CLERO PARISIENSI, SALUTEM IN CHRISTO JESU
Est assidua pracât&O ita homiai Christiano necessaria , ut sine ea non magis vigerc pielas poisit, quara sine ducto spiritu corporis vita servari. Oportet semper or are et non deficere. Ita quippe et supremum in nos Dei jus ac dominium, et huraanse conditionis intirmitatem inopiamque agnoscimus ac profitemur
Ecclesia , castissimi iila columba, cujus pios perpetuosque gemitus semper exaudit Deus , id in se muneris recipit, ut rainistrorum suorum preces dirigat, tt singulas sanctis irni ministerii partes ordinet atque disponat. Iila in Oiïicio divino , quo quidem tola publici cultus materia coaiinetur, complexa est augustissima Dei ac Religionis mysteria, incorruplas tidei moiumque régulas, doctrinam traditionis, sanctorum l'atrum scriptis, et Conciliorura decretis consignatam. Ibidem clarissimi vinutum omnium exempla proponit in vita et morte Sanctorum ac Martyrum, quos publico cultu veneratur ; ea scilicet mente ut fîdelium pietatem alat, erudiat iidem, fervorem accendat. Docet eadem Dei culium spiritu, id est, religioso auimi cordisque obsequio , et adoratione constare ; Sanctosque non stjrili admiratione , sed fideli virtu tum, quibus enituerunt, imitât ione houorari. Quœ cum generatim spectarunt primi Eccleiiae Paaores, tum illud etiam prœcipue intenderunt, ut in Officii ecclesiastici série, ordine, dispositione parata esseut sacerdotibus subsidia , quibus populos sibi commissos scieutn salutis facilius possint instruere. Illustrissimorum Antistitum, qu nobis proxime très decesserunt, felix fuit bac in parte opéra et pro batus labor : quorum exemplo hujus regni Prœsules non pauci eue successu ac laude nova ediderunt Breviaria.
ISos vero, statim ut divinae Providentiae dono ad hujus Métropolitain Ecclesiœ gubemasulum accessimus, noyi Breviarii neçessitatem ,
vins eru dit is et sapientibus admoniti cognovimus. ftam cuni io pluribus proxime prœcedentium Breviariorum Officiis roirus quidam ordo, et eximius solidae pïetatïs ac doclrinae gustns eluceat ; ut cœteris Officiis eadem dignitas, idem nitor accederet, veheme&ter concupivimus. Quo in opère sic elaboratum est, ut illud tandem et divini cultus majestati , et nostris, quae communem omnium sancub'cationem spectant , votis responderet.
In hujus porro operis ordinatione id servandum esse duxiraus, ut, si excipiantur Hymni, Orationes, Canones, et Lectiones nonnullae, singuiœ Officii partes e Scriptura Sacra depromerentur; rati videlicet cum sanctis Pairibus, acceptiores fore Divinae Majestati pièces, quae Dei ipsius, non sensus modo, scd ipsas etiam voces repraesentarent. Lectiones autem e Patrum scriptis et vita Sanctorum excerptae, cavimus ut cum delectu fièrent, et Officiis in quibususurparentur, apprime congruerent; postremo, utomnia incorruptis rerum gestarum monumentis niterentur.
Superiorum Breviariorum, vcteruajque Sacramentel iornm Collectas, seu Orationes, quod licuit, retinuimus. Imo veteribus Hymnis locus datusest, nisi quibus ob sententiarum vim , elegantiam verborum, et teneriores pietatis sensus, récentes anteponi satius visura eu.
Multorum piœ voluntati obsequentes, Psalterium ita divisimus ( quod quidem pluribus jam in Ecclesiis obtinuit), ut sui singulis hebdomadae diebus, imo etiam Horis, proprii addicerenturPî-aînn ; prolixioresvero secarentur. Ejusmodi partitione, Offieiorum inaequalitâtem sustulimus; fecimusque ut canentium spiritus et attentio minus jam gravarentur. Hoc nimiœprolixitatisincommodr.mîrgre se olîmtulisse affirmât sanctus Basilius. Quae molestia ut îevaretur, sanxerat jam antiquilus Narbonense Conciîium, ut longior quisque Psalwus in plures Doxoîogias dividereiur; quod item sancti Benedicti Reguia prœ cribit.
In omnibus Festis, Feriarum Psalrni recitabmmir, iis tantum diebus exceptis, qui velMysteriis, \el Virgini Deiparx sacri erunt. Inde fiet ut omnes fere semper intra unius hebdomadae spaiinm Psalmi perîeganiur.
Servata est sua diei Dominicae praerogativa, ni nempe f-sta q^oelibet
jixcludat, nisi quae principem in Ecciesia honoris ac ceiebritatis gra-
iuoi obtioent.
LU autem cujusque diei suus quidam scopus, certumque discrimcn
ssîgnetur; die Dominica, quaB creatœ lucis, re^urgentis Christi, et
romuigaise novae legis est dies, excitatur in fideliura animis Dei et
ivinae legis amor. Feria secunda, benigoa Dei erga homines carilaa
Ht le beneûcentia célébra tur. Tribus proxime sequentibus Feriis, amor
proximi, spes et fides commendantur. Feriae Sextae, quae dies est pissionis Christi, Ofiicium ad patientiam in hujcs vitae laboribus et cerumnis refertur. Sabbato denique, propter bona fidelium opéra, iisque repensam mercedera, grates Deo persolvuntur.
In ritu Quadragesimalis Officii, œquum ceusuimus ut vêtus Ecclesiae raos revocaretur, quodierum festorura laeia celebriias cum jejunio et cum saiutari pœnitenti* tristitia non satis congiuere videbalur. Multae jam Diœceses nobis hac iu re praeiverunt, quarura exemplo a Quadragesimali tempore dies feslos, nisi quibus ab opère servili abstinetur, amovimus.
Vulgavimus ad totam Diœcesim usum Metropolitanœ nostrœ, ut in Officio Prima? legantur Ganones; sicque provisum, ut Clerici omnes perutili EccleMasticae disciplina? notitia imbuti, ad illius normam mores componere studeant. In Càlendario et Rubricis perlevis est facta mutttio; quam ideo tantura admbsam esse intelligetis, ut Omciorum dignitati consuleretur.
Quocirca, dj Venerabilium Fratrum noslrorum Ecclesiœ nostraî Canonicorum consilio, omnibus nostrae Diœceseos Ecclesiis, Monasteriis, Collegiis, Communitatibus, Ordinibus, necnon omnibus Clericis qui ad illud tenentur, raaudamus et pr&cipimus ut hocce Breviario nostro a nobis, ut sequiiur, digesto et concinnato, nec alio quolibet inposterum utantur; districte videîicet omnibus Typographis et Bibliopolis , aliisve, quicumque sint, inhibentes, ne vêtus Breviarium recudere, omnibus vero qui ad Oflicium tenentur, ne aliud quam hoc noôtrum, sive privaiim, sive publiée recilare ptaesumant.
De cetero liort2mur vos, Fratres cariss mi, ut spiritu et mente psallatis. Siorat Psalmus, inquit S. Augustinus, orale; si gémit, gemite; si gratulatur, gaudete; si sperat, sperate; ut quod ling^a promit, moribus exprimaiis : postremo ut dum pias ad Deum pacis fundetis preces, ab omni contentionis et œmulationis spiritu abstineatis. Neque enim illud oralionis vectigal, doctrioœ et iugenii ostentatione, sed simplicitate, iide, intimo paupertatis nostrae sensu persolvimus.lt» precantes, Fratres carissimi, hostiamlaudis, et, ut ait Propheta, »*• tulos tabiorum offeretis Deo; quod quidem pro vobis a Pâtre misericordiarum per viscera charitatis Christi enixe flagitamus.
DatumParisiis, in Palatio nostro Archiepiscopali, tertio nonasDecembris anui millesimi septingentesimi trigesimi quinti.
ISOTE B.
CAROLUS GASPAR GUILLELMUS DE VINTIMILLE , E COMIT1BUS MASSILLE DU LUC , MISERATIONE DIVINA , ET SANCT^E SEDIS APOSTOLKLE GRATIA PARISIENSIS ARCHIEPISCOPUS.
CLERO PARïSIENSI SALUTEM IN EO QUI EST OMNIUM VERA SALUS.
Supremo Numini, rerum omnium Creatori et Domino, a quo sumus e nihilo educti, cujus ex ore hausimus hune vit» spiritum quo vivimus et homines sumus , debemus interiorem cultum , hoc est plane obsequentis , seseque ad eum, ex sincero amore referentis animi sacrificium.
In hujus tam augusti Sacrificii celebrationem Episeopi diligentem semper curam intenderunt , caveruntque sedulo , tum ne quid in sacram liturgiam irreperet, quod tanti Mysterii majestatem quodam modo deformaret, tum etiam ut ei omnem illum decorem conciliarent , qui aptior videretur, et ad illius excellentiam apud fidèles commendandam , et ad solidioris pietatis sensus in eorum cordibus excitandos. Hinc est quod ad mentem Conciliorum quae novissimis temporibus habita sunt , nonnullae Galliarum Ecclesise certatim allaboraverunt ( illaeso tamen eo quimultis jam a saeculis apud omnem Ecclesiam Latinam viget , sacrae Liturgie ritu et ordine ) ut Missalia sua emendarent , ac perficerent.
Atque in tam îaudabili consilio , Parisiensis Ecclesia nostra caeteris omnibus facem praetulit , edito ab illustrissimo decessore nostro Francisco Harlaeo , Missali : quo quidem nihil adhuc prodierat eo in génère perfectius ; adeo ut in tota Gallia ab omnibus doctis piisque viris unanimi plausu et admiratione exceptum fuerit , sive quis intueretur accurate lecta et apte dispensata sacrae Scripturœ loca ; sive excellentiam precationum, quibus exornatum locupletatumqae faerat , partim ex antiquis Sacramentariorum libris depromptarum , partim recenti quidem exaratarum stylo, sed quae antiqui coloris sinceritatem apprime retinerent.
In illo tamen quamvts eximio opère , quod et decessor noster Eminentissimas Noallius augendum expoliendumque curaverat , erant adhuc nonnulla, quibus nondum ultima manus imposita videbatur. Fecit ipsa quarumdam partiuna , quae diligentissime emendatae erant , prsestantia , ut et nos veniremus in partem laboris residui , daremusque operam , ut et ea quae intacta remanserant , ad eamdem formam , eumdemque emendationis gustum exigerentur ; unde exurgeret omnibus numeris , si fieri posset , absolutum opus , et sibi ubique eonstans,
Ad id autem satis fait duces eos qui nobis prseiverant sequi , et monstratam ab illustrissirais Dece^soribus nostris viara insistere.
Accedebat, ut ad id quam primum accingeremur, quaedam nécessitas. Vulgàto enim non ita pridem a nobis novo Breviario, mancum quodamraodo videbatur opus, nisi adjuugsretur et Missale novum, quod Breviarii nostri Officiis congrueret. Igitur, adjuli nonnullorum Ecclesiae nostra Metropolitanae Canonicorum studio et industria, manum operi admovere statuim.'.s : atque hase fuit consilii nostri ratio.
In Evangeliis et Epistolis Dominicarura et Feriarum, quemadmodura et in iis quai leguntur diebus festivatis a populo , nihil fere immutatum reperietur. Quoe vero iu Missis de Proprio teraporis ad cantuni pertinent, in iis facta quidem frequentior mutatio est; ita tanien ut quidquid erat exinaii saporis in ?.Iissali prsecedenti , iu nostro retineremus, sed interdum aptius collocaretur. Selegimus loca Scripturarum , qu» magis idonea visa sunt ad pietatem eouunoveudam ; qua3 fteiliaG modulationem admitterent , rit quœ sacris Missarum Lectionibus accuratius responderent. INulIi tamen ita serviendum esse methodo duximus, ut non eam praecipue legem intuereniur, cui alias omnes cedere oportet, ut nempe mens sursum ad Deuin erigatur, et ad sacrum fidei, spei et caritatis ignem coneipiendum adjuvetur.
Eadem adducti ratione quasdamPraefationfîs addidimus ubi propriae deerant , nempe pro tempore Adventus , et quibusdam celebrioribus anni Soleranitatibus, videlicet Gorporis Christi, Dedicationis, Sanctorum omnium, etaliis nonnullis. Sic conati sumus ad morem antiquum Romanae Ecclesiae, qua licuit, accedere, apud quam, ut et nunc in iis Ecclesiis quae ritu Ambrosiano utuntur, singulis prope Missis singulae Praefationes attributs sunt.
Neque miuorem curam adhibuimus circa eas Orationes quœ in singulis Missis recitantur, qu* quidem non ultimum in sacra Liturgia locum tenent; Collectis intelligimus, Sécrétas et Postcommuniones. Earum plerasqueex antiquis Sacramentorura librisexcerpsinms, pietatis unctione plenissimas. INovas inseruimus quam paucissimas, essque ad vetustarum exemplar, quantum fieripotuit, elaboratas, ctsrepius ex ipsis Sacramentariorum verbis magnam partem expre*sas. Etenitn cum Legem credendi, ut monet Cœlestinus, lex statuât supplicandi: quam pio venerationis afifectu amplecti debemus eas precum formulas, quas nobis tradiderunt prisci illi doctrinaa Christianae testes, et verendae antiquitati* praecones eximii! Sanctos illos homines dicimus, in quibus habitabat Spiritus intelligentiae et precum , Leoncm, Gelasium, Gregorium , Hilarium , Ambrosium , Salvianum , Leandrum, Isidorum. Quantam et quam sauctam nubem testiumi quorum auctoritate con
stat priscis illis temporibus , eamdem quametnos hodie profitemur, viguisse fidem ; easdem Cathoîici dogmatis veritates, Romae, Mediolani, in Galliis, in Hispanîa, uno verbo per totum Occidentem, a tôt rétro secîilis testatas fuisse, créditas, ac propugnatas.
His e fontibus limpidissimis , maxime vero ex Sacramentariis Romanae Ecclesioe, quas cœterarum mater est et magistra, Orationes Missalis nostri deprompsimus. Quin etiam non sine divinae Providentise nutu ac gubernatione contigit , ad nostrum gregisque nostri grande solatium , ut non ita pridern repertum f aerit omnium Sacramentariorum Ecclesise RomanaB vetustissimum , quod a pluribus seculis ignotum latitabat. Opus illud aureum, prout erat exaratum in membranismanuscriptis eetatis annorum supra mille, prodwt inlucem typis Vaticanis, sub auspiciis sunami Pontificis démentis duodecimi , qui non minus sancte quam sapienter Beati Pétri navem moderatur. Ex illo igitur spectabili monumento mutuati sumus preces plurimas, eximiam spirantes pieiatem , Magnique Leonis , cui tanquam certissimo auciori tribuuntur, stylum et doctrinam referentes.
-Has, quse nobis abunde suppeiebant divitias, passim per Missale nostrum larga manu distribuimus : unde factura est ut alise interdum in hoc Missali Collecta? legantur, quarn quae in Breviario recitantur Orationes , parvo sane aut nulîo incommodo. Haec nobis multo futura major jactura visa est, si tôt egreglis veterum Patrnm precibus Ecclesia nostra caruisset.
Illud taman vos admonitos volaraus in nonnullis Sacramentariorum i veterum Orationibus aliquaudo factas esse quasdam immutationes, sive j ut consuleretur brevitati, tolleretur obscuritas, leniorique fluerent stylo; sive etiam ut ad formam Collectarum, Secretarum , vel Post- I communionum accommodarentur. Id nobis exemplum tradidere oinnes j omnium temporumEcclesiae, apud quas multx occurrunt precationes, I quœ dum ex alia in aliarn Liturgiam transferuntur , îevem aliquam i mutationern in verbis, eodem sensu servato, receperunt. Idem et nobis quoque lie are duximus, eadem adhibita cautione, ut, si qua fieret | mutatio, illa non in res, sed in verba vocesque tantum caderet. Veritates Catholici dogmatis, quas precationes illa?, prseferebant , affirmare possui mus illaesas a nobis inviolatasque magna esse religione servatas
Quocircr? omnibus nostra Diseceseos Ecclesh's, earumqnc Deeanis et
i R^ctoribus , Ordinibus, Collegiis, Mouasteriis, Uomrauniuiiuus, nec-
non omnibus , quicumque sint,Presbyteris, qui de jure vel consuetu-
idine Parisiense Officium ceiebrare aut recitare tenentur, deVenera-
ibilium Fratrum nostrorum Ecclesise nostree Canonicoruai consilio, in
Domino mandamus ac praecipimus, ut hocce nostr Missali a nobis digesto , nec alio quolibet imposterum utantur : distr .cte videlicet omnibus Typographis et Bibliopolis, aliisve, cujuscumque conditionis existant, inhibentes ne ullum ex veteribus Missale recudere ; neve deinceps Presbyteri ullo quolibet alio quam nostro recognito , swe in solemnibus, sive in aliis Missis uti praesumant : aliosve inter celebrandum ritus inducant , alias preces aut ceremouias , quam quae a nobis praescribuntur, et volumus ab omnibus observari.
Datum Parisiis , quinto IdusMartii, anno Doaiini millesimo septingentesimo trigesimo octavo.
