CLERO PARISIENSI SALUTEM IN EO QUI EST OMNIUM VERA SALUS

Sacrorum Antistites, ex divina di positione, ex EcclesiaB cou^tiiutione, ex Sacrificii lege , ex ministerii conditioue , Sacr ificiorum ritibus

ordinandis invigilare oportere nerno est qui non faleatur, si modo Scripturarum oracula, si Conciliorum statuta, si Sacriticii d.'gnitatem atque pra?stantiam, si Pontificii muneris amplitudinem quadantenus noverit. Cum enim nihil hab/at neque vera luligio augustius, neque Christi Ecclesia saeratius, tremendo ac veneraado altaris Sacramento : quin t^nti mysterii majestati tuendœ, atque adco libris qui ei rite celebrando inserviuntexpendendis atqae recensondis, debeant maxime Episcopi incumbere, nemini dubium esse potest. Hinc ut nuper recognilo per Nos Parisien >i Breviario Missale re^ponderet , et ad convenientiorern normam restitueretur, animum adjecimus : cui instaurando ac recognoscendo Nos ipti invigilantes una cum virisquos selegimus sacrarum Scripturarum , doctrinœ Patrum , et rerum Ecclesiae periios, collatis vetustissimis codicibus , necnon antiquis Missaiium exemplaribus quibus Parisiensis usa est Ecclesia , quœdam ex usu veteri repetenda , quœdam vero ad mcliorem formam revocanda , judicavimus.

Quatuor porro maxime in augustissimi Mysterii ritu jam ab initio nascentis Ecclesia?, ex Apostolo ad Timotheum scribente, adhibita fuerunt; Obsecrationes, Orationes, Postulationes, Gratiarum Actiones. Quœ quidem ita tieri pra?cepit Apcstolus, imope-r Apostolum Dominus qui loquebatur in Apostolo : et hanc legem supplieatienis ita omnium Sacerdotum et omnium Fideliura devotio concorditer tetiet, ut nulla pars mundi sit in qna hujusmodi orationes non ceiebreniur a populis Christianis. Et quidem Precationes accipimus dictas quas facimus in célébrai ione Sacramentorum , anteqnam illud quod est in Domini mensa incipiat benedici; Orationes, cum benedicitur et sanctificatur, et ad distribuendum comminuttur, quam totam petitionem fere omnis Ecclesia Dominica Oiatione conclndit. Postulationes autera fiunt cum populus benedicitur ; tune enim Antistites velut advocati susceptos suos per manus impositionem , mise ricordissimaî offerunl Potestati. Quibus peractis, et participato tanto Sacramento, Gratia rum actio cuncta concludit , quam in his etiam verbis ultimam commendavit Apostolus.

Nos itaque , juxta rerum hanc , quae in sanctissimo Altaris Mysteric jam a primis temporibus servabantur, distinctionem ; quaecumque ii ipsa Sacramenti sanctilicatione ubique terrarum uniformi ratione per aguntur, quaeque cum ceteris omnibus orbis Chrktiani partibus jan a prima sui institutione Parisiensis tenet Ecclesia, inviolabili, ut pa est, religione, intacta reliquimus : quae vero pro diversitate locorun pati possunt aliquam in ritu varietatem, ex collatis inter se antiqui. codicibus etvariisEcclesiarum Liturgiis , aut restituimus, autemen

davimus, aut perfecimus. Sic veterem illum usum, qui et in Ecclesîa Parisiens! et in aliis quamplurimis per plura saecula obtinuit , ut Feriis quarta et sexta, qui dies Synaxeos eraut, alia cura Epistolis haberentur Evangelia ab iis quœ diebas Dorainicis leguntur, restituimus; et habito singulari delectu, ut cura Dominicarum Evangeliis pleraque convenirent , effecimus ; et Missis etiam quae aut in Mysteriorum , aut in Sanctorum memoriis Deo offeruntur, Lectiones quoad potuimus varias et congruentes assignavimus : arque ita contigit ut totuni fere Novum Testamentuin in Missale nostrum induceretur. Quin et ea quœ cantum attinent, ex solo Scripturarum sacrarum canone desumpsimus ; rali nihil quidquam aut convenientius , aut ad commendandam augustissimi Sacramenti majestatem appositum magis, quam si divina res, in qua Dei Verbum secundum formam servi quam accepit, Sacerdos simul est et oblatio, ipso verbo quo sese in sacris Scripturis expressit, tractaretur. Preces vero,quae Collectae, Sécréta?, et Postcommunicnes dicuntur ; aut ex vetustissimis Sacramentariorum libris selegimus, aut si quas de novo daré oportuit, ex eodem quo priores exaratœ sunt, quantum Deus dédit, spiritu hausimus.

Quocirca omnibus nostrse Diœceseos Ecclesiis ,

earumque Decanis, et Rectoribus, Ordinibus, CohVgiis, Monasteriis, Communitatibus, necnon omnibus quicumque sint Presbyteris, qui de jure vel consuetudine Parisiense Officiura celebrare aut recitare tenentur, de venerabilium Fratrum nostrorum Ecclesiae nostrae Canonicorum consilio, in Domino mandamus, ac praecipimus, ut hocce nostro Missali a nobis digesto et recognito, nec alio quolibet imposterumutentur: districte videlicet omnibus typographis et bibliopolis, aliisve cujuscumque conditionis existant, inhibentes ne ullum ex veteribus Missale recudere ; neve deinceps Presbyteri ullo quolibet alio quam nostro hoc recognito, sive in solemnibus, sive in aliis Missis uti présumant. Datum Parisiis in Palatio nostro Archiepiscopali , Idibus Novembris, anno Domini M. DG. LXXXIV.