‹ Histoire générale des auteurs sacrés et ecclésiastiques. [L.M.F. Bauzon] de grand séminaire (volume 5)Chapitre 237 sur 406 · CHAPITRE XIV. — SAINT CYPRÏEN · texte numérisé non relu

CHAPITRE XIV. — SAINT CYPRÏEN

eu abrégé tontes tes autres; c'est une faute de prier autrement qu'il ne nous a enseigné '. H est besoin de prier sans cesse \ pour n'être point exclu du royaume de Dieu, et cette obligation est une preuve que nous sommes pécheurs ». En priant \ on ne doit pas trop élever la voix; car Dieu n'écoute pas la voix, mais le cœur, et ce n'est pas de bouche *, mais d'esprit qu'il faut prier. Selon saint Cyprien •, les heures de tierce, de sexte et de none, auxquelles les Juifs mêmes avaient coutume de prier, figuraient le mystère de la Trinité, qui devait être révélé dans les derniers temps. Le saint évoque relève grande*

ment l'unité : « On peut être certain, dit-il, d'obtenir de Dieu 1 tout ce qu'on lui demande, quand on est bien uni; l'union et la charité sont nécessaires pour obtenir l'effet de nos prières 8; la prière 9 de peu de personnes bien unies a plus de pouvoir que celle d'une multitude discordante ; ceux qui sont désunis d'avec leurs frères i0, ne sauraient effacer le crime de cette division, quand bien même ils souffriraient le martyre; il n'est pas même permis u de boire ni de manger avec les schismatiques ; celui-là ne peut avoir la puissance ni la dignité d'évèque ", qui refuse de garder la paix et l'unité de l'épisco-

benignitate ea scilicet, qua et cœtera dare et conferre dignatus est : ut dwn prece et oratione, quam filius docuity apud Patrem loquimur, facilius audiamur. Cyprian., de Orat. dont., pag. 99. Quaiia autem sunt, fratres dilectistimi , orationis dominicœ sacramenta, quam mutta, quam magna breviter in sermone collecta; sed in virtute spiritaliter copiosa, ut nihil omnino prœtenmssum sit, quod non in precibus atque orationibus nostris, cœlestis doctrinœ compendio comprehenéatur. Ibid, pag. .101.

« Qua vera magie apud Patrem precatio, quam quat a Filio, qui est ver i tas, de ejus ore prolata est? Ut aUter orare quam docuit, non ignorantia sola sit, sed et cuipa ; quando ipse posuerit et dixerit : Rejicitis mimlitn"' Dei ut traditionem vestram statuatis. Oremus itaque , fratres dilectissimi, sicut magister Deue docuit Cyprian., de Orat. dom., pag. 99.

1 Bem autem regnum Dei petûnus, id est, regnum cœlesU, quia est et terrestre regnum. Sed qui renun* tkxoit jam sœcuio, major est et honoribus ejus, et rtgno, et ideo qui se Deo et Christo dedicat, non terrené, sed cœtestia régna desiderat; continua autem oratione et prece opus est ne excidamus a regno cœlesti, sicut Judœi quibus hoc prius promissum fuerat, txciderunt. Cyprian., de Orat. dom., pag. 102.

* Post hœc et pro peccatis nostris deprecamur di~ tentes : Et remitte nobia débita nostra, sicut et nos remiUimaa debitoribus nostris. Quam necessario autan, quam proMenter et salutariter admonemur, fuod peccatores sumus, qui pro peccatis rogare compellimur, ut dum indulgentia de Deo petitur, conscientim sues animus recordetur. Cypr.f de Orat. dom.} p. 105.

* Sit mutem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem conlinens et pudorem. Cogitemus nos mb conspectu Dei store : placendum est divinis oculis et habitu cor ports, et modo vocis : nom ut impudentis ut elamoribus strepere, ita congruit verecundo modestie precibus orare Quando in unum cum fratribus

wnvenimus, et sacrificia divina cwn Dei sacerdote celebramuSy verecundiœ et disciplines memores esse détenais, non passim ventilare preces nostras conditis socibus, née petitionem commendandam modeste Deo, hmmituoea loquacitate jactare, quia Deus non vocis, sed tordis auditor est. Cyprian., lib. de Orat. dom., Pag. W.

1 Ctaudatur contra adversarium pectus et soli Deo patent, nec ad se hostem Dei tempore orationis adiré paliatut, abrepit enim fréquenter et pénétrât, et sub- Uliter failcns preces nostras a Deo avocat, ut aliud

habeamus in corde, et aliud in voce, quando intentions sincera Dominum debeat non vocis sonus, sed animus et sensus orare. Cypr., de Orat. dom., pag. 107.

6 In orationibus celebrandis invenimus observasse cum Daniele très pueros in fide fortes, et in captivitate victores , horam tertiam9 sextam, nonam, sacramenlo scilicet Trinitatis, quœ in novissimis temporibus manifestari habebat. Cypr., de Orat. dom.t pag. 108.

7 Docuistis granditer Deum timere, Christo firmiter adhœrere, plebem sacerdotibus a periculo jungi; in persecutione fratres a fratribus non separari; concordiam simul junctam vinci omnino non posse ; quidquid simul petitur a cunctis, Deum pacis pacificis exhibere. Cypr., Epist. 60, pag. 270.

8 Scire debetis sicut Dominus ostendere et revelare dignatur, dictum esse m visione : Petite, et impetratis. Tune deinde prœceptum plebi assistent i, ut pro quibusdam personis désignât is sibi peterent. In petendo autem fuisse dissonas voces et dispares voluntates, et vehementer hoc displicuisse illi qui dixerat : Petite, et impetratis, quod plebis inœqualitas disci-eparet, nec esset fratrum consensio una et simplex et juncta con» cordia. Cypr., Epist. 11, pag. 185.

• Quando ergo in prœceptis suis ponit et dicit ; Dbi fuerinl duo aut très collecti in nomine meo, ego cum eis sum; non homines ab Ecclesia dividit qui instiluit et fecit Ecclesiam ; sed exprobrans discordiam perfidis, et fidelibus pacem sua voce commandons, ostendit magis esse se cum duobus aut tribus unanimi* ter orantibus, quam cum dissidentibus plurimis : plus» que impetrari posse paucorum concordi prece, quam discordiosa oratione multorum. Cypr., de Unit. Eccl., pag. 81.

10 Cœterum discordons et dissidens, et pacem cum fratribus non habens, secundum quod beatus Apostolus et Scriptura sancta testatur, nec si pro nomine Christi occisus fuerit, ci'imen dissentionis fraternœ potet%it évader e\ quia sicut scriptum est ; Qui fratrem suum odit, homicida est, nec ad regnum cœlorum pervenit, aut cum Deo vivit homicida. Non potest esse cum Christo, qui imitator Judœ maluit esse quam Christi. Quale delictum est, quod nec baptismo sanguinis potest abluil Quale crimen est, quod martyrio non potest expiari! Cypr., de Orat* dom., pag. 106.

H Audet quisquam dicere aquam baptismi salutarem, et gratiam cœlestem communem cum schismaticis esse posse; cum quibus nec terrestris cibus, nec sœcularis potus débet esse communia ? Cypr., Epist. 69, p. 296.

" Qui ergo nec unitatem spiritus, nec conjunctionem

pat. On ne doit point se séparer de l'Eglise sous prétexte qu'il y a beaucoup de mauvais catholiques ', mais tâcher d'y être du bon grain. Les hérétiques n'ont ni autel, ni église, et ne peuvent par conséquent consacrer *; c'est à eux une témérité- de vouloir abolir la succession continue des évêques et s'en faire de nouveaux * ; ils ne succèdent à personne 4 et prennent leur origine d'euxmêmes; ils corrompent ordinairement les Ecritures 8 ; ce n'est pas nous qui nous sommes éloignés des hérétiques 9, mais ce sont eux qui se sont éloignés de nous ; il est dangereux d'avoir commerce avec eux T; ils n'ont point Jésus- Christ avec eux, n'ayant

pacis observât, et se ab Ecclesiœ vinculo atque a sa* cerdotum collegio séparât, episcopi nec potestatem potest habere, nec honorent, qui episcopatus nec unitatem voluit tenere, nec pacem. Cypr., Epist. 55, pag. 249. 1 Sûtn etsi videntur in Ecclesia esse zizania, non tamen impediri débet aut fides aut charitas nostra, ut quoniam zizania esse in Ecclesia cernimus, ipsi de Ecclesia recedamus. Nobis tantummodo laborandum est, ut frumentum esse possimust ut cum cœperit frumentum dominicis horreis condi, fructum pro opère nostro et labore capiamus. Cypr., Epist. 54, pag. 240. * Sanctificare autem non potuit oiei creaturam, qui nec aUare habuit, nec Ecclesiam. Unde nec unctio spiritalis apud hœreticos potest esse, quando constet oieum sanctificari et eucharistiam fieri apud illos omnino non posse. Cypr., Epist. 70, pag. 301.

8 Cum sit a Christo una Ecclesia per totum mundutn in multa membra divisa, item episcopatus mus épiscoporum multorum concordi numerositate diffusas; Me (Novatianus) post Dei traditionem, post connexam et ubique conjunctam catholicœ Ecclesiœ unitatem, hu~ manam conetur Ecclesiam facere, et per plurimas ci* vitates novos apostolos suos mittat, ut quœdam recentia institutionis suœ fundamenta constituât : cumque jam pridem per omnes provincias et per urbes singulas ordinati sint episcopi, in œtate antiqui, in fide inte* gri, in pressura probati, in persecutione prescripti, ille super eos, creare alios pseudoepiscopos audeat. Cypr., Epist. 55, pag. 249.

4 Ecclesia una est, quœ una et in tus esse et foris non potest. Si enim apud Novatianum est, apud Comelium non fuit. Si vero apud Cornelium fuit, qui Fabiano episcopo légitima ordinatione successit, et quem prœter sacerdotii honorem martyrio quoque Dominus glorificavit; Novatianus in Ecclesia non est, nec episco* pus computari posset, qui, evangelica et apostolica traditione contempta, nemini succedens, a seipso ortus est : habere numque aut tenere Ecclesiam nullo modo potest, qui ordinatus in Ecclesia non est. Cyprianus, Epist. 69, pag. 295.

8 Nec se quidam vana interpretatione decipiant, quod dixerit Dominus ; Ubicumque fuerint duo aut très collecti in Domine meo, ego cum eis sum. Corruptores Evangelii atque interprètes falsi, ex tréma ponunt, et superiora prœtereunt ; partis memores et partem subdole comprimentes ; ut ipsi ab Ecclesia scissi sunt, ita capituli unius sententiam scindunt. Cypr., de Unit Eccl., pag. 8t.

pas la charité •; le martyre n'est point la couronne de leur foi •, mais la peine de leur perfidie. Les hérésies et les schismes *• ne viennent que de ce qu'on n'obéit pas à l'évèque de Dieu, de ce que des esprits mal faits ne sauraient demeurer en repos, et de ce que des brouillons et des perfides ne peuvent conserver l'unité. Il n'est pas de la ma^ jesté de l'Eglise " catholique de s'informer beaucoup de ce que les hérétiques et les schismatiques font parmi eux. »

16. En parlant des indulgences que les ! martyrs demandaient pour les tombés, saint i* Cyprien dit que c'est lf déshonorer la dignité, kl obscurcir la gloire et flétrir les couronnes

• Quomodo possunt duo aut très in nomine Christi colligi, quos constat a Christo et ab efus Evangelio separari ? non enim nos ab illis, sed illi a nobis re* cesserunt. Cypr., de Unit. Eccl., pag. 81.

7 Vitale, quœso vos, ejusmodi homines, et a latere atque auribus vesttis, perniciosa colloquia velut conta* gium mortis arcete, sicut scriptum est : Sepi aures tuas spinis, et noli audire linguam nequam.... Aversandus est talis atque fugiendus quisquis fuerit ab Ecclesia séparât us y perversus est ejusmodi et peccat,et est a seipso damnatus. Cyprian., lib. de Unit. EccL, pag. 88.

• Pertinere non poterit ad Christum, qui dilectùh nem Christi perfida dissensione violavit. Qui chanta» tem non habet, Deum non habet. Joannis beati apot* toli vox est : Deus, inquitt dilectio est, et qui manet in dilectione, in Deo manet et Deus in illo. Cum Deo manere non possunt qui esse in Ecclesia Dei una» nimes noluerunt, ardeant licet flammis et ignibus traditi, vel objecti bestiis animas suas ponant ; non erit illa fidei corona, sed pœna perfidies ; nec religiosm virtutis exitus gloriosus, sed desperationis interitus. Occidi talis potest , coronari non potest. Cypr., ibid., pag. 82.

» Cypr., Epist. 59, pag. 261, ubi supra.

10 Hinc hœreses et factœ sunt fréquenter et fiuntdum perversa mens non habet pacem, dum perfidia discor* dans non tenet unitatem. Cypr., de Unit., pag. 80.

il Cum hœc in notitia tua esse considèrent, et pro certo hœrere memoriœ et disciplinai tuœ scirem, necessarium non putavi, celeriter et urgenter hœreticorum tibi ineptias nuntiandas, neque enim ad catholicœ Ecclesiœ majestatem pariter ac dignitatem pertinere débet, quid apud se hœreticorum et schismaticorum moliatur audacia. Cypr., Epist. 59, pag. 268.

18 Porro si fides quœ vicerit, coronatur, necesse est ut vicia perfidia puniatur. Ita martyres aut nihil possunt, si Evangelium solvi potest ; aut si Bvangt- Hum non potest solvi, contra Evangelium facere non possunt, qui de Evangelio martyres fiunt. Nemot firth très dilectissimi, nemo infamet martyrum dignitatem, nemo eorum glorias destruat et coronas. Manet incor* ruptœ fidei robur incolume ; nec dicere aliquid aut facere contra Christum potest, eu fus et spes, et fides, et virtus, et gloria omnis in Christo est. Ut ab episcopis contra mandatum Dei fiât, auctores esse non possunt, qui ipsi Dei mandata fecerunt. Cypr., tract, de Laps* pag. 93.

[lll* S1£GL£.]

Page 1