‹ Histoire des conciles d'après les documents originaux (volume 4)Chapitre 434 sur 544 · Mabillon, Vetera analecta, p · texte numérisé non relu

Mabillon, Vetera analecta, p

2. Bertaire, Gesta episcoporum Virdunensium, i, 13, P. L.f t. lu, col. 514- 515 : Post hune [Madelveum, 770] episcopatus istius ecclesix per duodecim annos vacuus exstitit. Sed quidam, servus Dei, Amalbertus nomine, juxta morem illius temporis co[r]episcopus factus, ipsam regebat ecclesiam et in quodam oratorio sub honore omnium apostolorum quasi solitariam vitam ducebat... Fuit enim hoc tempore Caroli magni.

3. Adon de Vienne, Chronicon, act. vi, P. Z., t. cxxiii, col 134.

4. Chronicon S. Benign. Divion., P. L., t. clxii, col. 779-803.

5. Raban Maur adresse un poème à un nommé Brunward, P. Z., t. cxn, col. 1599, et un autre exemple, un siècle plus tôt (647), celui de Wigbert de Fritzlar, nous montrent que le chorévêque peut être abbé ou simple moine.

6. Que ce soit un monastère, un vicus public ou canonial, une villa d'église.

7. Lebeuf, Dissertation sur l'histoire ecclésiastique et civile de Paris, t. n,

p. LVII-LXXII.

Page 1