GRÉGOIRE LE THAUMATURGE
si elle était de ce Père é; il la rejette luimême assez formellement, en refusant de répondre aux arguments que les hérétiques en tiraient, et il dit qu'elle est d'Apollinaire. Les Douze Chapitres ou Anathèmes , que Ton a joints au symbole de saint Grégoire, ne peuvent pas non plus lui être attribués, particulièrement le dixième et le onzième , qui condamnent visiblement l'hérésie d'Apollinaire*. En l'an 553, les sévériens ayant allégué un traité, sous le nom de saint Grégoire, contre la Foi des deux natures 6, les catholiques ré* pondirent qu'il n'était point de ce Saint, et on ne voit pas que les hérétiques se soient mis beaucoup en peine de prouver qu'il en fût. On voit aussi que les eutychiens débitaient plusieurs écrits sous le nom de saint Grégoire le Thaumaturge , qui n'étaient pas de lui, et qu'ils séduisaient, par ce moyen, beaucoup de personnes \
ad divinitatù referont rationem qui inerudite audiunt Ècripturas; quale est et hoc quod ab his circumfertur. Faeundus Hermian. ex Basilio, lib. X pro Defeneknrn trium eapitulùrum, cap. 6, pag. 445 edit. an- D0 1629.
* Mœlher range cette pièce parmi les ouvrages Supposés. Léonce de Bysance, dit-il, observe déjà qae les anciens doutaient de son authenticité, et en eftt aucun d'eux no l'a connue Saint Basile ne se prononce pas contre son authenticité. Le cardinal liai a publié le texte grec de cette Exposition dans le septième volume des Ecrivains anciens. (L'éditeur.)
* Sceteratum opus aliqui contra sanctam Trinitatem meditantur, qui affirmant non esse très personas, ut qui personam non subsistentem introducunt. Quocirca Sabellium fugimus, qui dicit eumdem esse Patrem et Filium ; Patrem quidem dtcit eum qui loquifur, Filium vero verbum in Pâtre manens et tempore creattoms patefaetum ; completis vero rébus, in Deum remeans. idem dicit de Spiritu Sancto. Nos enim eredimus très personas unam habentes divinitatem déclarer i nomimbus Patris, et Filii, et Spiritus Sancti, Exposttio fidti inter opéra Gregor. Thaumat., pag. 99.
* Intmidssimi et atieni a confessione apostoliea sunt qui dicunt esse Filium ex non extantibus et ex prineipio emittenie extemum et fbris adscitum Patri. Ibid., pag. 97. Eos vero qui communicant cum Us, qui rejidunt consubstanliale tanquam alienum a Scrip- Jww, et qui dicunt aliqutd ex Trinitate creatum «m, et ab una naturali divinitate séparant : alienos êxistimamus, et cum nullo ex istis communionem hateam*. Ibid., pag. 101.
* Quidam ex hmreei Apollinaris, vel Eutychis, tel eum vellent suam kœresim confirmare,
i oratéonts Apollxnarii Gregorio Thaumaturgo, mut Athamuio, aut Julio inscripserunt, ut simplicieres /altèrent ; quod quidem perfecerunt : auctoritate enim kujusmodi personnrum fide digna multos Ecclesiœ eatholiccs capere potuerunt, et apud multos ex reete mwtmHbut reperire poterie librum Apollinaris, cui titulus.'Fides particularis, inscriptum Gregorio. Laoût.
Bysant., tom. IX BiblioL Pat, pag. 707. Lib. advers. fraudes Apollinaris. Proferunt nobis et aliam quamdam auctoritatem sancti Gregorii, quem prodigiorum effectorem nominamus, ex il lins confessione fidei, seorsim exposita : Non dues personas, inquit, non duas naturas, quia non adoranda sunt quatuor; et alia quœ sequuntur. Ad hoc quoque respondemus primum de hac itidem dubitatum apud antiquiores an sit Gregorii. Deinde Gregorius Nyssenus orationem de illo prodigiorum effectore funeàrem scribens, nullum ait opus ipsius in manibus esse prœter solam fidem quatn in visione conspexerit. Leont. Bysant., tom. IX Bibliot. Pat., pag. 67Î; lib. De Sectis, art. 8.
* Si quis dicat partem duntaxat hominis assumpsisse Chrislum, et non confite tur ipeum per omnia similem nobis, excepio peccato, anathema esto. Gap. 10, pag. 5, inter opéra Gregor. Thaumat. Si quis dicit corpus Christi esse inanimatum, aut sine mente, et non confitetur ipsum perfectum esse hominem per omnia unum, et eumdem, anathema esto. Ibid., cap. Il, pag. 5 et 6. Les apollinaristes distinguant l'âme qui nous fait vivre de l'intelligence par laquelle nous raisonnons, n'accordaient à Jésus-Christ que la première, et soutenaient qu'il n'avait point eu Fautre , mais que la Divinité en faisait les fonctions. Ainsi, dit saint Augustin, ils lui accordaient l'àme des bêtes, et lui refusaient celle de l'homme. Augustin., tract. 47 in Joan., tom. III, pag. S et 611.
• Quoniam vero jam a multis hi qui adoereantur orthodoxœ duarum naturarum confessioni, illa antiqua apud se retinent, indulgete nobis, si adversarios nostros testes suscipere dubitamus : nom et beati Julii famosam epistolam manifeste Apollinaris ostendimm fuisse scriptam ad Dionysium; illam autem quam sancti Gregorii mirabilium factoris dicitiê testifieationem, suadete 8§vero et his qui ea quœ illi sapiunt cenfiteri : quia incorruptum carnis ipee decrevit, et tune vobis credendum est : quoniam et ea quœ de una natura dicta sunt ipsius sunt. Tom. IV ConciL Labb», pag. 1767.
7 Nom et PoJrmm Itérée Butyehiant sœpmumer*