armeni, a quovis praesule impediatur, ut quotiescumque denunciabitur praefatis episcopis, vel eorum officialibus, seu parochis, seu praepositis, aliquem in nostro judicio fuisse excommunicatum, quod et ipsi teneantur pariformiter evitare, atque in suis ecclesiis publicare; ita enim praeter aequitatem exigit etiam charitas, et vinculum unionis cum Sancta Romana Ecclesia susceptse.
8. De appellatione ad S. nunciaturam. — A tribunali loci Ordinarii libéra sit appellatio ad S. nunciaturam apostolicam, in causis in jure statutis; quod si quomodocumque impedire quisquis temere praesumpserit, incurrat pœnas a sacris canonibus contra taies impositas, aliasque arbitrio nuntii apostoliei pro tempore existentis imponendas.
Caput xviii. — De visitatione.
1. [De frequentia visitationis], — Visitationes archidiœcesis, cum non inter postrema munia episcopalia censeantur, singulis annis vel semel in bienniis fiant a loci Ordinario vel per se ipsum immédiate, vel per idoneum praelatum, ubi diligenter inquirat de statu ecclesiae et populi tum de observantia horum decretorum synodalium, catholicos in sancto unione confinnet, labentes revocet, schismaticos ad ovile Christi suis adducat admonitionibus, contumaces etiam censuris ecclesiasticis compellat. Frequentius autem visitationes instituât locorum celebriorum, ubi numerosior sit populus, et eorum qui recenter in Polonia fundati, non pridem, etiam sanctam unionem susceperunt.
2. De expensis pro visitatione. — Ne autem in erogando neeessaiia ptQ «xpensis visitationis populi nimis graventur, habeat visitator, si fuerit îpttimet Hev.mus D.nus arrhiepiseopus, duos tantum famulos, aliosque
sibi adiunctos sacerdotes seu ministros pro niera necessitate tantum suae visitationis implendse, neque in locis visitandis diutius moretur, quam quod exigant materiae et negotia ipsius visitationis. Quod si fuerit aliquis delegatus, simpliciter procédât ad visitationem, sine ullo prorsus fastu; frugali etiam mensa contentus, iis tantum adhibitis ministris, quos nécessitas postulaverit.
Caput xix. — - De monialibus.
1. [De earum régula]. — Innovamus nostras supplicationes S. Congregationi de Propaganda Fide pridem a Rev.do Pâtre praefecto, tum ab 111. mo ac Rev.mo D.no archiepiscopo Cesareae, nuntio apostolico, porrectas super approbatione Regulae S. Benedicti, juxta reformationem Culmensem, jussu S. Sedis Apostolicœ in regnum hoc introductam, quatenus servari possit a monialibus nostri ritus Armeni, déficiente vera Régula sanctae Rypmae, cujus nec exstat memoria, conciliatis tamen praefatis benedictinis constitutionibus cum ritu et idiomate Ecclesise nostrœ Armenae, prout de facto concordatae sunt a prœfato Rev. P. praefecto, approbante etiam D.no R.mo archiepiscopo nostro. Quae plurimum commendantur ab 111. mo et Rev.mo D.no Cantelmi, nuntio apostolico, [qui haec judicio] ejusdem S. Congregationis déferre promiserat.
2. De earum immediata subiectione loci Ordinario. — Praedictae autem moniales in omnibus subesse directioni et dispositioni loci Ordinarii nostri, qui eisdem ordinarium confessorem assignabit, moribus et prudentia praestantem. Et propterea quater in anno alium extraordinarium confessarium concedere debebit, cui per spatium duarum hebdomadarum singulis vicibus, poterunt sua confiteri peccata, et propriam conscientiam, prout in Domino expédient, aperire.
(]aput xx. — De observantia et publicatione hujus S. synodi.
1. Inspectores assignantur pro observantia decretorum synodalium. — - [Pro] observantia omnium decretorum hujus Synodi, omnium nostrorum consensu, annuentibus prœcipue 111. mo ac Rev.mo D.no nuntio apostolico et Rev.mo archiepiscopo nostro, hic prœsentibus, Rev. P. prœfectus missionis apostolicœ ejusque socii acceptarunt onus diligenter inspiciendi transgressores, cujuscumque sint dignitatis et officii, quos in charitate monebunt, una et altéra vice. Deinde urgente contumacia ad superiores, et si opportuerit, ad ipsam Sacram Congregationem denuntiabunt. Ut autem facilius possint suam implere obligationem, cum non possint ubique interesse, et singulorum gesta videre, oneratur conscientia uniuscujusque nostri, quatenus quidquid noverimus, [vijderimus vel audierimus, facta intransgressionis horum decretorum, ante omnia debeamus denunciare prœdicto Patri praefecto, aut uni ex sociis.
2. Obligantur etiam R.mus D.nus archiepiscopus ejusque successores. — Ouemadmodum vero R.mus D.nus archiepiscopus, hic praesens, voluit
suam perstringere conscientiam ad observantiam omnium quœ in hac synodo, approbante S. Congregatione, sunt constituta, ita supplicamus, Ut etiam successores, ante eorum introductionem in ecclesiam, et possessionem capiendam, omni firmiori modo per juramentum ad hoc idem pariter adigantur prœstandum publiée coram omnibus praelatis et sacerdotibus, pro tune existentibus, de quo fieri debeat publicum instrumentum.
3. De publicandis hisce constitutionibus. — Deeernimus denique communi consensu totius synodi, ne eonstitutiones prœsentes publicentur, priusquam a Sacra Congregatione de Propaganda Fide nobis eonstet fuisse emendatas, approbatas et confirmatas.
In nomine Patris et Filii, et Spiritus Sancti unius Dei. Amen. Gli Atti del sinodo congregato nel monastero délia Madonna Santissima di Luaize.
Noi sottoscritti ci siamo congregati nel nome del Sig.re Gesù Cristo eoll'ordine del SSmo Nostro Signore il Sommo Ponte fice Pio VII, papa Homano, successore del beato Pietro, a tenore delli brevi apostolici t delli decreti délia S. Congregazione esibiti inediante il nostro rispettabile delegato, e figlio il sacerdote Giuseppe Assemani, primo definitore délia sua congregazione Aleppina Libanese, in data delli 1 novembre 1816.
Kssendo il fine delli santi concili nell'ordinare la convocazione del sinodo provinciale una volta ogni tre anni, corne è avvenuto intorno al nostro passato sinodo Libanese, diretto a conservare 1* ecclesiastica disiplina, per rnettere insieme quant o è stato in essa rilassato, e per estirpare tutto cio, che è alieno dalli canoni ecclesiastiei e costituzioni délia Chiesa, e cio per 1' aumento délia pietà e la salvezza délie anime, quindi ci è convenuto coll' aiuto di Dio, e per la sua gloria di congregarci in virtù tleir ordine del Sommo Romano Pontefice nel monastero di Luaize nella provincia del Chesroano alla presenza dell' 111. mo e Rev.mo Monsig. Giuseppe Gandolfi vescovo d'Icosia delegato apostolieo, ed abbiamo stabilito il regolamento di queste materie nel modo seguente.
Si.zro.NK cm ma.
Célébra ta alli 13 aprile deiï an no 1818 dalV Incarnazione dùnna.
i. Fu posta la S. Croce eolli puri Evangeli sopra la mensa nella chiesa délia Madonna Ss.ma di detto monastero, e dopo la preghiera, e 1' invocazione dello Spirito Santo, abbiamo fatto la professione di fede prescritta dalla Santa Romana Chiesa, e furono letti i brevi e le Costituzioni Apostonche contenenti tre cose : 1° La separazione delli monaci dalle monache
1. Archives de la S. Congr. de la Propagande, Scritt. /•//. nei Congr. Gêner. vol. cmxx, fol. 93-98.
esistenti nelli monasteri doppi. — 2° Il provvedimento per la sede patriar cale. — 3° Il fisso stabilimento délie sedi per ciascun vescovo nella propria diocesi.
ii. E' stato discusso ciocche riguarda la separazione delli monaci dalle monache, ed abbiamo destinato sette monasteri per le monache, quali sono : il monastero di Mar Habda Harhria, il monastero délia Madonna Ss.ma di Hacle, ossia del Campo, il monastero di Mar Sciallita Mecbes, il monastero délia Madonna Ss.ma di Baclusc, il monastero di S. Giorgio Halma, il monastero di S. Elia Ballune, ed il monastero di S. Giorgio Bhordoc nuovo. Inoltre abbiamo destinato ancora sei convenu per li monaci, quali sono, il convento délia Madonna Ss.ma di Mastita, il con vento di Mar Dumit in Gadras, il convento di Mar Ruhana Albachiha, il convento di Mar Sarchis Raifun, il convento di S. Antonio Bachata, ed il convento di S. Giorgio Bordoc vecchio. Abbiamo poi destinato cinque conservatori per le divote, quali sono il conservatorio di S. Giuseppe Alharf, il conservatorio di S. Giuseppe Alhosn, il conservatorio di S. Moisé Ballune, il conservatorio di S. Antonio nel villaggio di Cnaise ed il conser vatorio délia Madonna Ss.ma di Scivaja. Di più abbiamo destinato il monasterio di S. Giorgio Rumje per collegio générale délia nazione, sotto il titolo di collegio di S. Marone, sottoposto aile regole del collegio di S. Antonio di Hain Varca, ed il monastero di S. Giovanni nel villaggio di Zacrit per collegio particolare sotto il governo dell' arcivescovo délia diocesi di Cipro.
m. Sia la condotta delli monaci nei loro conventi, ed il loro regolamento spirituale conforme aile costituzioni prescritte nel sinodo Libanese, e sia il regolamento delli monasteri délie monache secondo la regola prescritta dal defonto vescovo Abdalla Aleppino1, alla riserva di alzarsi la mezza notte per orare, di che 1' abbiamo esentate. Circa poi il regolamento délie divote, ed il metodo délia loro condotta, saranno in conformité délia regola, che gli sarà da noi suggerita.
iv. Non si deputi superiore sopra li monasteri délie monache, ma il vescovo diocesano metterà un procuratore al loro monastero per Y amministrazione de' béni temporali insieme colla superiora, e procuratrice, corne vien' ordinato nel sinodo Libanese al n° 3, cap. m, parte 4.
v. La consegna del denaro del monastero appartiene alla superiora, ed alla procuratrice, non al vicario o procuratore deputato per Y amministra zione de' béni, corne vien prescritto nel sinodo Libanese al n° 4, cap. m parte 4; ed è necessario di fare il rendimento de' conti dell' introito, ed esito ogni anno al vescovo diocesano.
vi. Si regoleranno le monache a ténor di quanto viene prescritto nel sinodo Libanese, cioè, che ogni tre anni si congregeranno le monache, e faranno 1' elezione délia superiora, e délie altre cariche, e si regoleranno in tutti i loro affari spirituali, e temporali, a ténor délia regola suddetta, ch' è conforme alli statuti del sinodo Libanese.
vu. Sia loro confessore, o direttore un sacerdote pio, avanzato in età