‹ Jean Gerson restitué et expliqué par lui-même dans des paralleles de passages extraits de ses œuvres morales et du livre De Imitatione Christi précédé de nouveaux motifs à l'appui de nos considérations sur l'auter de l'ImitationChapitre 8 sur 14 · EX OPP. MORAL. TOM. III · texte numérisé non relu

EX OPP. MORAL. TOM. III

Pag. 0*4.

De exercitiis discretis decotorum.

Attende quôd ipsi Carthusienses habent certas horas quibus corporalibus intendunt laboribus.

Pag. 647.

De canticordo.

Cor habet suum os intrinse-

cum, undè (Matth. xu, 24) ex

abundantia cordis ore loquitur.

Pag. 655.

Exhortatio ad cantum.

Redde priùs Domino quod debes; deindè vacabis scripto vel studio , vel meditare silens.

Pag. 695.

Oratio peccatoris anxii.

Immensœ bonitati tuae confiteor omnia peccata mea quaecunque feci ex illa hora qua peccare potui usque ad hanc horam.

Pag. 708.

Documentum de Sacramento.

Gratuito prorsus amore praeveniente, nec aliud praeter amorem quœrente.

Pag. 708, ibid.

Desidera desiderare...

Pag. 745.

Adfratrem Nicolaum.

Noli securitatem à tentationibus tibi inaniter polliceri.

EX I.IBHI8 DE miTATIOWE CHRISTX.

Lib. I, cap. 23.

Eia carissimc...

Lib. III, cap. 10.

Invenicnt suavissimam SpiritUS sancti consolationem, qui. ..

omnem carnalem abjecerint delectationem.

Il semble que ce soit un moine qui s'exprime dans ce chapitre, comme serait le frère de Gerson. Mais il s'agit d'un sens spirituel.

Lib. I, cap. 16.

Carissimc. .. cogita quia melius est (sustinerc) pro tua probationeet patieutiâ.

Le mot carissime du manuscrit dit de Advocatis a été pris pour rarissime, ce qui fait contre-sens.

Lib. III, cap. 25.

Fili , non segrè feras si quidam de te malè senscrint, et dixerint quod non libenter audias.

Lib. III, cap. 3.

Vile pretirim sumitur ; pro \ana pe fatigari non timetur.

Ego promitte sterna, et torpescunt mortaiia corda.

Lib. III, cap. 36.

Quid poteat aliquia in te verbis

AD FRATREM NICOI.AUM. [Suite.)

Pag. 746.

Epist. incitât, ad spiritualcm profectum.

Carissime frater...

Pag. 747, ibid.

Contemnenti carnalem consolationem da£o spiritualem.

Voyez les Conférences de Gerson entre le cœur seulet ou solitaire et le cœur mondain, page 872. Le cœur seulet : Maintes manières sont de religion ; l'une quant au lieu et par dehors eu mutation d'habit (ut in monasteriis) ; l'autre est par dedans hors de sollicitudes mondaines ( ut inlege, Unusquisque secum habite 1).

Pag. 749, ibid.

Carissime... tu probatior ex virtute patientiœ.

Cette épître dont le titre ci-dessus désigné est une incitation à l'avancement spirituel contient beaucoup d'autres passages de. \ Imitation déjà cités, comme nous l'avons dit , par Dupin. Nous rapporterons encore les suivans delà même épitre.

Pag. 749, ibid.

Si quando surrcxcrit contrarius tibi , et dixerit quod non libenter audis, esto paticns et tace.

Pag. 750.

O quantos labores faciunt hommes pro terrenis lucrandis! ut nos pro c-eternis bonis marecscimus

Pag. 750.

QtHd tibi nocerc potest ail

EX LIBRI5 DE ÎMITATIONE CH1USTI.

aut injuriis? Sibi potiùs nocet quàm tibi.

Lib. III, cap. J6 et

Humanum ne metuas judicium, ubi te conscientia pium reddit et insontem. — Quid sunt verba, si lapidem non lsedunt ?

LlB. I, cap. 25.

Illi maxime... in virtutibus proficiunt qui ea... magis contraria viriliùs vincere nituntur.

Lib. III, cap. 20.

Saepè parva res est quae me dejicit et conturbat.-.Valdè vilis quandoque res est undè gravis tentatio provenit-

UHortus rosarum de Kempis porte presque dans les mêmes termes et avec le même tour , sœpè parva res est undè homo valdè graviter tentatur. Ce ne peut être chez lui qu'une réminiscence de copiste.

Lib. III, cap. 34.

Adhuc, proh dolor! vivit in me vêtus homo; non est... perfectè mortuus.

Lib. I, cap. 13.

Vigilandum est prsecipuè circa initium tentationis, quia tune faciliùs hostis vincitur .

Lib. I, cap. 19.

Semper aliquid certi propo-

H'IST. INC[T. AD SPIRIT.PROF.(«Çw/7e.)

rius malitia, si te detrahit et objurgat?Se ipsum magis prodit.

Ad eundem fratrem nicol

Page 749.

De custodiâ habendà ad se ipsum.

Neminem laedit verbum contumeliosum , quandô ipse pius et immotus fuerit.

Pag. 750, ïbid.

Quantô quis nititur contra vitia, tantô magis accedit ad virtutes.

Pag. 751, ibid.

Non est magna patientia quam parva res perturbât... De parvâ re fit sœpè gravis inquietudo...

Parva res est saepè propter quam adipiscendam generatur homini perplexitas magna.

On voit que c'est ici l'auteur qui parle. N'est-ce pas là Gerson expliqué par lui-même, et connaissant trop bien les hommes qui se tourmentent pour peu de chose ?

Pag. 751.

Dolere debeo quôd adhuc in me malum vivit, et nondum perfectè (homo) sibi mortuus est.

Pag. 751, ibid.

Maxime obviandum in principio pugna?, quia, si pugna creverit, infirmus homo ubi erit?

Pag. 751.

In speciali proponendum est,

Page 1