RECUEIL DES CHANSONS
COBIPOSEES PAR
JEAN r, mi] m krvbant.
Minlike eiide goel, Hovesch, rein van sinne Essi, ende wel gemoet, Die ic mit trouwen minne.
Si es coninghinne In mire herten gront, Daer si es bestedet inné, Nu ende oec taller stont.
Vriendelike bevangen Heeft mi een roder mont, Ende twee blosende wangen, Darbi een kele ront.
Noch so werde ic gesont,
Troestte mi die minnelike,
Die mi hevet gewont.
Ai, genade, dogederike!
Ic moete sekerlike
Sterven in corter stont.
Mi werde genadeiike
Dan uwer goetheit cont.
Vriendelike bevangen Heeft mi een roder mont,
Endc Iwee blosende wangeii, Darbi een kele ront.
Liclîlende ogen claer, Minnelike, ceu lieflike kinne, Doen mi sorgen openbaer, Ai, geiiade, coninghinne!
In swinender noct ic brenne Na u in allen slonl.
Helpl mi dat ic gewinne Troesl van mire verseerdei' wont.
Vi'iendelike bevangen Heeft mi een roder mont, Ende twec blosende wangen, Darbi een kele ronl.
Eens meien morgens vroege
Was ic upgeslaen; In een scoen boemgardekin
Soudic spelen gaen :
Daer vant icdrie joncfrouwen slaen :
Si waren so wale gedaen.
Dene sanc vore, dander sanc na :
Harba lori fa, barba barba lori la, barba lori l'a,
Doe ic versach dal scone cruut
In dcn boemgardekijn, Ende ic verboorde dat suete geliiul
Van den mageden fijn, Doe verblide dat bertc mijn Dat ic moeste singen na :
Harba lori fa, barba barba lori fa, barba lori fa.
DUC DE BHABA^T. 25"J
Doe groette ic die alrescoenste
Die daer ondcr stont.
Ic liet mine arme al omme gaen
Doe, ter selver slout, le woudese cusscn an haren mont; Si sprac : laet staen, lact staen, laet slaen : Harba lori fa, harba harba lori fa, barba lori fa.
Ongelike staet ons die moet
Mi ende den cleinen woul-vogelkinen,
Als si verhogen dor den bloet,
Die si ten asten ute sien scinen,
Daronder si willen rasten in desen coelen mcie,
Ende verniewen haer gesanc ende baer gescreie.
Emmer dienen sonder lone, dats jammerlic.
Wetti wie dat dede? siet, dat ben ic!
Ic wil emmer bliven gestade,
Ende en wille van hare niet wanken;
Lonet si mi mit mesdade,
Owi, wes sal ic gedenken?
Neen, vrouwe Venus, laet erbarmen di,
Ende sech die liefste dat si troeste mi.
Emmer dienen sonder lone, dats jammerlic.
Wctti wie dat dede? siet, dat ben ic!
Ic moet emmer dragen quale,
Nacht ende dacb ende taller stonden :
Dat doet mi haer minnestrale,
Die ververschet minen wonden :
Si staen on verbonden, dais al te haert.
Nu airerst jagic up die wedervaert.
Einmer clienen sonder loue, dats jammerlic. Wetti wie dat dede? siel, dat ben ic.
