LANGUES ITALIQUES
Vermiglioli, Jntiche îscrizioni perugine ^ raccolie, dichiarate
epubblicate; Pérouse, 1833.
KiEMPFE , Umbricorum Spécimen; Berlin, 1835. EiCHHOFF, Parallèle des langues de F Europe et de F Inde;
Paris, 1836.
Dœdeelein, Commentatîo de vocum aliqiiot la/inarum, sabina-
rum,umbricarum, tuscarimi cogyiatmie grxca; Erlangen, 1837. Henoch , De Lingua sabina ; Altona, 1837. Gbotefend , De singularum liierarum apud Sabinos rations.
— De Lingua grseca et sabina.
— Quxritur quern locum inter reliquas Italise, linguas
tenuerit sabina.
— De lingux sabinx et latinx ratione.
— Rudiment a lingux umbricx ex inscriptionibus an-
tiq uis enodata ; Hanovre, 1839. Il interprète lesta- Lies Eugubines, et fait dériver le latin de rombrien. Janelli , Tentamen hermeneidicimi in eti^nscas inscriptiones .,
ejusque fandamenta ; Naples, 1740. Il est contredit
par Raimondo Guarint.
— T'eterum Oscorum inscriptiones latina inter pretatione
tentafx; Naples, 1841. Il a expliqué au moins 500 inscriptions étrusques , et il en possède plus de 140 autres. Voir Bullettino di corrispondenza archeologica, 1843.
Lepsils , De Tabidis Eugubinis; Berlin, 1833.
— Inscriptiones umbricx et oscx qnotquot adhuc repertx
sunt omnes., ad ectijpa vwnumentorum a se confecta, etc.; Berlin, 1741.
AvELLiivo, Iscrizioni sannife ; Naples, 1841.
Zeyss, De substantivorum umbricorum declinatioiie ;Ti\s\tt, 1847.
Aufrecht, et KiRCHHOFF, Die mnbrischen Sprachdenkmâliler \ Berlin, 1849. Ils rattachent l'ombrien au sanscrit.
MoMMSEN, Die unteintalischen Dialekte; Leipzig, 1849, avec 17 planches lithographiques et deux cartes.
Effuschke, Momtmenti di lingua osca e sabellica ( 1856), a recueilli tous les fragments de ces deux langues, dont il a fait la grammaire et le glossaire.
Tanseîss , Musxi Lugdensis batavensis inscriptiones etruscœ,
Lassen , Dissertations sur le Museo fdologico renano.
William, Etruria celtica. Il explique la langue étrusque par l'erse.
Edélestand du Méril; ses Mélanges archéologiques et littéraires (Paris, 1850 ) , contiennent une dissertation sur la formation de la langue latine, dans laquelle il examine les travaux antérieurs.
DONALDSON, f'arronianus. C'est une introduction à l'ethnographie italienne et à l'étude philologique du latin.