Hinschius, op. cit., t. iv, p. 846, n. 1. (H. L
5. Môhler, Abkandlung ùber Sklaverei, dans Tùbinger Quartalschrift, 1834, p. 597 ; réimprimé dans Gesammelte Schriften, t. n, p. 128 ; D. Ceillier, Hist. génér. aut. ecclés., lre édit., t. xvi, p. 736; 2e édit., t. xi, p. 862. Voici le texte latin : De génère servili decrevimus observandum, ut discendens inde posteritas, ubicumque quamvis post longe spatia temporum repperitur, in locum, cui auctoris ejus constat fuisse depotatus, revocata studio sacerdotis, in ea, quse constituta est a defunctis, condicione permanent. Cui prsecepto si quis ssecularium humanœ cupiditatis impulsu crediderit obviandum, quousque se corrigat, ab Ecclesia suspendatur. Tel est le texte établi par Maassen, Conc. sévi merovingici, p. 94, il ajoute en note l'interprétation de Hefele : Wenn Abkômmlinge von Sklavenm.. wieder an dem Ort angetroffen werden, wohin ihre Ahnen gehôrten, so sollen, sie etc. Et Maassen continue : Potius