Origenis opéra omnia. Berolini 1831 — 1848. Tom. XV
3. V. le renvoi à ces auteurs dans l’ouvrage de F. Piper. Mythologie und Symbolik der christlicben Kunst. II. 468 — 472. — Voici en quels termes un savant de la fin du XVII0 siècle parle de l’homme comme microcosme : Homo cœlum est, in cujus capite est Zenith, in pedibus Nadir, in oculis stellæ, in intellectu Sol, in voluntate Luna, in fronte aurora, in vigiliis Oriens, in somno Occidens, in membris Zonæ, in nervis Poli, in membris cæteris signa Zodiaci, in ligamentis circuli, in ætatum
gradibus climata. In bile ignis, in sanguine aër, in pituita aqua, in melancholia terra : in lachrymis rares et pluviæ, in passionum motibus fulgura et fulmina, in respiratione venti, Aquilones et Zephyri. Homo parvum mare est, cujus venæ sunt flumina, cujus membranæ sunt ripæ, cujus affectus sunt fluctus, cujus circulatio est æstus reciprocus, cujus ossa sunt scopuli, cujus intérims naufragium. Homo parvus annus est, cujus infantia Ver, cujus Æstas adolescentia , cujus Autumnus ætas virilis, cujus Hiems senectus decrepita. — Fred. Geiger, in 5 thesi inaug. Herbipolensi. J. Zabn. Spécula physico-matbematico-bistorica sciendorum. In-folio Norimbergæ 1696. tom. II. 2.
PLANCHE VIL création d’adam et dève. — défense leur est faite de manger