‹ Histoire du Concile du VaticanChapitre 131 sur 536 · LIVRE III, DOCUMENT CCXXX · texte numérisé non relu

LIVRE III, DOCUMENT CCXXX

(17 février 1869) Lettre du Souverain Pontife à M. Gérin pour louer son livre.

Plus pp. IX.

Dilecte Fili, salutem et apostolicam beiiedicttonem.

Libentissime excepimus, dilecte Fili, historicas disquisitiones tuas in declarationem cleri gallicani; sive quia opportuuiorcs quam alias accidunt fortasse prsesentibus adjunctis, sive quia condilio ipsa tua laici viri et magistralus te facit omni exceptione majoreu), et in materia, quae minime blanditur plurimorum placitis, maximam lucubrationi tuae conciliât auctoritatem. Quamquam vero multi satis perspicue ac solide demonstraverint, nec communem nec plerorumque fuisse anno 1682 in, ita dictis, cleri comitiis sententiam infensam pontificise auctoritati et potestati ecclesiasticas ; nec eam satis libère editam fuisse et ex animo, sed metu potius aut favore urgente ; nec diu constitisse, sed brevi fuisse revocalam ab iis qui eamdem vel promoverant vel ediderant; nec demum uUam inde partam fuisse gallicanse Ëcclesise vel gloriam vel libertalem, sed potius labem aliquam inductam fuisse et veram servitutem; quod tamen alii et temporum historia et validis freti argumentis asseruerant, id le per indubia confirmasse monumenta gaudemus, cum hujusmodi opus non parum conferre debeat ad discutiendas prsejudicatas opiniones, ad prœcludendum cavillationibus aditum, ad suadendum denique omnibus, pecu* liares Ecclesias eo prsestantiore vigere robore et fulgere splendore quo studiosioris obsequii vinculo Romano Pontifici junguntur, cui Chrîslus in PeLro detulit primatum honoris, jurisdictionis, auctoritatis et potestatis in fidèles universos. IlaîC te in propugnanda semper alacrius veritatis causa con-

iÔO LE CONCILE DU VATICAN.

firment; et intérim auspicem gratiae cœlestis nostrseque patertise benevolentise pignus excipe benedictionem apostolicam, quam tibi peramanter impertimus.

Daium RomaB apud Sanctum Petram, die xvii februarii MDCGGLxix, PoQtificatus nostri anno vicesimo tertio.

PlIUS PP. IX.

(28 septembre 1869)

Mgr Pie, évéque de Poitiers, à roccasion du vingtième anniversaire de son élévation à l'épiscopat, prononce devant son clergé une homélie où il combat quelques doctrines du livre de Mgr Maret et adresse à Dieu une ardente prière pour le carme égaré.

« Servum Dei oportet esse docibilem. > (II TiM., II, 2i.)

I. Les saintes règles de TÉglise prescrivent aux Évoques de célébrer tous les ans le double anniversaire de leur élection et de leur consécration ^ Vous avez tous compris le motif qui nous fait attribuer, cette année, au premier de ces anniversaires la pompe religieuse qui a coutume de n'appartenir qu'au second.

Le serment de noire sacre, tel qu'il nous sera rappelé tout à rheure, va nous faire une obligation de nous éloigner de vous pour un temps dont Celui-là seul qui sait tout connaît la durée. C'est un des engagements que nous avons pris aux pieds des saints autels et nous serons fidèle à notre parole jurée. Vocatus ad synodum, veniam, nisi prâspeditus fuero canonica prxpeditione : « Appelé au Concile, j'y viendrai, à moins que je ne sois empêché par quelque empêchement canonique '. » Il ne s'agit donc pas cette fois d'un acte d'empressement spontané, ou de déférence à un simple désir; c'est un acte de fidélité

Page 1