‹ Histoire générale des auteurs sacrés et ecclésiastiques. [L.M.F. Bauzon] de grand séminaire (volume 5)Chapitre 166 sur 406 · CHAPITRE Xm. — ORIGÈNE · texte numérisé non relu

CHAPITRE Xm. — ORIGÈNE

cours, ils interrompaient le prédicateur, par leurs ' acclamations, sur les endroits qui les frappaient le plus.

22. On peut encore remarquer ce qui suit dans les écrits d'Origène : de son temps on voyait * à Bethléem une caverne ou grotte dans laquelle Jésus-Christ était né , et dans cette grotte la crèche où on l'avait placé. Sous l'empire de Néron, saint Pierre s fut crucifié la tète en bas, à Rome, où saint Paul souffrit alors le martyre. Le lieu 4 de la sé-

pulture d'Adam est celui où Jésus-Christ fut crucifié, et l'heure de la formation du premier homme fut 8 la même que celle de la mort du Sauveur. Depuis la mort de saint Jean, les rois des Juifs furent privés du droit de 6 faire mourir. Origène nomme ' Simon et Cléophas les disciples d'Emmaûs, met le baptême s de Jésus-Christ au mois de janvier, en la trentième année de son âge, et il dit qu'il 9 mangea la pâque le quatorzième jour de la lune, n croit qu'Adam l0 est sauvé; que M la

rhomélie 89 sur saint Luc : Surgentes oremus Deum, ut digni simus offerte mimera quœ nobis restituât et pro terrenis eœlestia ktrgiatur in Chrisio Jesu, cui est gioria et imperium in sœcula sœculorum, amen. Pag. 160, tom. II Genebr.

t Campertum est nonnullos éloquentes et eruditos viros non solum in sermone, sed et in sensibus prœpotentes, cum mutta in ecclesiis dixerint, et ingentem plttusum laudis acceperint, neminem tamen auditorwn ex his quœ dicta sunt eompunctionem cordis accipère, nec proficere ad fidem, née ad timorem Dei, ex recordatione eorum quœ dicta sunt incitari, sed suavitate qvadam et deiectatione sola auribus capta, disceditur. Lib. II in Epist. ad Rom,, pag. 893, tom. II Genebr.

* De Jesu vero in Bethlehem nativitate, si quis vult post Miehœœ prophetiam, postque scriptam in Evangeliis a Jesu dûcipulis historiam et aliunde fieri certior, consideret quod, juxta evangelicam de nativitate ipsius historiam, ostenditur apud Bethlehem spelunca ubi natus est, et in ea spelunca prœsepe ubi fasciis obvoiw tus est : et quod ostenditur celebratum est etiam in locis infidelium, in ea ipsa spelunca nation esse Jesum qui a christianis adoratur. Lib. I contra Celsum, pag. 89.

* Petrus per Pontum, Galatiam, Bithyniam, Cappadociam atque Asiam Judœis qui in dispersione erantt prœdicasse existimatur. Qui ad extremum Romam ventent, cruci suffixus est capite deorsum demisso : sic emm ut in cruce collocaretur, or avérât. De Paulo jam quid attinet dicere, qui ab Hierosoh/mis usque ad 11" lyrieum munus evangeUcœ prœdicationis implevit, ac postremo Romœ sub Nerone martyrio perfunctus est, Origen., in tertio volumine Expositionum in Gènes.; apud Euseb., lib. UI Histor. ecclesiast., pag. 71 edit. Valesii.

4 Locus Cahariœ dicitur non qualemcumque dispensationem habere : ut illic qui pro hominibus moriturus fuerat, moreretur. Venit enim ad me traditio quœdam talis, quod corpus Adœ, primi hominis, ibi sepultum est, ubi crucifixus est Christus. Tract. 35 in Matth., pag. 126, tom. II Genebr.

* Cum duœ creaturœ générales in sexta die factœ fuissent, primum quidem animalia, deinde homo secundum Dei imaginem foetus, consequens est ut dies ille sextus divisus fuisse intelligatur in duas species creaturœ : ut ante sextam quidem animalia intellir gantur fuisse creata , in sexta autem hora dixisse Dominum ; Faciamus hominem ad imaginem nostram, et fecisse eum tune. Propter quod conveniebat pro salute ejusdem hominis, morientem in ipsa hora sexta suspmdi. IbkL, pag. 188.

6 Videtur mihi quemadmodum Lex et Prophetœ locum hubuerunt ad Joannem usque; post quem recessit a Judœis prophetica gratta ; ita regnantium in populo potestatem, qua ad interficiendos eos qui morte digni judicabantur, pollebant , ad Joannem usque persévérasse; et prœter fas interfecto ab Herode novissimo prophetarum, Judœorum regem potestate interficiendi fuisse privatum. Nisi enim ea excidisset Herodes, Jesum capite non damnasset Pilatus, sed satis ad id fuisset Herodes cum concilio pontificum et seniorum populi. Origen., in Matth., pag. 229, tom. I Huet.

7 Simon et Cleopas inter se sermones conferentes de omnibus quœ ipsi Jesu Christo, qui resurrexerat, accidissent, nondum ipsum e mortuis excitum fuisse scientes, inquiunt : Tu solus peregrinus, etc. In Joan., pag. 7, tom. n Huet.

8 Eo mense qui apud Romanos januarius nuncupatur, baptismum Domini fuctum esse cognoscimus, qui est mensis quartus ab anno nom juxta supputationem Hebrœorum. Hom. 1 in Ezech., pag. 390, tom. I Genebr. Triginta annorum refertur Jésus, cum venit ad baptismum. Orig., Hom. 2 in Gènes., pag. 1, tom. I Geneb.

• Post duos dies factum est Pascha secundum quod fuerat prophetatum ab eo, quando traditus est in nocte, et dixit osculanti se Judœ : Àmice, ad quid vehisti? Si autem post biduum Pascha factum est, quarto décima luna, manifestum est quando ista dicebat, secundum Judœos undecima erat luna, quando et parabolas supradictas exposuit. Tract. 35 m Matth., pag. 108, tom. II Genebr.

10 Venit ad me traditio quœdam talis quod corpus Adœ, primi hominis, ibi sepultum est, ubi crucifixus est Christus : Ut sicut in Adam omnes moriuntur, sic in Christo omnes vivifîcentur : ut in illo loco, qui dicitur Calvariœ locus, id est locus capitis, caput humani generis resurrectionem inventât cum populo universo per resurrectionem Domini Salvatoris, qui ibi passus est et resurrexit. lnconveniens enim erat, ut cum multi ex eo nati remissionem acciperent peccatorum et beneficium resurrectionis consequerentur, non magis ipse pater omnium hominum hujusmodi gratiam consequeretur. Tract. 35 in Matth., pag. 126, tom. II Genebr.

11 Venite confundamus linguas eorum : quid aliud putandum est, nisi quod dwersi angeli diversas in hominibus linguas operati sunt ac loquelas? ut v. g. tenus ait quis fuerit qui Babytonicam tune uni homini impresserit linguam, alius qui alii Mgyptiam, et alius qui Grœcam..... manserit autem lingua per Adam primitus data, ut putamus Hebrœa, in ea parte hominum quœ non pan aUcujus angeli vel prineipi*

langue qu'il pariait était la langue hébraïque; que les Hébreux ', avant de descendre en Egypte, avaient leur langue particulière et des caractères différents de ceux des Egyptiens; que c'est de cette langue et de ces caractères que Moïse se servit pour écrire les cinq livres que les Juifs regardent comme des livres divins. Marie f, qui embauma le corps de Jésus -Christ, est différente de la femme pécheresse dont il est parlé dans saint Luc; l'Evangile 5 ne fait mention que de trois Marie ; les Juifs 4 empêchèrent les Romains de placer la statue de César dans le temple; les * prodiges des magiciens de Pharaon n'étaient que des prestiges. Dans la Judée, on faisait quelquefois la moisson avant 6 Pâques , en sorte que les pains azymes étaient faits de nouveau grain. Du temps d'Origène, il se faisait encore beaucoup de 7 miracles dans l'Église. Le nombre • des chrétiens d'Alexandrie était peu considérable, en comparaison de celui des Juifs et des païens qui étaient dans cette ville.

ARTICLE VI

JUGEMENT DES ÉCRITS d'ORIGÈNE.

Page 1