Àug. De civ. Dei XXI
■2. Ibid. c. 10, 1. Voir plus haut §5."i.
3. De pecc. mer. et rem. I, 16. De bapt. V, 19, 26. Enchir. c. 111.
4. Enchir. c. 110. Il est encore douteux s'il parle de ceux qui sont en purgatoire et attendent la délivrance ou des damnés, quand il dit : Quibus autom prosunt, aut ad hoc prosunt, ut sit plena remissio, aut certe ut tolerabilior fiât ipsa damnatio. Mais il est dit c. 112 : Sed poenas damnatorum certis temporum intervallis existiment, si hoc eis placet, aliquatenus mitigari. Cap. 113: Manebit ergo sine fine mors illa perpétua damnatorum, id est alienatio a vita Dei, et omnibus erit ipsa communis, quaelibet homines devarietate poenarum,dedolorum revelationevel intermissioneprosuis humanis motibus suspicentur. Cf. Chrysost. In ep. ad Phil. hom. 3, 4. Prudentius, Carmen 6 (de cereo paschali) v. 125-136.