CHAPITRE XV

matione ab eodem Goncilio constituta, Breviarium ex ipsius Pauli ^ partie

Papae ratione restituere cogitarunt. Itaque quidquid ab eo in sacro opère coUectum, elaboratumque fuerat, Concilii Patribus Tridentum a prse- . dicto Pio Papa missum est ; ubi cum doctis quibusdam, et piis viris a Concilie datum esset negotium, ut ad reliquam cogitationem, Breviarii quoque curam adjungerent, instante jam conclusione Concilii, tota res ad auctoritatem judiciumque Romani pontificis ex decreto ejusdem Concilii relata est ; qui illis ipsis Patribus ad id munus delectis, Romam vocatis, nonnullisque in Urbe idoneis viris ad eum numerum adjunctis, rem perfîciendam voluit. Verum eo etiam in viam universse carnis ingresso, Nos, itadivina disponente clementia, licet immerito, ad Apostolatus apicem assumpti, cum sacrum opus, adhibitis etiam ad illud aliis peritis viris, maxime urgeremus, magna in nos Dei benignitate (sic enim accipimus), Romanum hoc breviarium vidimus absolutum. Cujus ratione dispositionis ab illis ipsis, qui negotio preepositi fuerant, non semel cognita, cum intelligeremus, eos in rei confectione ab antiquis Breviarii nobilium Urbis Ecclesiarum, ac nostrae Vaticanae bibliothecee non decessisse, gravesque praeterea aliquot eo in génère scriptores secutos esse, ac denique remotis iis, quae aliéna et incerta essent, de propria summa veteris divini Officii nihil omisisse ; opus probavimus, et Romse imprimi, impressumque divulgari jussimus. Itaque, ut divini hujus operis effectus re ipsa consequatur, auctoritate prassentium tollimus in primis, et abolemus Breviarium novum a Francisco cardinale pr^dicto editum, et in quacumque ecclesia, monasterio, conventu, ordine, militia, et loco virorum et mulierum, etiam exempto, tam a primaeva institutione, quam aliter ab hac Sede permissum.

Ac etiam abolemus quaecumque alla breviaria vel antiquiora, vel quovis privilegio munita, vel ab episcopis in suis djœcesibus pervulgata, omnemque illorum usum de omnibus orbis ecclesiis, monasteriis, conventibus, militiis, ordinibus, et locis virorum ac mulierum etiam exemptis, in quibus alias OfEcium divinum Romanae ecclesiae ritu dici consuevit, aut débet; illis tamen exceptis, quae ab ipsa prima institutione a Sede apostolica approbata, vel consuetudine, quae vel ipsa institutio ducentos annos antecedebat, aliis certis breviariis usa fuisse constiterit : quibus, ut inveteratum illud jus dicendi, et psallendi suum Officium non adimimus, sic eisdem si forte hoc nostrum, quod modo pervulgatum est, magis placeat , dummodo episcopus, et universum Capitulum in eo consentiant, ut id- in choro dicere, et psallere possint, permittimus.

Omnes vero, et quascumque apostolicas, et alias permissiones, ac consuetudines et statuta, etiam juramento, confirmatione apostolica, vel alla firmitate munita, nec non privilégia, licentias et indulta precandi et psallendi, tam in choro quam extra illum, more et ritu breviariorum sic suppressorum, prœdictis ecclesiis, monasteriis, conventibus, militiis, ordinibus et locis, nec non S. R. E. cardinalibus, patriarchis, archie-

INSTITUTIONS piscopis, cpiscopis, abbatibus, et aliis ecclesiarum prœlatis, caeteris-

que omnibus et singulis personis ecclesiasticis, sœcularibus et regularibus utriusque sexus , quacumque causa concessa , approbata , et innovata , quibuscumque concepta formulis, ac decretis et clausulis roborata, omnino revocamus ; volumusque illa omnia vim et efFectum de caetero non habere.

Omni itaque alio usu, quibuslibet, ut dictum est, interdicto, hoc nostrum Breviarium, ac precandi, psallendique formulam, in omnibus universi orbis ecclesiis, monasteriis, ordinibus, et locis etiam exemptis, in quibus Officium ex more, et ritu dictae Romanae ecclesiœ dici débet, aut consuevit, salva praedicta institutione, vel consuetudine praedictos ducentos annos superante, praecipimus observari. Statuentes Breviarium ipsum nullo unquam tempore, vel in totum, vel ex parte mutandum, vel ei aliquid addendum, vel omnino detrahendum esse ; ac quoscumque, qui Horas canonicas ex more et ritu ipsius Romanae ecclesiae, jure vel consuetudine dicere, vel psallere debent, propositis pœnis per canonicas sanctiones constitutis, in eos qui divinum Officium quotidie non dixerint, ad dicendum et psallendum [posthac in perpetuum Horas ipsas diurnas et nocturnas ex hujus Romani breviarii praescripto et ratione omnino teneri, neminemque ex iis, quibus hoc dicendi psallendique munus necessario impositum est, nisi hac sola formula satisfacere posse.

Jubemus igitur omnes , et singulos patriarchas , archiepiscopos, episcopos, abbates, et caeteros ecclesiarum praelatos, ut omissis quae sic suppressimus, et abolevimus, caeteris omnibus etiam privatim per eos constitutis, Breviarium hoc in suis quisque ecclesiis, monasteriis, conventibus, ordinibus, militiis, diœcesibus, et locis praedictis introducant ; et tam ipsi, quam caeteri omnes presbyteri, et clerici, sœculares et regulares utriusque sexus, nec non milites, et exempti, quibus Officium dicendi, et psallendi quomodocumque, sicut praedicitur, injunctum est, ut ex hujus nostri Breviarii formula, tam in choro quam extra illum, dicere et psallere procurent.

Quod vero in Rubricis nostri hujus Officii praescribitur, quibus diebus Officium B. Marine semper virginis, et Defunctorum, item septem Psalmos pœnitentiales, et Graduales dici, ac psalli oporteat ; Nos propter varia hujus vitae negotia, multorum occupationibus indulgentes, peccati quidem 'periculum ab ea praescriptione removendum duximus ; verum debito providentiae pastoralis admoniti, omnes vehementer in Domino cohortamur, ut remissionem nostram, quantum fieri poterit, sua devotione ac diligentia praecurrentes, illis etiam precibus, sufïragiis et laudibus, suae, et aliorum saluti consulere studeant. Atque ut fidelium voluntas, ac studium magis etiam ad salutarem hanc consuetudinem incitetur , de omnipotentis Dei misericordia , beatorumque Pétri et Pauli Apostolorum ejus auctoritate confisi, omnibus, qui illis ipsis diebus in Rubricis praefinitis, beatae Mariae, vel Defunctorum Officium dixerint, toties centum dies ; qui vero septem Psalmos, vel

Graduales, quinquaginta, de injuncta ipsis pœnitentia relaxamus. Hoc i partie

autem concedimus sine praejudicio sanctae consuetudinis illarum eccle-

siarum, in quibus Officium parvum beatae Mariae semper Virginis in choro dici consueverat , ita ut in praedictis ecclesiis servetur ipsa laudabilis et sancta consuetudo celebrandi more solito praedictum Officium.

Ceeterum, ut présentes litterœ omnibus plenius innotescant, mandamus illas ad valvas Basilicae Principis apostolorum de Urbe, et Cancellariae apostolicae, et in acie Campi Floras publicari, earumque exemplar de more affigi. Volumusque, et apostolica auctoritate decernimus, quod post hujusmodi publicationem, qui in Romana curia sunt prsesentes, statim lapso mense, reliqui vero, qui intra montes, tribus, et qui ultra ubique locorum degunt, sex mensibus excursis, vel cum primum venalium hujus Breviarii voluminum facultatem habuerint ad precandum et psallendum juxta illius ritum, tam in choro, quam extra illum, maneant obligati. Ipsarum autem litterarum exempla manu notarii publici , et sigillo alicujus praelati ecclesiastici, aut illius Curise obsignata, vel etiam ipsis voluminibus absque praedicto, vel alio quopiam adminiculo Romœ impressa , eamdem illam ubique locorum fidem faciant, quam ipsae praesentes, si essent exhibitae, vel ostensae.

Sed ut Breviarium ipsum ubique inviolatum, et incorruptum habeatur, prohibemus ne alibi usquam, in toto orbe, sine nostra, vel specialis ad id commissarii apostolici, in singulis christiani orbis regnis et provinciis deputandi, expressa licentia, imprimatur , proponatur, vel recipiatur. Quoscumque vero, qui illud secus impresserint, proposuerint, vel receperint, excommunicationis sententia eo ipso innodamus.

NuUi ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostras ablationis, abolitionis, permissionis, revocationis, jussionis, praecepti, statuti, indulti, mandati , decreti, relaxationis, cohortationis, prohibitionis, innodationis et voluntatis infringere, vel ei ausu temerario contraire.

Si quis, etc.

Dat. Romae, apud S. Petrum, anno Incarnationis Dominicae i568, septimo Id. Julii, Pontificatus nostri anno tertio.

NOTE B Plus EPISGOPUS, SERVUS SERVORUM DEI,

AD PERPETUAM REI MEMORIAM

Quo primum tempore ad Apostolatus apicem assumpti fuimus, ad ea libenter animum, viresque nostras intendimus, et cogitationes omnes direximus, jquae ad ecclesiasticum purum retinendum cultum pertine-

rent, eaque parare, et Deo ipso adjuvante, omni adhibito studio, efficere contendimus.

Cumque inter alia sacri Tridentini concilii décréta, nobis statuendum esset de sacris libris, catechismo, missali et breviario, edendis atque emendandis, edito jam, Deo ipso annuente, ad populi erL-ditionem, catechismo, et ad débitas Deo persolvendas laudes breviario, castigato, omnino ut breviario missale responderet, ut congruum est, et conveniens (cum unum in Ecclesia Dei psallendi modum, unum Missae celebrandae ritum esse maxime deceat), necesse jam videbatur, ut quod reliquum in hac parte esset, de ipso nempe missali edendo, quam primum cogitaremus.

Quare eruditis delectis viris onus hoc demandandum duximus, qui quidem diligenter collatis omnibus cum vetustissimis nostrae Vaticanae bibliothecae, aliisque undique conquisitis, emendatis, atque incorruptis codicibus, nec non veterum consultis ac probatorum auctorum scriptis, qui de sacro eorumdem Rituum instituto monumenta nobis reliquerunt, ad pristinam missale ipsum Sanctorum Patrum normam ac ritum restituerunt. Quod recognitum jam, et castigatum mature adhibita consideratione, ut ex hoc instituto, cœptoque labore fructus omnes percipiant, Romae quam primum imprimi, atque impressum edi mandavimus, nempe ut sacerdotes intelligant, quibus precibus uti, quos ritus, quasve caeremonias in missarum celebratione retinere posthac debeant. Ut autem a sacrosancta Romana ecclesia, casterarum ecclesiarum matre et magistra tradita ubique amplectantur omnes, et observent, ne in posterum perpetuis futuris temporibus in omnibus christiani orbis provinciarum patriarchalibus, cathedralibus, collegiatis, et parochialibus, saecularibus et quorumvis ordinum et monasteriorum, tam virorum quam mulierum, etiam militiarum regularibus, ac sine cura ecclesiis, vel capellis, in quibus missa conventualis alta voce cum choro, aut demissa celebrari juxta Romanae ecclesiae ritum consuevit, vel débet, alias quam juxta Missalis a nobis editi formulam, decantetur aut recitetur, etiamsi eaedem Ecclesiae quovis modo exemptae apostolicae Sedis indulto, consuetudine, privilégie, etiam juramento, confirmatione apostolica, vel aliis quibusvis facultatibus munitae sint, nisi ab ipsa prima institutione aSede apostolica approbata, vel consuetudine quas vel ipsa institutio super ducentos annos missarum celebrandarum in eisdem ecclesiis assidue observata sit, a quibus, ut prœfatam celebrandi constitutionem vel consuetudinem nequaquam auferimus, sic si Missale hoc, quod nunc in lucem edi curavimus, iisdem magis placeret, de episcopi vel praelati , capitulique universi consensu, ut quibusvis non obstantibus, juxta illud missas celebrare possint permitlimus, ex aliis vero omnibus ecclesiis praefatis eorumdem m.issalium usum tollendo , illaque penitus et omnino rejiciendo.

Ac huic Missali nostro nuper edito, nihil unquam addendum, detrahendum, aut immutandum esse decernendo, sub indignationis nostrae pœna,

hac nostra perpétue valitura constitutione statuimus et ordinamus. i partie