‹ Histoire du Concile du VaticanChapitre 456 sur 536 · LIVRE III, DOCUMENT CCCII · texte numérisé non relu

LIVRE III, DOCUMENT CCCII

(26 xnai 1868)

Le Cardinal Frédéric Schwarzenberg, Archevêque de Prague, écrit aux Cardinaux Caterini et Antonelli. Il leur conseille de mander à Rome, en qualité de consulteurs, quelques ecclésiastiques inébranlables dam la foi et fermement attachés aux doctrines catholiques. Tout en appartenant à une école catholique différente de celle dont font partie les «consulteurs déjà désignés, ils passent pour être d*une érudition plus vaste, plus universelle. Ils ont fait progresser bien davantage, par leur étude plus profonde, tout ce qui a rapport à la foi, à Thistoire, à la vie de TÉglise, à la réfutation des erreurs. L'Archevêque de Prague, sans vouloir faire aucune proposition spéciale, met cependant en avant les noms des professeurs Hefele, Kuhn et Dœllinger.

Eminentissime ac reverendissime Domine mi

observandissime !

Quod sollicitudo Summorum Pontificum efficere semper adlaboravit, ut gravibus et communibus Ecclesise necessitatibus conjanctà Ëpiscoporum cura succurreret^ ad hoc etiam nostris diebus Sanctissimi Domini nostri Papas Pii IX consilium tendit, quibus Ecclesia per universum orbem propagata et extensa in divitissimis terris populos pascit, inmagnis difficultatibus posita et variis circumventa angustiis.

Si ex jmmenso isto diœcesium numéro, ambitu, distantia, ex quotidiana episcopalium negotiorum frequentia quae in eorum sedibus prsesentiam exposcit, non modica Goncilii œcumenicicelebrandidifficultas exsurgit, augeturpotissimum etiam inde, quod Ecclesiae adversarii per odium et invidiam jam aggressiones moliri non omittant, et ubi sugillent, cavillentur et noceant, studiosissime dispiciant.

Quanti itaque momenli sit^ ea omnia, quas ad Goncilium salubriter celebrandum pertinent^ sollicite considerare, non indiget verbis : tua enim reverendissima Eminentia, cui speeialis congregationis a Sanctissimo Domino nostro ad hoc opus constitutae commissum est regimen et praesidium, de ea re habet persuasissimum. Tanta jam tuae Eminentiœ pro bac re gravissima est sollicitudo, ut omnino gratum tibi, sicut muneri meo pastorali satis facere mihi videar, si opinionem meam pro

Page 1