III. THÉODORET

Histoire ecclésiastique, livre IV, chap. ΧΙ et xv, édit. Migne, Patrologie grecque, t. LXXXII.

KE®AA. IA’. Iepi τοῦ ἁγίου Βάρσου καὶ περὶ τῆς ἐξορίας τοῦ ἐπισκόπου Ἐδέσης, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ.

Βάρσην δὲ, οὗ καὶ νῦν πσολὺ τὸ κλέος, οὐκ ἐν Édéon μόνον ἣν ἴθυνε, καὶ ταῖς ταύτης “λησιοχώροις πόλεσιν, ἀλλὰ καὶ ἐν Φοινίκῃ, καὶ ἐν Aiyunlo, καὶ Θηξαΐδι (ταῦτα γὰρ πάντα διελήλυθε τὰ ἔθνη διὰ τὴν τῆς ἀρετῆς περιφερόμενος λαμπηδόνα), πρῶτον μὲν αὐτὸν ὁ BdAns ἄραδον οἰκεῖν τῆν νῆσον «ροσέταξεν: Ἐπειδὴ δὲ ἔγνω μυρία πάντοθεν πορὸς αὐτὸν συῤῥέοντα λήθη (ἀποσΐολικῆς γὰρ χάριτος ἀνάπλεως ὧν, λόγῳ τὰς νόσους ἐξ-