ÉTAT DE LA LITURGIE AU TEMPS DES APOTRES

INSTITUTIONS 10. Ad quem cum descendisset Paulus, incubuit super eum; et com LITURGIQUES piexus dixît: Nolite turbari, anima enim ipsius in ipso est.

II. Ascendens autem, frangensque panem, et gustans, satisque allocutus usque in lucem, sic profectus est. (Act., xx, 7-1 1.)

NOTE F

Salvatore nostro in cœlis assumpto, Apostoli antequam per omnem terrarum orbem dispergerentur, conspirantibusanimis convenientes ad inte" gram orandum diem convertebantur; et cum multam consolationem in mystico illo Dominici corporis sacrificio positam reperissent, fusissime, longoque verborum ambitu missam decantabant; id enim pariter, ac docendi institutum caeteris rébus omnibus tanquam praestantius anteponendum existimabant. Maxima sane cum alacritate, plurimoque gaudio huic divino sacrificio tempus insumentes instabant impense, jugiter memores illorum verborum Domini dicentis: Hoc est Corpus meum; et, Hoc facite in meàm commemorationem ; et, Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in eo. Quocirca et contrito spiritu multas preces decantabant impense divinum implorantes numen (S. Procli, GP. Episcopi, De traditione divinœ Liturgiœ.)

NOTE G

Eligo, in his verbis hoc intelligere, quod omnis, vel pêne omnis fréquentât Ecclesia, ut precationes accipiamus dictas, quas facimus in celebratione Sacramentorum, antequam. iliud, quod est in Domini mensa, incipiat benedici : orationes quum benedicitur, et sanctificatur, et ad distribuendum comminuitur, quam totam petitionem fere omnis Ecclesia Dominica oratione concludit. Interpellationes autem, sive ut nostri codices habent, postulation&s fiunt, quum populus benedicitur. Tune enim antistites veluti advocati susceptos suos per manus impositionem misericordissimse offerunt pietati. Quibus peractis, et participato tanto Sacramento, gratiarum actio cuncta concludit. (S. Augustin. Epist. CXLIX, ad Paulinum. 0pp. , tom. II, pag. 5og.^

I PARTIE CHAPITRE IV