Van Espen, op, cit., p. 275 sq
"Oatoç ÊTôiaxoiroç d%e* Kal toîJto 8s opiffat 69£iXo[jt.£v, ïva èuiarxoicjç, oiav âÇ £T£paç TCoXewç 'äapaYiviQTai sic hipav iroXiv, 'i] «TvO Itépaç exapjj^ €tç £T£pov èirap}(tav, x6(;.7uou ^^ptv £Yy.o)[jLbiç uiriQpsToyj^.evoç '/j ôpaaxsijç xa6oat(ia£t, xat ^Xetova ^(pûvov ßouXotxo Staystv, xal [jt,*/; o t^ç xoXswç èx«^ VYjç ETuiaxoTTOç £{jt.Tr£tpo? Yi ctoaffxaXtaç , {;.*rj xaTaçpov^ £X£ivoü, xat (JüV£;(e3:j* pov 6jj,tXY;, xaTata)jt>v£tv xat xavsüTsX^siv to upoa-cdTTOV tou «OtoOi eTCWiri. XOÜ Œ'îuûuoaïwv' auTYj yàp '/; xpoçajt; £uo6s xapa^ouç xape^s^v, xatèxT^ TOiauTTj^; 'ÂavoupYiaç t*?jv àXXoxplav xaOsâpav sauTÖ upojJLVYja'Ôeiso'ôat xà TCapaaxaîjOat o-TTOucaÇt), j;/^ Stordc^tov tyjv aiTW uapaSoôetdav 'ExxX7](7WV xa- ■ raXtiJixavsw , xal £iç èxipav p,£0taTaa6at* 'Opio-ceov xoivüv sttI to'jtw }(pivoï, i £Z£i8*?j xat TO [j/ij û-KOoé^^ficOai àiulaxoivov xwv aTravÖpÖ^twv xal axaiöv ski I v£vi[xtoTai, MsjjLVYjaOs Sk xal èv tw -KpoaYOVTi ^(povw toùç xatspa; ijp X£xptx£vai, ïva, £t tiç Xatxbç iv xoX£t oiàywv Tp£tç xupiaxàç Y;p.spaç èvTpv ffiv £6$o[;.a!7t [jlyj <7UV£p)^otTo , öcTroxtvotTO T^'ç xoivwvtaç' EiTOtvüv ':7£pl TwvXai«
XÖV TOÎiTO TsOsO-TTliTOai, oO )^p'0 , OUoà 7:p£X£t àXX' 0'JO£ (7u{JLçép£t SXtaXOTOV, {'
[;.Yjo£|ji.tav ßapüTcpav àvaYX*/)v £5^01 yJ xpaY[jt.a ouoyspeç, £xl xXfiiffrcv àwÀsi x£(76at T'^ç âauTotJ ExxX'^ataç, xal Xüxstv tov àp.'jrsxKJTSujJLévov aixij Xak "AxavT£<; 01 àirtaxoToi elp-^xa^i* Kal Tauiigv r/jv Y^wfXYjv dçoopa slvaupe X6)C£0"TaTv^v ûpiÇi[i.£6a. l
Osius episcopus dixit : Et hoc quoque statuere debetis, ut episcopus si, ex alia civitate, convenerit ad aliam civitatem vel ex provinciasuaal aliatn proviriciarn, et ambition i magis quam devotioni serviens volueritis aliéna civitate multo tempore residere : forte enim evenit episcopum loci non esse tam instructum ne que tam doc tu m ; is vero, qui advenit, incipiat contemnere eum et fréquenter facere sermonem, ut dehonestet etinlii met illius personam, ita ut ex hac occasione non dubitet re lin quere assi gnatam sibi Ecclesiam et transeat ad alienam. Definite ergo tempus, qé et non recipi episcopum inhumanum est, et si diutius resideat perniciosum est. Hoc ne fiât, providendum est. Me mini autem superiore conci fratres nostros constituisse, ut si qui s laicus in ea in qua coraœoratuij civitate très dominicos dies, id est per très septimanas non celebrasstl conventum, coramunione privaretur. Si ergo haec circa laicos constitua sunt, multo magis episcopum nec licet nec decet, si nuUa si tam gravis nécessitas quae detineat, ut amplius a supra scripto tempore absenssis ab Ecclesia sua. Universi dixerunt placere sibi.
Le canon porte l'ordonnance suivante : « Lorsqu'un évêque, par orgueil ou vaine gloire plus que par piété, va d'une ville dans une autre, ou bien de sa province dans une province étrangère, s'il;
1. Ce canon est le 14* dans Denys, dans Isidore et dans la Prisca.