XII SOURCES DE L'OUVRAGE
venue le 20 mars 843. C’est à ce moment, sans doute, qu'il devint abbé laïque au monastère de Saiïint-Riquier ; et il se serait remis peut-être un jour à y écrire la suite deson récit, s’il n'avait été enlevé l’année d’après par une mort prématurée.
4. SOURCES DE L'OUVRAGE. — Il a utilisé, surtout pour son livre Ier, diverses sources, probablement annalistiques, auxquelles semble avoir puisé aussi l’auteur anonyme de la Vie de Louis le Pieux, qu’on a pris l'habitude d’appeler « l’Astronome » : car l'Histoire de Nithard présente avec cette œuvre plus d’une analogie. Pour s’en rendre compte, il suffit de
comparer quelques passages comme ceux-ci :
Nithard, I, ch. v.
1. Per idem tempus Mathfridus et Lantbertus ceterique a parte Lodharii poenes marcam Brittanicam morabantur.
Ad quos pellendos missus est Wido et omnes inter Sequanam et Ligerem degentes ; qui, manu valida collecta, hinc atque inde convenerunt. Et hos quidem paucitas, ac per hoc summa necessitas, unanimes effecit : Widonem autem et suos maxima multitudo securos, discordes et inordinatos reddidit. Quapropter, proelio commisso, fugerunt. Cedidit Wido et Odo, Vivianus, Fulbertus ac plebis innumera multitudo.
2. Gerbergam more maleficorum in Ârarim mergi praecepit, Gozhelmum et Senilam capite punivit ; Warino autem vitam donavit et ut se deinceps pro viribus juvaret jurejurando constrinxit.
L’'Astronome, ch. Lti.
I. Quam rem aegre ferentes Odo comes et alii multi imperatoris faventes partibus, contra eos arma corripiunt eosque pellere illis nitebantur locis, aut certe cum eis congredi. Quae res cum segnius quam decuit administraretur, et minus caute circumspiceretur, non minimam eis intulit calamitatem.
Dum enim insperato 1illis hostes supervenerunt, illi autem minori quam res postulabat cautela uterentur, insistentibus terga hostibus nudaverunt ; ibique et ipse Odo cum fratre Willelmo interiit plurimisque aliis ; ceteri salutem in fugae subsidio posuerunt.
2. Adclamatione porro militari post captam urbem Gozhelmus comes, itemque Sanila comes, necnon et Madalelmus vassallus dominicus, capite plexi sunt. Sed et Gerberga, filia quondam Willelmi comitis, tamquam venefica aquis praefocata est.