‹ Institutes du droit naturel privé et public et du droit des gensChapitre 105 sur 129 · LA SOURCE DE L' AUTORITÉ EST EN DIETU · texte numérisé non relu

LA SOURCE DE L' AUTORITÉ EST EN DIETU

Voici en sabstance comment le P. Martin, démontre, que Ja source de Vautoiité ne peut être daos le peuple, mais seulement en Dieu :

« Hominum coogfegatio ad formandum corpnsi sociale, positft ipdorum aptitudine naturali ad- societatem, taH corpori existentiam tribuit Sed qa est essentia omnis côrporis^ ut ait unum ex multisntemibris eonstans quABsibi invicem> oohœreant, transetindo singula ab anteriore cdnditione^o* lins et individui quâ gaudebant, in oonditionem partis, et sic deddendo in certo gradu à jure suo et Ubertate indiyi^dni prdpiift, atque transeundo in jus et sub potestale cer^ poris>.ex qvo singula sunni etiam bonnm privatum perci-' piant. — HnFgà non possant homhies in nnum bnjusmodi cor-r pus convenire, neqne corpus istod constitni valet, niai hàc ipsà «nâ constitutione aoceptam habeat ac ooqstitutam portestatem membra sua movendi ac dirigendi ad suùm finem: et bonum. Undè de esdentià corporis est nt «oembris suia dominetur habeatque jus ea in ordine ad finetn communem. regendi, adeoque in ipsâ^ ciorporis sociâlis GODstitulione Gonstif oitur, vi essentiatis et intrinseccd'iiece^sitatis, auctoritas regiminis à corpore in membra omnia aie singula exercenda. Porrô hœc «notoritas exerceri neq«it niai àpersonâ à singulis membns distinotâ, et per action&m distlnctam ab actione singulorum membromm singuFaHter proprià ; quia essentialis est distinctio intec àuctoritatemel subjéc^ tionem; inter actionem impçrantem et obsequentem, iater personam regentem et partes qiisQ regontui-^nec cobsiare potest baec distinctio regeolis et sabditormDv'niBi quatenùs persona illa est vel totum uorpus seipsum regens ao membra

578 DHEU SOURCE DE l' AUTORITÉ.

sua, vel membrum aliqaod principale sea caput quod totnm corpus repneseutet, hujusque persoDatn gerat et officium exerceat.Ergô exipsà constitutioDecorporis socialis essentialiter exurgit auctoritas, veL à toto corpore, veL à capite in omnia ac singula membra exercenda. Ergè auctoritas cîvitatem rogens oritarex essentiali homtnis sociabilitate in ordine temporal! et ex essentià essentialique ordine corporis moralts et membrorum rationalium..., et est quœdam natore humaïue proprietas et facultas, coitibet qoidem bomini iodividao aoddentalis, sed hominum ooUectioniin corpus sociale concrets esséntiaiis... £rg6 prorenit à Deo ut auctore illius natara et societatis ex tali nature et illius propennonibus, necessitatibus et aptitudinibusconsequentis, quia quatenùs hœc principia societatis humante natarae indidit» est auctor societatis ipsius cifilis, ac proindë aactoritatis qnœ in ipsios constitutione essentialiter, imbibiiur, absque alio aciu positive Dei. Ergè non est à populo ut fonte. Nam hœc auctoritas ea est quà corpus membris suis dominatur : porrè corpus non accipit auctoritatem soam à membris ipsis ; sed ipso facto constitutionis sua eam habet sibi ex ipsà corporis moralis essentià et ex naturaU ordine statuto à Deo juztà hanc essentiam créante, inhœrentem. • (De Matrimonio, T.. £, p. 84 à 89.)

Le cardinal Maury résume brièvement cette doctrine en ces termes : « Les peuples ne créent donc point Fautorité quand ils en transmettent Pexercice à un roi ; je dirai pluss ils ne Ja créent pas quand ils se la réservent à eux-mêmes. La souveraineté n'étant que l'ensemble des pouvoirs nécessaires au gouvernement, elle edt manifestement antérieure à toutes les conventions publiques, puisque sans elle Tétai social serait impossible... En se soumettant à un souverain» le peuple ne donne rien ; il renonce simplement à Tanarohie... £n supposant même, contre toute vérité, que la

Page 1