CLERO PARISIENSI SALUTEM IN EO QUI EST OMNIUM VER\ SALUS

Etsi nuUa pars viiœ hominura a religioso vacare deberet orationis obsequio , intirmitali tauien humanae Ecclesia prospiciens, certas dumtaxat horas, discretas ab iuvicem , easque lum noclurnastum diurnas indixit, quibus Cbristiani, ac pr-nesertini Clerici, divinis laudibusoperam darenl, ut nem()e septies saltera in die laudem dicerent Domino.

Et sane ante Hieronymi tempora idem ille, qui postmodum invaluit, Deo per diversas horas snpplicandi ritus jara usurpahatur; nam et ad Lsetam scrib^ns, auior est ut ejus fliia vel a teneris antiis assuescal ad Oruliones et Psabnns nocte consurgere , mane Hymnos cunere, Tertia , Sexta, Nona horu sture in acie quasi bellulrix Chriiti, et aC' censa lucerna reddere Sacrificium Fespertinum.

Sic nempe sejuuctarum ad fundendas preces levé nobis Horarura onus injungit Ecclesia ; ut, si forte aliquo fuerimus opère detenti , ipsum noî ad Officium tempus admoneat, ut et anima quae terrenis adhuc dosideriis iinplicetur, ex iutervallo sallem, ad divina respiret. Sic cum Psaimista benedicimus Domiimm in omni tenipore; sic semper laus ejus in ore nostro; ^ic et oljtem|)tîraiuus Apostoo |)r.'eci|)ieuU ut sine intermissione oretur; sic deuique illud Chrisli Domini efïatum : Oportet semper or are et non de(icere,a. nonnullis perperam intellecium,

i6Q INSTITUTIONS

sanissime , Augustino teste , accipitur, cum nullo die orandi tempora intermittuntur.

Atque illum quidem slatutis horis Deo supplicandi ritum Parisiensis Ecclesia sacrarum instituiion'im fidissima cuslos ea relisione hucusque tenuit , ut ex pra'ci|/uis orbis CLristiani E clesiis, primœvum illum média de nocte surgeiidi morem ad c^neudiim Deo, constaiilis^ime sola servavHrit, quocum Psalmista dicer^ Deo veracitpr po^sit : Media nocte surgebam ad confit i-ndum tibi super judiiia justificationis txiœ.

At vero, cum vel Lominum in ;uria, vel injuria lemporum , quoc rerum est hum'inarum conditio, noanihil castigalione dignnm etinm ia preces publicas irrepere quandoqiie soleat, ; sapientissime sancivit Ecclesia, ut oniLi cura ac so'.iicitudine iu Libroruoi Ecclesiasticornm reformationeai identidem incumbere velint Episcopi : qui et ex Conciliorum , etiam quae Parisiis habita sunt , prsescripto fenentur, Missalia, Breviaria, aliosqne id geniis libres , diligenter expendere ; quae in illis superflua, aut uoq satis pro Ecclesise digiiitate convenieatia judicaverint, contirmo tollere et resecare; q"» nece>saria vidèrent , adjicere : ut, ampulalis qu* super- liliosins fiierinl invecta, ea solum quse Ecclesise dignitali et priscis instituiisconsentaneacen'uerint, relinquanlur, Quibus Ecclesise decreiis Illusirissimus PereSxius Prœdecessor noster, qua erat religiooe, obsecutus; pro sua pa>torali vigilantia, paulo anie obitum, ad refoi'm:<(ioaenn Breviarii Parisiensis animum adjecit; virosque pietate et erudiiione insignes, quorum nonnulli a veuerabili Ecclesiae nostr» Capilulo nominati snnt, adîiibuit; qui diu expetitum Iiujusce reformai-ioiiii opu;-- , ipso adliuc iri vivis degente , aggressi sunt. JN'osvero, ubiprinium, divina perraiitente Providentia , ad banc sedera evt cti sumus, ?nler prœcipuas pastoralis officii cura:;, ad Librorum Ecclesiasticorum reformal'ODem, ut par est, intenli; eorumdem peritissimorum virorum, aliorumque , q'ii eorum nonnuUis, ubi ac prout necesse fuit , sulTecti sunt , usi sumus opéra ; qui quidem , habitis inter se plurimis, idque etiam coram nobis ipsis sa?pissime, sessionil)us, variisque coUationibus, opus illud arduum ad felicem tandem exitum perduxeruat.

Cum itaque in Breviarium Parisiense postremis teciporibusnonnuUa irrepsissent , et ea quidem regulis ab Ecclesia constitutis non bene convenientia; omni cura et qua oportuit prudentia effectum est, ut quîe forint Ecclesise splendori aul dignitati rtligionis minus consona, quae in Homiliis Patrum spuria vel supposititia ; qu;p in Actis Snnctorura falsa aut incerta ; in omnibus demum qua; pietati minus essent ccusentanea , ad legem et regularn componerentur : atque adeo neceîse visum est, quaedam omnino expungere, nonmiUa pridera oraissaad-

jicere, ordine convenientiori multa disponere, Hymnos raeliori stylo elàboratos in rudiorum locum subslituere, pleraque obsoleta nec accurata satis instaurare.

Quai vero addiia sunt, ea prorsus fuere deprompta, aut ex scriptoribus meliorisnotae, atque iis plerumque veî costaneis vel saltem supparibus rerum qu» referunlur liistoi icis ; aut ex purissimis priscse traditionis fontibus, genuinis nimirum atque indubitatis sanctorum Patrum, quin et antiquissimorum , opfribus; aut deniqne , illudque maxime, ex sanctioribusScripturœ sacraî oraculis , cujus Libriomnes, quantum fiori potuit, in totam anni seriem distribnti sunt , restitutis quorum leclio in uovissimis editionilîus pisetermissa fuerat. Omniâ vero diligenter recoguovimus, releata Parisiensis Breviarii forma, et servato veieri Eccles-ise aostrte r lu.

Qiiocirca, de venerabilium Fratrum nostrorum Ecclesiae nostrse Ganonicorum consilio , omnibu-; nosirae Diaece^eos Ecclesiis, Monasteriis, Collegiis, Communitalibus , Ordinibus, necnoa omnibus Clericis, qui ad illud tenentur, mandamus et prsfcipimus ut bocce Breviario nostro a nobis, ut sequitur, digesto et concinnato, nec alioqnolibt't, in posterum utantur ; districtevididicel omnibus typograpbis el bibliopolis, aliisve quicumque sinl, inhibentes, ne vêtus Breviarium recudere; omnibus vero qui ad divinuin Oflficium tenentur, ne aliud quam nostrum hoc recognitum et emendalum, sive privatim, sive publiée, recitare prsesumant.

Meminerint porro, quoties deb-tum precstionis exolîuut, sno sic debpre se fnng; ofii io, ut cogita' io o nnis carnalis et ssecu'aris abscedat : nec q'iipquam tune animus qnam id solum qiiod precalur cogitftt : ut siî oraniibus sermo et precatio cum di-ciplina, qui^'tem onlinens et pudorem : ut denique mente et spiriiu psallentes, quod ore proferunt, COI de credai.l; et quod corde credunt, moribus exequantur. Dalum Parisiis in Palatio nostro Arcbit-piacopali, Calendis Junii, anno Domiui, M. DC. LXXX.

NOTE D

FRANCISCUS MISERATIONE DIVINA ET SANCT^ SEDIS APOSTOLIC^ GRATIA ARGHIEPISCOPUS, PARISIENSIS DUX ET PAR FRANCIiE , REGIORUM OROmUM COMMENDATOR , SORBOJliE ET NAVARRE PROVISOR :

CLERO PARI81ENSI SALUTEM )N EO QUI l'ST OM.MUM VERA SALUF.

Sacrorum Antistites, ex divina di positione, ex Ecclesice coustiiutione, ex Sacrificii lege , ex ministerii conditioue , Sacrificiorum ritibus

ordinaudis invigilare oportcre neiiso est qui non faleatur, si modo Scriplurarum oracula, si Conciliorum statuts, si Sacriticii d;gnitatera atque praestantiani, si Pontificii lUMneris atnpiiliiditiem qnadantenus Dov. rit. Caru ouim uhil bab ai neque vera hi ligio angiiv-tius, neque Chrl^ti Ecclesia sacralius, treirundo ac ventraiido ailaris Sacrameulo: quin li'iiti my>t^rii majeslaù tiiendœ, atque adeo libris qui ei rite celebraado inserviunt expeudendis atque receosondis, debeant maxime Episcopi incunabere, neinini dubium esse polest. Biuc ut nuper recognito per iNos Parisiensi Breviario Hissale re>ponderet , et ad convenientiorern norniam restitneretur, auimuni adjecimus : cui instaurando ac recognoscfno'o ?îos ipn insigi'aniesuna cum virisquos selegimus sacrarum Scripluranim , doclrii/a; Patrum , et rerum Ecclesiae periios, collatis velustisi-iniis codicibus , nicnou aatiquis Mi:>ïaiium exemplaribus quibus Parisiensis usa est Ecclesia, quidam ex usu veteri repetenda , quaedam vtro ad mciiorem foriiiam revocauda, judicavimus.

Quatuor porro maxime in augiistissimi Mysterii ritu jara ab initio nascenlis Eccie^i^e , ex A(josto!o ad Tiîiiolbeum scrihente, arlhibita fueruni; Obsecratioues, Orationns, Posiulaiiones, Gratiarum Actiones. Quae qnidem ita fieri praecepit Apcslolus,imop6r Apostolum Dominus qui loquebatur in Apostolo : et banc legem supplicatiouis ita omnium S^cerdotum et omnium Fideliura dcvotio connorditer letiCt, ut Duila pars mundi sit in q^a hnjusmodi oralioues non celebreniur a populis Cbristiauis. El quidem Precationes accipimus vjlictas quas facimus in Ctîlebr^ilione i-acramentorum , antequam illud quod est in Domini mensa incipiat beaedici; Oraliones, cum benedicitur et sancliËcatur, et ad distribueadum comminuitur, quam totaiu pelilionem fere omnis Ecclesia Dominica Oiaiioue concludit. Posiuiatloue^ autem fi uni eu ai populns benedicilur ; tune euira Anlistiies veiui advocati susceptos suos per manus imposilionem, misericordi-s-iniaî offcruiit Poiestali. Quibus peractis, cl parlicipato tauto Sacramento, Gratiarum aclio cuncia concludil , quam in his etiâra verbis ullimam commendavit Apostolus.

Nos itaque , juxta rerum hsinc , quoe in sanctissimo Altaris ^Tysterio jam a primis teroporibus servabantur, distinclioaem ; quaecumque ia ipsa Sacramenti sanctilicatione ubique terrarum imiformi ralione peraguntur, quaeque cum céleris omnibus orbis Cbri^tiani paitibus jam a prima sui instilutione Parisiensis tenet Ecclesia , inviolabili , ut par est, religione, intacta reiiquimus : quse vero pro diversitaie locorum pati possunt aliquam in ritu varietatem, ex collatis inter se anliquis codicibus et variisEcclesiarum Liturgiis, aut reslituimus, autemeu-

LITURGIQUES. IW

davimus, aut perfecimus. Sic veterem illum usum, qui et io Ecclesia Parisiensi et in aliis quamplurimis per plura sfecula obtimiit , ut Feriis quarta et sexfa, qui Jies Synaxeos eraut, alia cum Epislolis haberenlur Evyn?;elia ab iis quœ diebus Dominicis leguntur, reslituimus; et Labito singulari deleclu, ut cum Dominicarum Evangeliis pleraque conveuirent, effeoimus; et Missisetiam qure aut in Mysteriorum, aut in Sanctorum memoriis Deo ofïeruntur, Lectiones quoad potuimus varias et congruentes assignavimus : atque ita contigit ut totuai fere Novuni Teslamentum in Missale nostrum induceretur. Quin et ea quae canlum attinent, ex solo Scripturarura sacrarum canone desumpsimus; rati nihil qnidquam aut couvenientiu'; , aut ad commendandam augustissimi Sacramenti majeslatem appositura magis, quam si divina reî, in qua Dei Verbum secundum formani servi quam accepit, Sacerdos simul est et oblatio, ipso verbo que sese in sacris Scripturis expressit, tractaretur. Preces vero , quse Collectae, Secretae, et Postcommuniones dicuntur ; aut ex vetustissimis Sacramentariorura libris selegimus, aut si quas de novo dare oportuit, ex eodem quo priores exaratae sunt, quantum Deus dédit, spirilu hausimus.

Quociroa omnibus nostrte Dlœceseos Ecclesiis ,

earnmque Decanis, et Rectoribus, Ordinibus, Collngiis, Monasteriis, Communitalibus, necnon omnibus quicumque sint Presbyteris, qui de jure veî consuetudine Parisiense Officium celebrare aut recitare tenentur, de venerabilium Frairum nostrorum Ecclesiae nostrae Canouicorum consilio, in Domino mandamus, ac proccipimus, ut hocce nostro Missali a nobis digeste et recognito, nec alio quolibet imposterumutentur: districte videlicet omnibus typographis et bibliopolis, aliisve cnjuscumque conditionis existant , inhibentes ne ullum ex veteribus Missale recudere ; neve deinceps Preibyleri ullo quolibet alio quam nostro hoc recognito, sive in solemnibus, sive in aliis Missis uti praisumant. Datum Parisiis in Palatio nostro Arcliiepiscopali , Idibus Novembris, anno Domiai M, DC. LXXXIV.