AVANT

In nomme lmmini nostri Jhu Xpi. Rotbertus et Odo, Ebrardi filii, damus Deo et sancto Lauriano pro animarum nostrarum et parmi uni nostrorum remedio terram sancti Hylariide Jarundelà et usus terre preterea quod in casamento liabetur, preterea alodum nostrum ubicunque fuerit inventum , et liberam commendaticiam nostram damus similiter totam. Et ego Rotbertus eo quod Odo frater meus bona voïuntate concedit et partem suam istarum rerum et partem meam Deo et sancto Lauriano , relinquo illi totum alium honorem meum quodcunque habeo. Et ille Odo jurât mihi super Sanctos quod forfactum sciens de rébus istis non fecerit ueque inquisierit .quo modo sanetus Laurianus perdat. Quod si forfacturam nescius fecerit, infraXI dies emendet canonicis sancti Lauriani, vel ad illos terminos quos commune capitulum dabit illi. Et si alius aliquis forfacturam inde fecerit vel aliquid inde callumpniaverit , per fidem Odo calumpniam auferat et per fidem canonicis adjuvet, de eo quod commiserit aliquis. Odo jurât et concedit hoc. Ego Rotbertus confirmo. Nichil prêter Xpum amplius habere volo , nec in mundo aliud retinere cupio. Sic de rébus patris mei et meis sanctum Laurian u m heredem facio, illum anime mee et corpori advocatum fieri cupio. Quicunque aecclesie sancti Lauriani hec abstulerit, que sponte nostra donamus ego Rotbertus et Odo frater meus, sit ille maledictus, et pars ejus cum Datan et Abiron, cum Nerone et apostata Juliano.

S. Rodulfi Dol. S. Adela comitissa. S. eorum Curia. Alia Donatio.

Scriptorum adnotacio presencium proficit ad memoriam futurorum. Unde ad noticiam posterorum huic carte judicavimus adnotandum, quod Odo Vastinnensis pro malefactis et injustiliis que fecerat bealo Lauriano ejusque ecclesie et canonicis pro

emendatione sua bona voluntate omnes donationes et conventiones et quecumque ipse et frater suus Rotbertus dederant vel fecerant jam antca sancto Lauriano et clerieis ejus, in prcsenti douât et confirmât atque concedit , et quecunque calumpniaverat dimittit. Iusuper douât pro iisdem causis hereditatem et terram manerii de Piriaco quod usque habebat in dominîo. Concedit etiam ecclesiam sancti Laurentii et omnia que inde adquirere poterint canonici ab Gaulîrcdo et ab Euftemia et a filiis suis. Similiter douât uxorem Stephani Laroaudi et infantes ipsius. (Ici une ligne soigneusement grattée.) Similiter donat in terra Doureusi (Dovrensi) in fluvio Cari aquain et piscationem et consuetudinem quam habet ibi post obitum suum, si sine heredede légitima uxore obierit. Et de revestitura in adventu et in quadragesima singulis annis, dat canonicis piscationem et consuetudinem sui juris in eadem aqua fluvii, et eodem modo dat terram sui virecti et VI denarios debitales singulis annis, 1108 denarios in Durando de Jarundcla et in filiis ejus , II" denarios in Dominico de Mulueto y et infantibus suis.

S. Odonis. S. uxoris Milesendis. S. Arnulfi. S. Girardi Scarlati. S. Rotberti filii Franconis. S. Gerorii. S. Rotberti Biturigensis. S. Ulgerii. S. Ervici. S. Manerii (de Muneellis ). S. Ebrardi (Maurici). S. Stephani (de Castellione ). S. Canonicorum. Rot- I m i tus. Stephanus. Aymericus.

Suprascriptam damnationcm habeat , quicunque sancto Lauriano abstulcrit hec omnia.

D'après le titre original , aux Archives de l'Indre.

Chartes sur l'ermite Ebrard et sur son voyage à Jérusalem. ( Sous l' Archevêque Richard. )

Carta de Calmis.

Quum omnia tam preterita quam futura vcl presentia script is dinoscuntur, ideirco quid de obedientia sancti Johannis de Calmis actum sil, hoc dicam. Ebrardus quidam heremita Vastinensi patria ortus , vidons locum sancti Johannis. sue vite con- - muni, ad abbatem sancti Sulpicii nomine Odonem commune-

PIÈCES

que capitulum misericorditer vcnit , ut locum et Ecclesiam sancti Johannis de Calmis cum omnibus rébus ad eam pertinentibus , ut servitium Dei honeste ibi faceret, pro Dei amore, dum viveret , concédèrent. Predictus vero abbas et monachi precibus Ebrardi commoti , ecclesiam et locum cum omnibus rébus ad eam pertinentibus concesserunt. Transacto longo tempore , Ebrardus Hierosolimam ire cupiens , ne locus et Ecclesia cum rébus ibi existentibus desertus linqueretur, Teuino sancti Sulpicii abbati qui post mortem Odonis abbas manebat ceterisque monachis sue vite mutacionem innotescere voluit, monuitqueeos ut monachum Arnulfum qui Ecclesiam et locum cum omnibus rébus regeret, cum eo mitterent. Abbas enim et monachi pelicioni Ebrardi bénigne concesserunt. Qui diu inter se viventes, postea Ebrardus Hierosolimam peciit, et monachus S. Sulpicii pacifiée ibi remansit.

Item Carta de Calmis.

Notum autem sit omnibus hominibus quod postquam idem Amuïfus monachus, pro fragililate corporis , mala loci perpeti nequivit , ad Fulconem sancti Sulpicii abbatem communeque capitulum humiliter peciit ut sibi socium qui res loci regere posset concédèrent. Sed quia abbas monachum aliquem qui tôt mala pati voluisset invenire non poterint , ei înjunxit quod si aliquem sibi congruum et loco ulilem repperiret , peticioni ejus libenter faverent. Quarc Constantinum sibi familiarem et notum peciit secumque ad sancti Sulpicii monasterium quod obedientiam sancti Johannis de Calmis a predicto abbate communique capitulo acciperet , adduxit. Fulco autem abbas et monachi, eis scilicet Arnulfo et Constantino, inter se concordantibus , locum cum omnibus rébus concesserunt. Constantinus vero , monacho ad Ecclesiam sancti Sulpicii redeunte, vitam mundanam fîniens, Fulconem sancti Sulpicii abbatem per nunlium advocavit , se etiam et Ecclesiam cum omnibus ad eam pertinentibus que sancti Sulpicii propria erat, et omncs res ejusdem Ecclesie commendavit , eumque lacrimando rogavit, ut bonum rectorem virtutibus deditum ibi post mortem ejus constitueret. Facta est hec autem Carta tempore Richardi archiepiscopi.

Cart. A. de St.-S., ï° 72, 73.

Concession par Adam le Meschin en faveur du prieuré de La Charité,

Eudes Arpin étant prieur.

In nominc sancte et individue Trinitatis. Ad posterorum memoriam literarum apicibus dignum est annotari qualiter Adam Meschinus filius Adam de Crcsno, de omnibus querelis quas adversus monachos Sancte Marie de Caritate habebat , in concordiamet perdonationem venerit. Statuerunt igitur diem Dominus Odo Arpinus prior et ipse Adam quo de eisdem querelis in unam venient concordiam. Concessit igitur ut de quibuscunque rébus que in rivagium hujus ville in terra nostra venerint nichil accipiat , totumque monachis habendum dereliquit , quartalagium salis per totam terram monachorum, quartalagium vero annone ubique cujuscunque sit terra, sive sua sive aliorum , de toto burgo Garitatis. Concessit etiam predictus Adam terram communem medie plantationis , furnum scilicet et cetera edificia post obitum suum sive heredem habeat, sive non habeat, sicut hoc quoque pater ejus vivens conccsserat , medietatem etiam excluse in quamcunque partem cursus Ligeris fluat. Sed et omnia quod pater ejus vel antecessores monachis contulerant, ipse quoque concessit et laudavit. Huic ex parte ejus testes sunt Hugo de Castellione. Gibaudus de sancto Verano. RainaldusNormannus.Rodulfus de Bosco. Hugo de Tronceangiis. Ex parte monachorum Thcodericus de Montefalconis. Hugo de Lilio. Gaufredus Dado. Galterius de Pino. Vualterius. Fruinus. Arnulfus juvenis. Odo de Albiniaco, et Aicardus Bertrannus. Mainardus Adelinus prepositus. Archimbaldus. Valterius Brito , etLeterius frater ejus, et multi alii.Factum publiée apud Sanctam Mariam de Caritate, in manu domni Odonis prioris cognomento Arpini, annoab Incarnatione Domini millesimo centesimo septimo, indictioue décima quinta , Philippo Francorum Rege, , Vuillelmo Nivernorum comité.

Copie du Cartul. de La Charité , p. 78.

PIÈCES