IV

Joncfrouwe edel goedertieren, '

Wel geraket van manieren, ;

Als gi gebiedt so sal ic vieren j

Vernoy, daer ic ben inné. ' Dat ic dus moete quelen

Dat doet mire liefste ininne; j

In cans mi niet gehelen; |

Gewaerlike ic ontsinne. '

U eigenman wiilic wesen. '<

Wet vorwaer, in cans genesen, \

Het en si also, dat ic in dcsen

Troest mocht an u gewinnen. '

Dat ic dus moete quelen ;!

Dat doet mire liefste minne; ,

In cans mi niet gehelen; '

Gewaerlike ic ontsinne. j

Cussche smale, u bruun ogen ^

Die hebben mi dat gedaen

Dat ic minne moete togen. i

le valle, in cans gestaen. i

Gevet si mi troest so ware mi wel gesciet.

Wacharme, ic pense sine willes doen niet. |

Die mi hevet dus bevaen, ^

In haer prisoen gedaen,

Ensi mi troeste, ic ben doet, sonder waen

In sach nie so roden mont Ochte oec so minlike ogen, Alsi Iieeft, die mi heeft gewonl Al in dat herle dogen :

Docht levic noch in hogen Ende hope des loen lontfaen.

Geeft si mi qualen dogen, Si mach mijs beteren saen.

Lief, mi lievel u minne So vriendelike bevaen, Dat ic u met sinne Moele wesen onderdaen.

Mi es wale, alsic mach sijn

Bi mire scone vrouwen,

Ende ic danne haer claer anscijn

Ende haer gelaet mach scouwen.

God verre si van rouwen!

Si es so wale gedaen

Dat ic hare, bi trouwen,

Moete tallen diensten staen.

Lief, mi hevet u minne So vriendelike bevaen, Dat ic u met sinne Moete wesen onderdaen.

Reiner wiven goede

Sijn vor trueren goet;

Si gaen mit hogen moede,

Dat vaste sochten doet :

Als si willen lacchen

Met blosender mondekiue roet

Trueren si connen veiswackeu, Ende verdriven den noet.

Lief, mi hevet u minne

So vriendelike bevaen

Dal ic u met sinne

Mode wesen onderdaen.

Menech créature es blide

Die onlhier in sorgen was :

Dais natuerlike omme den tide;

Doch bout mi minne in enen pas :

Si doet mi dat ic verswinne.

Genade, cusche, werde, fine!

Om u pensic dach ende nacbt.

Mi esset droeve van haer te sine; Nochtan so lidic bi haer pine :

Dat doet oprechter minnen cracht.

Menech bout van minnen taie Dien noch niet dwanc der minnen bant.

Ic woude dat mens kende wale So werde goede minne niet gescant.

En es clerc, leke no begine Sine toene uter rasteu te sine, Dies doch in therte niet en acht.

Mi esset di'oeve van haer te sine; Nochlan so lidic bi haer pine :

Dat doet oprechter minnen cracht.

Haddic cure van alien vrouwen Sone wandelde doch niet dat herte mijn; So scre minnic ene mit trouwen Dat ic haer ondcrdanech moel sijn;

DUC DR imABANT. 23i) <

Eiide tiisscen der Mase enten Rino ^

Nesser gène scoenre dan die mine :

Si leit vaste in mire gedacht. ;

Mi essel droeve van liaer te sine; '

Nochtan so lidic bi liacr pine : \ Dal doet oprecliler niinnen craclit.